👆 ۸- من‌ذهنی پیشرفت‌ها و شکوفایی‌های زندگی‌اش را از هنر و زرنگی خودش می‌داند، مثل روباهی که رهایی ا…

👆 ۸- من‌ذهنی پیشرفت‌ها و شکوفایی‌های زندگی‌اش را از هنر و زرنگی خودش می‌داند، مثل روباهی که رهایی از دست شکارچیان را از هنر دم خود می‌بیند یا مثل اهل کشتی که نجاتشان را از جهد و تدابیر خود دانستند، در‌حالی‌که این پای روباه است که باعث نجات او می‌شود. پای ما هم بندگان حق هستند که وقتی در سایهٔ چترشان قرار می‌گیریم، نورشان ما را به‌سوی نور حق هدایت می‌کند و از حوادث نجات می‌دهد، نه تدابیر و سبب‌سازی‌ها و زرنگی‌های من‌ذهنی ما. بنابراین باید قدر این پای کِرام را بدانیم و از عشق‌بازی لحظه‌به‌لحظه با زرنگی‌ها و سبب‌سازی‌های من‌ذهنی خود دست برداریم. رَست کشتی از دَمِ آن پهلوان وَ اهلِ کشتی را به جهدِ خود گُمان (مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۲۲۲۵)که مگر بازویِ ایشان در حَذَر بر هدف انداخت تیری از هنر(مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۲۲۲۶)پا رهانَد رُوبهان را در شکار و آن ز دُم دانند روباهان غِرار(مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۲۲۲۷)غِرار: گول خوردن، غفلت، بی‌خبری➖➖➖➖➖➖➖➖➖ما چو روباهیم و پایِ ما کِرام می‌رهاندمان ز صد گون انتقام (مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۲۲۳۰)کِرام: جمعِ کریم، بزرگواران، بلندهمّتان ➖➖➖➖➖➖➖➖➖حیلهٔ باریکِ ما چون دُمِّ ماست عشق‌ها بازیم با دُم چپّ و راست(مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۲۲۳۱)۹- از بحث و استدلال برای اثبات کردن خود و تدابیری که باعث حیرانی مردم می‌شود دست برداریم و با کارهای ذهنی نباید مالک دل‌های مردم شویم، چون مالک اصلی دل‌ها خداوند است. دُم بجنبانیم ز استدلال و مکر تا که حیران مانَد از ما زید و بکر(مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۲۲۳۲)۱۰- تا وقتی که خودمان فضاگشایی نمی‌کنیم و تسلیم نیستیم و پایمان در گودال همانیدگی‌ها گیر است، نباید ادعای انسان به حضور رسیده را درآوریم که بخواهیم روی دیگران کار کنیم تا تعریف و تمجید آن‌ها را بگیریم، چون این یک بند و زنجیری در گردن ما می‌شود.طالبِ حیرانیِ خلقان شدیمدستِ طَمْع اندر الوهیّت زدیم(مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۲۲۳۳)الوهیَّت: خدایی، صفت خدایی➖➖➖➖➖➖➖➖➖تا به افسون، مالکِ دل‌ها شویماین نمی‌بینیم ما، کاندر گَویم(مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۲۲۳۴)گَو: گودال➖➖➖➖➖➖➖➖➖در هوایِ آنکه گویندت: زهیبسته‌ای در گردنِ جانت زهی(مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۲۲۴۰)زهی: آفرین➖➖➖➖➖➖➖➖➖۱۱- برای صاف و پاک شدن دلمان از همانیدگی‌ها باید آن را در اختیار صاحب‌دلانی چون مولانا قرار دهیم و بدانیم که کباب یعنی رزق و شادی‌ بی‌سبب و خِرد و سایر برکات خداوند با صبر کردن در پناه شیران خدا به‌دست می‌آید و کم هم نیست.روبها، این دُمِّ حیلت را بِهِلوقف کن دل بر خداوندانِ دل(مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۲۲۴۱)بِهِل: از مصدرِ هِلیدن به‌معنی واگذاشتن، رها کردن➖➖➖➖➖➖➖➖➖در پناهِ شیر کَم ناید کبابروبها، تو سویِ جیفه کم شتاب(مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۲۲۴۲)جیفه: لاشه، مردار➖➖➖➖➖➖➖➖با کمال تشکر از زحمات بی‌دریغتانمهردخت از چالوسt.me/GanjeHozourMessages