#یادداشت💥خبرنگاری بهای «حقیقت» استبخشی از یادداشت بهرام قربانپور؛ خبرنگار و فعال رسانه‌ای؛ به مناسب…

#یادداشت💥خبرنگاری بهای «حقیقت» استبخشی از یادداشت بهرام قربانپور؛ خبرنگار و فعال رسانه‌ای؛ به مناسبت ۱۷ مرداد روز خبرنگار:✍️دست و دلم به قلم نمی‌رود، قلمی که خداوند یزدان به آن سوگند یاد کرده است، قلمی که همراه خودش کوهی پر از قداست دارد.🖍۱۷ مرداد برای من فقط یک مناسبت در تقویم نیست، روزی است برای مکث کردن، به عقب برگشتن و نگاه کردن به مسیری که بیش از ۱۵ سال از عمرم را در آن گذاشته‌ام، مسیری که در آن، خبرنگاری را نه به عنوان یک عنوان شغلی، که به عنوان یک عهد با حقیقت شناخته‌ام.❗️پانزده سال کم نیست، پشت این عدد، شب‌های بی‌خوابی، روزهای پرالتهاب، هزاران تماس، صدها گفتگو، ساعت‌ها جستجو، گزارش‌های نوشته‌شده و منتشرنشده، درهای بسته، بی‌مهری‌ها، زخم زبان‌ها، قضاوت‌ها و گاهی تنهایی‌هایی است که شاید هیچ‌کس جز خود خبرنگار از آنها خبر نداشته باشد.🖊خبرنگاری از بیرون شاید چند کلمه روی صفحه باشد یا خیلی حرفه شیک و رسمی و جذاب به نظر بیاید، اما از درون، گاهی تمام زندگی یک آدم است.🖊آدمی که یاد گرفته برای شنیدن صدای دیگران، گاهی صدای خودش را نشنیده بگیرد، آدمی که بارها خسته شده، اما قلم را زمین نگذاشته است.🖊خبرنگاری با تملق‌نگاری فرق دارد، یکی از بزرگ‌ترین گلایه‌های من در این سال‌ها، نه از سختی کار است و نه حتی از کمبود امکانات؛گلایه من از روزگاری است که گاهی مرز میان خبرنگاری و تملق‌نگاری مخدوش می‌شود.👈خبرنگاری یعنی ایستادن کنار مردم، تملق یعنی ایستادن کنار منفعت و این دو را نباید با هم اشتباه گرفت.❗️رسانه‌ای که قرار است دیده‌بان باشد، اگر تبدیل به روابط عمومی غیررسمی قدرت شود، دیگر دیده‌بان نیست.🖊خبرنگار قرار نیست دشمن مسئول باشد، اما قرار هم نیست به دلیل یک رابطه، یک دعوت، یک هدیه یا یک منفعت، چشم خود را بر مسئله مردم ببندد.🖊قلمی که قیمت پیدا کند، دیگر قلم نیست، ابزار است.🖊یک خبرنگار واقعی ممکن است امکانات زیادی نداشته باشد، اما باید یک چیز را داشته باشد؛ شرافت.👈ممکن است دفتر و امکانات بزرگی نداشته باشد، اما باید وجدان بیداری داشته باشد.✍️البته همه تقصیرها را نمی‌توان گردن مدیران، مسئولان و صاحبان قدرت انداخت، رسانه هم باید خودش را نقد کند.🖊خبرنگار باید از خودش بپرسد؛ آیا برای هر خبری که منتشر کرده‌ایم، به اندازه کافی تحقیق کرده‌ایم؟ آیا گاهی سرعت را به دقت ترجیح نداده‌ایم؟ آیا برای گرفتن بازدید بیشتر، از تیترهای هیجانی و گاهی دور از متن استفاده نکرده‌ایم؟ آیا گاهی آن‌قدر درگیر رقابت رسانه‌ای نشده‌ایم که فراموش کنیم آن سوی خبر، آبروی یک انسان قرار دارد؟ آیا گاهی به جای مطالبه‌گری، گرفتار مناسبات شده‌ایم؟🖊رسانه اگر قرار است اصلاح‌گر جامعه باشد، باید از اصلاح خودش هم نترسد.🖊خبرنگار واقعی می‌تواند یک درد خاموش را به مطالبه عمومی بدل کند، این قدرت رسانه است، قدرتی که نه در تعداد دوربین‌هاست و نه در تعداد دنبال‌کنندگان صفحات مجازی، بلکه قدرت واقعی رسانه در اعتماد مردم است.🖊وقتی مردم بدانند خبرنگارشان برای آنها می‌نویسد، نه علیه آنها و نه برای منفعت شخصی، آن وقت رسانه تبدیل به سرمایه اجتماعی می‌شود.✍️برای من، قلم هنوز حرمت دارد، شاید در روزگاری زندگی کنیم که برخی چیزها قیمت‌گذاری می‌شوند، اما قلم نباید قیمت داشته باشد.🖊ما روایتگر رنج مردمیم و گاهی خودمان بخشی از همان رنجیم، اما هنوز با عشق می‌نویسیم؛ نه چون همه‌چیز خوب است، بلکه چون باور داریم می‌تواند بهتر شود.🖊من هنوز ایستاده‌ام، نه به این دلیل که راه آسان بوده است، به این دلیل که هنوز باور دارم قلم می‌تواند کاری کند که بسیاری از قدرت‌ها نمی‌توانند، وجدان یک جامعه را بیدار نگه دارد.🎬 ۱۷ مرداد، بر همه خبرنگارانی که هنوز قلمشان را به حقیقت وفادار نگه داشته‌اند، مبارک.🔰و برای همه ما یک دعا: خدایا، اگر روزی قرار است قلممان بلرزد، از سنگینی حقیقت باشد، نه از ترس قدرت.مشروح این یادداشت در لینک زیر 👇👇8deynews.com/828083/%F0%9F%91%89 @gil8deynews