🔸اگر فرهنگ ایران را به رشتهکوهی مانند کنیم، "شاهنامه" دماوند آن است؛ باشکوه و بزرگ و استوار. شکوه…
انتشار: 2026/07/16 04:38 UTC
🔸اگر فرهنگ ایران را به رشتهکوهی مانند کنیم، "شاهنامه" دماوند آن است؛ باشکوه و بزرگ و استوار. شکوه و استواری دماوند را میتوان از چند صد کیلومتری نیز نگریست. میان شاهنامه و دماوند پیوند و شباهتی ناگسستنی وجود دارد؛ هر دو در ایران تنهایند و بینظیر. صد سر و گردن از دیگران برتر و بالاترند. دیدارشان تحسینبرانگیز و هوشرُباست. هر دو پاسبان و نگاهبان ایراناند. وقتی استاد ملکالشعرا بهار در قصیده مشهور "دماوندیه" خطاب به دماوند میگوید: "شو منفجر ای دل زمانه/ وان آتش خود نهفته مپسند/ بگرای چو اژدهای گرزه/ بخروش چو شرزه شیر ارغند/ بفکن ز پی این اساس تزویر/ بگسل ز پی این نژاد و پیوند/ برکن ز بن این بنا که باید/ از ریشه بنای ظلم برکند" درواقع همین تلقی را از دماوند دارد که دماوند حافظ و پاسبان و نگاهبان ایران است. شاهنامه نیز حافظ و نگاهبان زبان و فرهنگ و هویت ایران است. از خدای ایرانزمین میخواهیم به این دو پاسبان ایران پایندگی و جاودانگی ببخشد.🔸با احترامعلیاکبر قاسمی گلافشانی۲۵ تیر ۱۴۰۵🆔 @golafshani




