صفحه ۱۴)🔷 با سبب‌سازی و چند و چون تبدیل نمی‌شویم. با فضاگشایی و «بی‌چون» تبدیل می‌شویم.سِیرِ جسمانه…

صفحه ۱۴)🔷 با سبب‌سازی و چند و چون تبدیل نمی‌شویم. با فضاگشایی و «بی‌چون» تبدیل می‌شویم.سِیرِ جسمانه رها کرد او کنونمی‌رود بی‌چون نهان، در شکلِ چون(مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۱۹۸۱)💥 سخنان گزیده:✨ کارهای زندگی و تغییر و تحول ما با تغییرات فکر و جسم ما نیست. درحالی‌که ما با سبب‌سازی و تغییر فکر می‌خواهیم این تغییر و تحول را انجام بدهیم.✨تا وقتی «بی‌چون» با فضاگشایی نشوید، دیدار خداوند رخ نمی‌دهد.✨«می‌رود بی‌چون نهان، در شکلِ چون» را هزار بار بخوانید تا نگویید چه‌جوری تبدیل می‌شوم.✨ وقتی سیر جسمانه را رها کردیم، دیگر می‌دانیم که سبب‌سازی ذهنی ما را به خداوند نمی‌رساند. دیگر فکرهایمان را جدی نمی‌گیریم، حق با من است و بحث و جدل نمی‌کنیم.✨ طبیعت پوستهٔ خود را می‌شکند و می‌رویَد. ما هم باید پوستهٔ من‌ذهنی را بشکنیم و مقاومت نکنیم. چرا پوسته را  نمی‌شکنیم؟ چون می‌خواهیم بفهمیم.برای اینکه «بی‌چون» بشوید، باید ناظر و منظور یکی شود. انکار و نفاق این است که یک کسی از کسی دیگر آگاه شود. ✨در فضای ذهن یکی صاحب است، صاحبی وجود ندارد، فقط خود زندگی است.🔷 در این راه خود را با دیگران مقایسه نمی‌کنیم، بلکه به همدیگر کمک می‌کنیم چون همه یک زندگی هستیم که تجربه می‌شویم.زآنکه خود ممدوح، جز یک بیش نیست  کیش‌ها زین روی، جز یک کیش نیست(مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۲۱۲۴)ممدوح: آن‌ که مورد مدح و ستایش قرار گیرد، منظور خداوند است.کیش: آیین، دین➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖💥سخنان گزیده:✨خداوند خود را به‌صورت یک هشیاری بی‌فرم در انسان‌ها که هشیاری فرم‌دار هستند، تجربه می‌کند. و ما انسان‌ها با هم فرقی نداریم، توصیف شخصی نمی‌کنیم و حسود نمی‌شویم.✨ما به هم کمک می‌کنیم که آن یک هشیاری خودش را به بهترین صورت در هر کسی تجربه کند، سودش به من هم می‌رسد.✨تحسین دیگران به خود زندگی می‌رود و اگر شما زندگی را تحسین کنید، در شما هم تجربه می‌شود.✨ما همه‌اش غم عشق داریم، و عشق یعنی یکی شدن با او. روی خودمان کار می‌کنیم و هِی فضا را باز می‌کنیم که به آن «یک دین» دربیاییم که در همه هست.🍀«پایان قسمت هفتم»نصرت از سنندجt.me/GanjeHozourMessages👇