واژه واژه از صحیفه بر زمین افتاده است مهرهای از رشتهی تسبیح دین افتاده است او که فرزند منا و مکه،…
انتشار: 2026/06/27 06:21 UTC
واژه واژه از صحیفه بر زمین افتاده است مهرهای از رشتهی تسبیح دین افتاده است او که فرزند منا و مکه، فرزند صفاست بار غم بر روی دوشش این چنین افتاده است روی پیشانی منبر، قبله و سجادهها از غم کرب و بلا داغی حزین افتاده است هر دعا زخمی است مانده بر لبان خشک او دیده دنیا پینه از روی جبین افتاده است یک طرف سجادهها در جستجوی یار خویشآن طرف اندوه زینالعابدین افتاده است زیر و رو شد بوستان، عرش خدا لرزید و دید لالهای از خاندان رحمه للعالمین افتاده است هر مناجاتش شرر هر ناله اش باران اشک سجده بر سجادهها بی همنشین افتاده است بر تن تاریخ ماتم هست و پیش چشم او داغ هجران امام ساجدین افتاده است#شعر_شهادت_امام_سجاد_ع #احمد_علمدار@hadithashk
