قسمت سی و سوماومد سمتم گفت:- من باید برم اتاقم کار دارم کلی عقب افتادم ببخش که نمیتونم کنارت بمونم.…

♥️🌱🌸🌿مجری زندگیت، خودت باش...برایت مهم نباشدکه چگونه قضاوت می شوی!#منتطرتاییددیگران نباش...#زندگی_کن با معیارها و باورهای خودت، قانون گذار زندگی خودت باش...توآمده ای بهترین باشی،به بهترین ها برسی.برای #باورهایت ارزش قایل باش.خودت باش، دنبال بهترین خودت نه بهترینی که مردم دلشان می خواهد...#تولایق بهترین هایی، اگرخودت بخواهی وپای باورهایت بمانی...🌿🌸 🌱 ♥️ ╭❤️╰─► @hamsarane_beheshti

قسمت سی و ششم .داشت میرفت که صداش کردم:- وایستا...شهروزخان کی اومد؟- همین امروز صبح خانوم.- حمیرا خانوم هنوز نیومده؟- نه خانوم.- باشه برو. - خانوم سینی رو بزارم بعدا بخورید؟- نه ببرش.زیر دلم درد میکرد، حدس زدم وقت ماه*یانه‌ام باشه.خوشحال شدم که حام*له نشدم.آخرین چیزی که میخواستم حام*له شدن بود.نمیخواستم به این زودی باردار بشم.هنوز نمی‌دونستم چی به چیه، نمیخواستم یه بچه بیگناه بیاد تو زندگیم.مهمتر از اون نمیخواستم شیرزاد بره.این اولین دردم تو این عمارت بود و نمی‌دونستم چیکار باید بگم.صبر کردم تا رباب برای ناهار بیاد ازش بپرسم.وقتی اومد بهش گفتم احساس کردم یکه خورد.پرسیدم چرا انقدر تعجب کردی!؟با تردید گفت:- هیچی خانوم فکر می‌کردم شما حام*له میشید و حرف و حدیث‌های پشت سر شهروزخان تموم میشه.اخمی کردم و با تندی گفتم:- بزارید یه ماه بشه اومدنم بعد حرف و حدیث شروع کنید!هول زده خودش رو جمع و جور کردم و رفت.کلافه و عصبی بودم، از طرفی اتفاقات صبح و ندیدن شیرزاد حالا هم درد و.حشتناک عصبی و زود رنجم کرده بود طوری که میخواستم گریه کنم.ناهار رو هم رد کردم و گفتم برام یه چایی نبات بیاره.رفت و یکم بعد دوباره برگشت ولی باز سینی ناهار رو آورده بود.خواستم بهش بتوپم که گفت:- شهروزخان گفتن ناهارتون رو بخورید.پرخاشگر شده بودم با داد گفتم:- گفتم که نمیخورم چند بار بگم چایی نبات چیشد؟ یه مسکن میتونی برام پیدا کنی.بدون حرف چایی نبات رو داد دستم و رفت بیرون.چایی رو خوردم و رو به شکم جمع شدم روی تخت.خیلی درد داشتم همیشه دردناک بود ولی اینبار بدتر شده بود دنبال بهونه بودم گریه کنم ک اتفاقات صبح کافی بود برام و بی‌صدا از چشم‌هام اشک میریخت که در باز شد. فکر کردم رباب مسکن آورده گفتم:- بزارش رو میز برو میخورم.صدایی نیومد با تعجب چشم چرخوندم که دیدم شهروزخان مثل شمر بالا سرم ایستاده.سریع نیم خیز شدم نشستم که یه قدم اومد سمتم و آروم ولی محکم گفت:- چه مرگته!؟- هیچی آقا...- صبحونه ناهار آوردن چرا رد کردی؟ هوا برتون داشته.منی که همینجوری دنبال بهونه بودم برای گریه و زاری با لحن تندش بغضم بزرگتر شد.- با توام... مادر نباشی صبحی اینجوری افتادی زمین بچه چیزیش بشه!؟با خجالت سر تکون دادم که عصبی نزدیک تر شد:- سر تکون نده برای من چه مرگته میگم اگه نمیتونی بچه‌دار بشی بندازمت بیرون یکی با عرضه تر از تو بیارم که بجز تیتیش مامانی بودنکار دیگه‌ای هم بلد باشه....ادامه دارد.....╭❤️╰─► @hamsarane_beheshti

قسمت سی و پنجمنگاهش رو که ازم گرفت نموندم و سریع وارد اتاقم شدم و با ترس در رو بستم.قلبم مثل گنجشک خودش رو به سینه‌ام می‌کوبید. گوشم رو چسبوندم به در بفهمم چی میگن ولی صدایی نمی‌اومد.یه دفعه صدای شهروزخان اومد:- همه‌اش بهونه بهونه... تو چرا حالیت نیست اگه کسی بفهمه هرچی رشته کردیم پنبه میشه.صدای شیرزاد آروم بود متوجه نمیشدم چی میگه ولی صدای شهروزخان واضح بود.آخرش با جدیت گفت:- تمومش کن شیرزاد تمومش کن تا سرماه کارهاتو بکن و برو تا کار دستمون ندادی، تا وقتی هم من اجازه ندادم دیگه حق نداری پاتو بزاری تو اتاقش.-....- کاریش ندارم نترس...هنوز حرفش تموم نشده بود که یه دفعه در باز شد و خورد به کله‌ام و افتادم زمین.نمی‌دونستم بفکر درد سرم باشم یا شهروزخان که مثل عزرائیل بالا سرم ایستاده بود.در رو بست و قفل کرد که با درد ایستادم.چهره‌اش هنوزم خشمگین بود.- گوش وایستاده بودی!؟آب دهنم رو به زور قورت دادم و سرم رو پایین انداختم که یه قدم جلو اومد و گفت:- فعلا کاریت ندارم میزارم هرجور دلت میخواد تو این اتاق پیش شیرزاد بتازونی ولی زیاد طول نمیکشه عمر این روزهات خیلی کمه دل نبند...اینو گفت و رفت بیرون.با ناراحتی به در قفل شده بین خودم و شیرزاد نگاه کردم.دلم گرفت با اینکه از حرفهای شهروزخان ترسیده بودم ولی بیشتر برای شیرزاد کلافه بودم که بخاطر من کلی حرف شنیده بود.یاد جمله شهروزخان افتادم که گفته بود دیگه نمیتونه بی‌اجازه بیاد پیشم.مطمئن بودم دیگه نمیزاره شیرزاد پیشم باشه.غم عالم به دلم نشسته بود.نمیدونم چیشد انقدر برام مهم شد.دیگه حوصله هیچ کس و هیچ چیزی رو نداشتم.یکم بعد صدای چرخیدن کلید اومد.ترسیده بلند شدم به خیالم شهروزخان بود ولی رباب بود.سینی صبحانه دستش بود.سلامی داد که بدون جواب پرسیدم:- چطور در رو باز کردی؟- روم به دیوار خانوم شهروزخان دادن خانوم گفتن هر وقت اومدم در رو با این باز کنم رفتنی هم ببندم.اخمی کردم که با ناراحتی گفت:- خانوم خدا شاهده من کاره‌ای نیستم.- مهم نیست رباب در باز باشه یا بسته چه فرقی داره کجا میخوام برم، تو برو.- چشم خانوم... راستی خانوم آقا گفتن من بیشتر پیشتون باشم اگه چیزی لازم داشتید به من بگید اتاقم همین بالاست.- باشه... صبحانه نمیخورم سینی رو با خودت ببر.- ولی خانوم...- برو رباب حال ندارم.╭❤️╰─► @hamsarane_beheshti

قسمت سی و سوم اومد سمتم گفت: - من باید برم اتاقم کار دارم کلی عقب افتادم ببخش که نمیتونم کنارت بمونم.. جای اعتراض نزاشت. بی‌حال گفتم: - اشکال نداره منم خوابم میاد راحت باشید. لبخندی زد و رفت. انقدر خسته بودم که نفهمیدم چطور خوابم برد. صبح که بیدار شدم همون…قسمت سی و چهارم نفهمیدم چطور خودم و جمع کردم ،یه لحظه نگاهم به صورت و.حشتناک شهروزخان افتاد و سرم رو از ترس پایین انداختم که چشمم بهش نیفته پس بیفتم.از جلوی در اومد جلو و با خشم گفت:- چه غلطی میکنی شیرزاد این تو اتاق تو چیکار میکنه!؟شیرزاد نمی‌دونست چی بگه همین که اومد حرفی بزنه شهروزخان سیلی محکمی زد که نفس تو سینه‌ام حبس شد و شوکه به گردن کج شیرزاد نگاه کردم.- دو روز نبودم فقط دو روز نبودم چه غلطی میکنی صدای هرهر و کرکرت سالن رو برداشته اگه کس دیگه‌ای بجای من وارد می‌شد چه غلطی میکردی!؟مگه نگفتم این حق نداره از اتاقش بیاد بیرون چرا الان اینجاست؟ با اجازه کی گذاشتی خواهرش رو ببینه اگه بهش گفته باشه چی؟اصلا حالیته کی هستی بفکر آبروی خانوادمون هستی یا با دوتا عشوه این زنک خام شدی بفکر خوشی افتادی!؟نمی‌تونستم ببینم شیرزاد اینجوری بخاطر خطای نکرده جلوی چشم‌هام تحقیر و توهین بشنوه.نفهمیدم چطور جرئت کردم یه قدم جلو برم و روبروی شهروزخان بایستم و با جدیت بگم:- شیرزادخان خطایی نکرده که شما اینجوری توبیخش میکنید.شیرزاد سریع چشم و ابرو اومد و گفت:- حرف نزن...ولی من با عصبانیت از برخورد برادرش ادامه دادم:- من ازشون خواستم بزارن خواهرم رو ببینم چون دلیلی برای ندیدنش نمیبینم شما شرط کردید کسی رازمون رو نفهمه منم گفتم چشم دیگه این کارها برای چیه چرا من زندانیم حق ندارم خواهرم رو ببینم.الان هم من اشتباه کردم اومدم اتاق شیرزادخان.گناه که نکرده اینجوری میکنید غیر اینکه داره از خودگذشتگی میکنه تا شما وارث دار بشی این سیلی جای تشکره!شیرزاد توبيخ‌گر منو کشید عقب و غرید:- بسه تمومش کن.- خوبه... خوبه تحویل بگیر شیرزادخان همینمون مونده بود یه الف بچه تو روی من بایسته.شیرزاد سریع برگشت سمت برادرش و گفت:- ببخشید خان داداش من معذرت میخوام شما به بزرگیتون ببخشید به من ببخشیدش بچه‌است حق با شماست من اشتباه کردم توضیح میدم.دست من رو گرفت و به آرومی هول داد سمت در و گفت:- برو اتاقت...میدونستم ترسیده برادرش بزنه لهم کنه خودمم مثل چی ترسیده بودم.برای همین بی چون و چرا فرار کردم از زیر نگاهش ولی نزدیک اتاقم بودم که با صداش رعشه به جونم افتاد:- دختر...سرجام ایستادم و با ترس برگشتم سمتش که با خشم گفت:- فکر نکن قسر در رفتی به وقتش...╭❤️╰─► @hamsarane_beheshti

↴⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣‌⁣‌افراد #کمال‌گرا بسیار زیاد از خودشان و دیگران انتقاد می‌کنند. آنها نقایص کار خود و دیگران را برجسته‌تر می‌کنند و قسمت‌هایی از کار که درست انجام شده است را نمی‌بینند و به آن توجهی ندارند. این افراد مدام از خودشان و از دیگران عیب‌جویی می‌کنند╭╰─► @hamsarane_beheshti

🔴 خبری خوش برای بیماران دیسک کمر و گردن وآرتروز زانو 🔺تزریق گاز اوزون بدون هیچ عارضه به همراه لیرز اکسیژن رسانی به بافت را افزایش داده و باعث ترمیم آن میشود ❌ بدون بیهوشی و عمل جراحی📞 09127370271     ☎️ 02126701272🆔 @DrseyedamirMJ 👈🏻آیدی مشاوره✅ به کانال سینوهه در تلگرام بپیوندید👇👇t.me/joinchat/AAAAAD93H-IdLmhm9MlqeQ%D8%A… وبسایتWww.dr-jamaly.com