غزل شماره ۱۱۷از غزلیات حضرت حافظغزلخوان : فریبا_عطاریان_ثانی دل ما به دور رویت ز چمن فراغ داردکه چو…
انتشار: 2026/07/09 03:55 UTC
غزل شماره ۱۱۷از غزلیات حضرت حافظغزلخوان : فریبا_عطاریان_ثانی دل ما به دور رویت ز چمن فراغ داردکه چو سرو پایبند است و چو لاله داغ داردسر ما فرونیاید به کمان ابروی کسکه درون گوشه گیران ز جهان فراغ داردز بنفشه تاب دارم که ز زلف او زند دمتو سیاه کم بها بین که چه در دماغ داردبه چمن خرام و بنگر بر تخت گل که لالهبه ندیم شاه ماند که به کف ایاغ داردشب ظلمت و بیابان به کجا توان رسیدنمگر آن که شمع رویت به رهم چراغ داردمن و شمع صبحگاهی سزد ار به هم بگرییمکه بسوختیم و از ما بت ما فراغ داردسزدم چو ابر بهمن که بر این چمن بگریمطرب آشیان بلبل بنگر که زاغ داردسر درس عشق دارد دل دردمند حافظکه نه خاطر تماشا نه هوای باغ دارد@Hamdeli20 🌺🍃

