شجاع خارَشه (خورشیدی)مردی که برای ناموس جان داداندامی کشیده، چهرهای آفتابسوخته، چشمانی نافذ و قام…
انتشار: 2026/07/28 20:02 UTCدریافت: 2026/08/01 00:06 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/01 00:06 UTC
شجاع خارَشه (خورشیدی)مردی که برای ناموس جان داداندامی کشیده، چهرهای آفتابسوخته، چشمانی نافذ و قامتی استوار داشت. شجاعت از سیمایش پیدا بود؛ گویی اماموردی و همسرش از همان روز تولد، سرنوشت فرزندشان را میدانستند و نام شجاع را با الهامی درونی بر او نهادند.شجاع در روستای سرسبز پاجی، در دامنههای دودانگه، در خانوادهای پرجمعیت دیده به جهان گشود. در خانهای که نان از دسترنج پدر به دست میآمد و هفت برادر، دوشادوش یکدیگر، با دامداری و کشاورزی روزگار میگذراندند. او از کودکی به پاکدامنی، نماز، امانتداری و غیرت شهره بود و مردم روستا، پیش از آنکه او را به زور بازو بشناسند، به پاکی نگاهش میشناختند.سالهای پایانی سلطنت احمدشاه قاجار بود؛ دورانی آشفته که مردم مازندران آن را «شا بمرده سال» مینامیدند. حکومت مرکزی ناتوان شده بود و در بسیاری از نقاط کشور، یاغیان و خانهای محلی قدرت را در دست گرفته بودند. در پشتکوه دودانگه نیز سالها بود که دامداران از ستم برخی خوانین سنگسر به ستوه آمده بودند.در چنین روزگاری، مندوسن پلوری، که مردم او را مشتی پلوری میخواندند، پس از آنکه دادخواهیاش از ظلم علیخان سنگسری به جایی نرسید، سلاح به دست گرفت و همراه یارانش راه مبارزه را پیش گرفت. آوازه دلاوری او در سراسر دودانگه پیچید و جوانان بسیاری به او پیوستند.شجاع خورشیدی نیز یکی از همان جوانان بود. مشتی پلوری، پس از آشنایی با او، شجاعت، صداقت و وفاداریاش را دید و وی را به عنوان محافظ خود برگزید.نزدیک به ده سال، شجاع در کنار مشتی پلوری زندگی کرد؛ اما هرگز اجازه نداد اسلحه، وجدانش را خاموش کند. او معتقد بود مبارزه با ظلم، هرگز مجوز ظلم به مردم بیگناه نیست.شبی، هنگامی که افراد گروه در یکی از روستاهای دشت پریم فرود آمده بودند، شجاع در حال نگهبانی بود که صدای گریه و نالهای از خانهای به گوشش رسید. بیدرنگ خود را به آنجا رساند.صحنهای که دید، خون را در رگهایش به جوش آورد.یکی از افراد گروه، صاحبخانه را به ستون چوبی خانه بسته و به همسر او تعرض کرده بود. شجاع بیدرنگ طنابهای مرد را گشود، مرد متجاوز را از خانه بیرون کشید و با قنداق تفنگ چنان بر او کوبید که توان برخاستن نداشت. سپس او را کشانکشان نزد مشتی پلوری برد.مشتی، اگرچه آن مرد از بستگانش بود، همان شب او را در کالوم، طویله روستا، زندانی کرد و صبح پس از سرزنشی سخت آزادش ساخت. اما آن مرد هوسران و زنباره، کینه شجاع را تا پایان عمر در دل نگه داشت.از آن روز، دل شجاع دیگر با آن گروه نبود. او از رفتار برخی افراد به شدت آزرده شده بود. سرانجام در بهار سال ۱۳۱۵ خورشیدی، تفنگ خود را به مشتی پلوری سپرد و گفت:«من برای دفاع از مردم اسلحه به دست گرفتم، نه برای ترساندن مردم.»سپس از یارانش جدا شد و زندگی تازهای را آغاز کرد.در روستای دینهسر دودانگه با دختری پاکدامن به نام گوهر ازدواج کرد. روزگار آرامی را آغاز کرده بود و گمان میکرد گذشته برای همیشه پشت سر مانده است.اما کینه، گاه سالها در سینه انسان میماند.چند ماه بیشتر از ازدواجش نگذشته بود که همان یاغی کینهتوز، گوهر را ربود و پیغام فرستاد که اگر مرد است، برای نجات همسرش بیاید.شجاع خوب میدانست این دعوت، بوی خیانت میدهد. تفنگی نداشت؛ تنها تبری را بر دوش انداخت، وضو گرفت، با خدا راز و نیاز کرد و راهی شد.در میانه راه، سکوت جنگل ناگهان با صدای شلیک گلوله شکست.یاغیان در کمین نشسته بودند.گلولهای از پشت، سینه شجاع را شکافت. او بر زمین افتاد، اما نامش هرگز بر زمین نماند.شجاع خورشیدی، مردی که سالها برای دفاع از مظلومان جنگیده بود و حتی برای پاسداری از ناموس دیگران جان خود را به خطر انداخته بود، سرانجام در راه دفاع از شرف و همسر خویش جان باخت.امروز، پس از گذشت دههها،مردمان پاجی نام فرزندانشان را شجاع نامیدند نام شجاع خارشه (خورشیدی) همچنان در خاطره پیران دودانگه زنده است؛ نه به عنوان یک یاغی، بلکه به عنوان مردی آزاده، باایمان و غیرتمند که شرف را بر جان ترجیح داد.محقق علی رمضانی پاچیتصحیح متن و ویرایش هوش مصنوعی
پستهای تلگرام — هاوِست - فرهنگ و هنر مازرونی
رسالة أبي بكر الخوارزمي إلى شيعة طبرستان الزيديةالمؤلف: أبو بكر محمد بن العباس الخوارزمي الزيدي رحمه الله#أبو_بكر_محمد_بن_العباس_الخوارزميوالظاهر أن المؤلف هو العلامة أبو بكر محمد بن العباس الخوارزمي (تـ 383هـ) المعاصر للصاحب بن عباد؛ كما حقق ذلك السيد العلامة يوسف بن يحيى بن الحسين بن المؤيد (الخارج من الزيدية إلى الإمامية مع اعتدال واعتقاد السلامة فيها! ) في كتابه نسمة السحر في ذكر من تشيع وشعر (3/132). ويؤكد ذلك ذكره من فعل آل سامان بمحمد بن زيد بن الداعي الحسن بن القاسم، وما فعله ابن الساج بعلوية المدينة. وهو بعد الـ 300هـوليس بمحمد بن موسى الخوارزمي صاحب الإمام القاسم بن إبراهيم عليه السلام، الذي ذكره الإمام أبو طالب عليه السلام في (الإفادة في تاريخ الأئمة السادة) من جملة أصحابه.وهل صاحب الإمام القاسم بن إبراهيم -هو نفس عالم الرياضيات المشهور؟ ذلك محتمل مع أن للمؤلف أخطاء تاريخية يسيرة.المحقق: يوسف الضحيانيالناشر: مركز الإمام الحسن بن علي عليهما السلامکتاب ارزشمند علویان طبرستانابوالفتح حکیمیانتحقیق جامعی در احوال، آثار و عقاید فرقه زیدیه ایران است.کتاب مشتمل بر چهار فصل، به این شرح است:فصل اول: محیط تاریخی و جغرافیایی طبرستان در سه قرن اول هجریفصل دوم: قیام سادات علوی فصل سوم: عقاید و آراء فرقه زیدیهفصل چهارم: محیط فرهنگی طبرستان در دوران امارت علویانو بخش پایانی: فضلای گرگانی عصر علویان۳۳۱صفحهسکه های طبرستان، گرگان و استراباد. اسدالله معطوفی. تهران: پازینه، 1392.التدوین فی احوال جبال شروینتاریخ طبرستانمحمد حسن اعتماد السلطنهتصحیح و پژوهش مصطفی احمدزادهطبرستان در دو سده ی نخست هجری. مصطفی معلمی جویباری؛ احمد مهربان نژادکلاگری. ساری: دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساری، 1393.تاریخ طبرستان (متن انگلیسی)تصحیح و ترجمه : ادوارد براونقارنوند یا سوخرائیانچراغعلی اعظمی سنگسریهمزمان با انقراض شاهنشاهی ساسانی و اندکی پس از آن، چند خاندان از شهزادگان و بزرگان ایران بر گیلان و طبرستان و گرگان مستولی شدند و سالیان دراز به آئین ساسانیان به فرمانروایی ادامه دادند که یکی از اینان عبارت بودند از «سوخرائیان یا قارنوند» که از سال ۱۶۳ تا ۲۲۵ هجری در این منطقه حضور داشتند. این نوشتار به بررسی این خاندان پرداخته است.
🦋 شِمـه صـِوائی به خِــئر و خِشی📆 امرو شنبه▫️۲۳ فردینهما ۱۵۳۸ تبری▫️۲۴ مرداد ۱۴۰۵ خورشیدی▫️۲ ربیعالاول ۱۴۴۸ قمری▫️۱۵ آگوست ۲۰۲۶ میلادی📌 ارتفاعات بندپیشرقی بابل📸 سید رسول هادیپور🆔 هاوست، کانال فرهنگ و هنر مازندران@Haavest
#سند_خوانی موضوع: حقالزحمه روضهخوانی#️⃣ بسمالله و له الحمد مبلغ یکصد تومان از حضرت مستطاب اجل آقای بهاء الملک دام اقباله بابت روضهخوانی رجب و شعبان و رمضان سنه 1335 به این جانب واصل و عاید گردید. و انا الجانی محمد ابن الشیخ الحائری المازندران مکان [سجع مهر]: محمد ابن زینالعابدین🔹️پ.ن: محمد حائری مازندرانی معروف به ابنالشیخ روحانی مشروطه خواه و رئیس دیوان عالی تمیز بود. پسر او عبدالامیر رشیدی حائری، سفیر ایران در افغانستان و تونس بود و #داود_رشیدی نوهٔ اوست.✍️علی ایمانی ایمنی🆔 هاوست، کانال فرهنگ و هنر مازندران@Haavest
♦️دماوند سپید پوش|طلوع امروز صبح
باید به احترام مجریان و بانیان این پروژه تمام قد ایستاد 👏👏ما هم پروژه ساری تاکام را داریم که حدوداً پانزده الی بیست ساله مشغول به کارن و بیشتر قسمتهایش اجرا شده اما انگار داری در پیست اتومبیل رانی می رانی 😲😮 هیچ چیزش استاندارد نیست . سطح جاده بسیار بسیار کجه 🙄🙄
🌷 گردش ایّام 🌷هر روز از این شاخه به آن شاخه پریدند !چون باد ِ خزان بر سر ِ این باغ وزیدنددر فصل ِ شکوفایی گلهای بهاریبَس شاخهی نو رسته که هر روز بریدنددر گردش ِ ایّام رفیقان همه رفتنددردا که ازاین باغ یکی میوه نچیدندافسوس از آن بخت ِ بلندی که مرا بودفریاد از این نقشهی شومی که کشیدنددر هیبت ِ چوپان شده نزدیک به گلّهچون گرگ از این فتنه چه بسیار دریدندباور نکنم جمع نقیضین که به ظاهراین فرقه چو تجمیع سیاهی ّ و سپیدنداین اشک که بر چهرهی آیینه روانستاحسان ، همه شوقیست که در چشم ِ امیدند✍ وزن شعر:مفعول مفاعیل مفاعیل فعولننعمت الله احسانی بنافتی (احسان )۱۴۰۵/۵/۲۳ - کیاکلا 🆔 هاوست، کانال فرهنگ و هنر مازندران@Haavest