ص ۳نکتۀ ۶ تشبیه تن و فکرهای ما به گل و گلاب:تن تو مانند خرمن گُل و فکر و اندیشۀ تو اگر از فضای گشود…

ص ۳نکتۀ ۶ تشبیه تن و فکرهای ما به گل و گلاب:تن تو مانند خرمن گُل و فکر و اندیشۀ تو اگر از فضای گشوده­‌شده بیاید مانند گلاب است. خداوند هر لحظه می­‌خواهد با فضاگشایی تو، گُل وجودت را به زیبایی اداره کند و فکرهایی که مثل گلاب، بوی خوش زندگی می­‌دهد را از طریق تو بیان کند و راهنمای چالش­‌های زندگیت باشد. عجیب است که به­‌جای فضاگشایی، با من­‌ذهنی مقاومت می­‌کنی و فضا را می­‌بندی درنتیجه فکر و اندیشۀ تو از من­‌ذهنی­‌ات می­‌آید و گُل وجودت را نمی­‌بیند و برکات خداوند را انکار می­‌کند. چاشِ گُل، تن، فکرِ تو همچون گُلابمُنکرِ گُل شد گُلاب، اینَت عُجاب مولوی، مثنوی، دفتر ششم، بیت ۱۸۲۷نکتۀ ۷: مولانا از دو صفت کپی­‌خویانِ کفران و نبی­‌خویان صحبت می­‌کند:می­‌فرماید برای میمون­‌صفتانی که با ماندن در من­‌ذهنی و انباشتگی همانیدگی­‌ها­، نعمات فراوان خداوند را نمی­‌بینند و کفران نعمت می­‌کنند، کاه هم زیاد است، یعنی کمترین نعمت خداوند برایشان زیاد است زیرا قانون آن­ها ستیزه و مقاومت است و این لحظه را که خدا و زندگی است، می­‌پوشانند ولی عشق و ابر کرم ایزدی را باید نثار نبی­‌خویان کرد که روشِ آن­ها تسلیم و فضاگشایی، شُکر و سپاس نعمات خداوند و رضامندی است.از کَپیْ­‌خویانِ کفران کَهْ دریغبر نبیْ­‌خویان نثارِ مِهر و میغآن لِجاجِ کُفر، قانونِ کَپی­‌ستوآن سپاس و شُکر، مِنهاجِ نبی­‌ستمولوی، مثنوی، دفتر ششم، ابیات ۱۸۲۸ و ۱۸۲۹تو ببین پرده­‌دری و انکارهای من­‌ذهنی با میمون صفتان چه کرد؟ انسانی که امتداد خداوند است ولی خداگونه عمل نمی­‌کند و کفران را از من­‌های ذهنی تقلید می­‌کند هر لحظه من­‌ذهنی­‌اش ­را بالا ­آورده و برحسب آن فکر و عمل می­‌کند، درنتیجه در چاه ذهن گرفتار می­‌شود. در مقابل ببین که زهد و پرهیز از همانیدگی با نبی­‌خویان چه کرد؟ انسانی که هر لحظه فضا را باز می­‌کند و به ذهن نمی­‌رود و برحسب من­‌ذهنی­‌اش فکر و عمل نمی­‌کند؛ عاقبت به خداوند زنده می­‌شود. با کپی­‌خُویان تَهتُّک­‌ها چه کرد؟با نبی­‌رویان تَنسُّک­‌ها چه کرد؟مولوی، مثنوی، دفتر ششم، بیت ۱۸۳۰تَهتُّک: پرده­‌دری.تَنسُّک:­ زهد و پارسایی.با تشکر فراوان از معلم بزرگوار آقای شهبازی🙏فرح از تهران👇t.me/GanjeHozourMessages