گاهی یک عکس، بیشتر از هزار جمله حرف برای گفتن دارد...این زبالهها فقط چند تکه پلاستیک ، کاغذ و پوست…
انتشار: 2026/08/22 14:44 UTCدریافت: 2026/08/23 17:10 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/23 17:10 UTC
گاهی یک عکس، بیشتر از هزار جمله حرف برای گفتن دارد...این زبالهها فقط چند تکه پلاستیک ، کاغذ و پوست هندوانه نیست؛ نشانهای از فرهنگی هستند که هنوز باید یاد بگیریم : زباله را جایی که زندگی میکنیم رها نکنیم.تلختر از خودِ این صحنه آنجاست که جمعآوری اطراف سطل های زباله تعبیه شده در روستا و اطراف ده بر دوش پیرمردی است که شاید باید امروز در آرامش و احترام روزگار بگذراند ، نه اینکه خم شود و زبالهای را جمع کند که دیگری با بیمسئولیتی یا از سرلجبازی روی زمین انداخته است .فرقی نمیکند به چه دین و آیینی باور داریم؛ مسلمان باشیم، زرتشتی باشیم، مسیحی باشیم، بیدین و لائیک باشیم ، هر روز کوروش کوروش کنیم یا هر باور دیگری داشته باشیم. اگر آشغالمان را وسط ده رها کنیم، ادعای فرهنگ چه معنایی دارد؟روستای گوران خانه ماست.طبیعت، کوچه و محله ما بخشی از زندگی ماست.زباله را روی زمین نریزیم؛ زحمت پاک کردن بیمسئولیتی خودمان را روی دوش دیگری نگذاریم ، سیما و منظر روستا را خراب نکنیم.فرهنگ از همینجا شروع میشود؛از اینکه چیزی را که خودمان نمیخواهیم در خانهمان ببینیم، داخل ده و معبر عمومی هم رها نکنیم.


