سلام آقای دکتر مطلبی که در مورد تقویت انجمن های علوم آزمایشگاهی عرض کردین نکته بجایی بود اما خودتون…
انتشار: 2026/07/26 06:14 UTC
سلام آقای دکتر مطلبی که در مورد تقویت انجمن های علوم آزمایشگاهی عرض کردین نکته بجایی بود اما خودتون هم میدانید تنها راه خالص سازی و به قول جنابعالی پیور شدن علوم آزمایشگاهی اعطای شماره نظام به فارغ التحصیلان این رشته به منظور نظام مند کردن و ساختارسازی این رشته و ایجاد صنف متحد و منسجم در بدنه وزارت بهداشت با معرفی یک نماینده از جامعه علوم آزمایشگاهی با بیس آزمایشگاه برای جلوگیری از بی صاحب شدن آن است (همین عامل باعث شده که فنی حرفه ای هم بیاد ورود کنه و اتفاقا کار خوبی میکنه تا تلنگری بشه برای بقیه)، لذا انتقاد بزرگی که به فارغ التحصیلان این رشته از پایین ترین مقطع کاردانی تا مقطع دکتری و فلوشیپ وارد است این است که اراده ای جدی برای حل و فصل این مساله وجود ندارد، عزیزانی هم که در حوزه علوم آزمایشگاهی دستشون،قلمشون، صداشون و نفوذشون به اون بالایی ها و رییس روسای وزارتخونه میرسه براشون این موضوع یا اهمیتی نداره یا واقعاپیگیر نیستند یا اینکه به فکر هم کیشان و هم مقطعی های خود هستند (دیگه نمیخوام اسم بیارم خودتون بهتر از بنده میدانید چه کسانی مخاطب بنده هستند) ، یقین بدانید اگر وضع به همین منوال ادامه پیدا کنه رشته هماتولوژی هم هتروژن میشه و این رشته همچنان بیصاحب تر میشه چرا که مطلعیم رشته هایی مثل دامپزشکی هم دارن دکتری هماتولوژی میگیرند ! عرض بنده تمام به قول معروف ازماست که برماست
پستهای تلگرام — Hemato of ARTA-Lab
چرا نظام پرستاری در گذشته ایران از نظام پزشکی جدا شد. چه اختلافاتی ایجاد شده بودبله. اگر منظورتان جدا شدن تشکیلات حرفهای پرستاری از نظام پزشکی در ایران است، نکته مهم این است که این اتفاق یک «انشعاب ناگهانی بهدلیل یک اختلاف شخصی» نبود؛ بلکه حاصل سالها اختلاف درباره هویت حرفهای، نمایندگی صنفی و اختیارات پرستاران بود.### اصل ماجرا چه بود؟تا پیش از تشکیل سازمان نظام پرستاری، پرستاران از نظر امور انتظامی و حرفهای تا حد زیادی زیر چتر ساختار نظام پزشکی قرار داشتند. حتی قانون نظام پزشکی مصوب ۱۳۷۴، علاوه بر پزشکان، از «حرف پزشکی و وابسته به پزشکی» نیز نام میبرد. ([Nezamat][1])اما بهتدریج این دیدگاه در جامعه پرستاری تقویت شد که:* پرستاری یک حرفه مستقل است و نباید صرفاً «وابسته به پزشکی» تلقی شود.* پرستاران مسائل صنفی و حرفهای خاص خودشان را دارند که باید توسط خود پرستاران نمایندگی شود.* در تعیین شرح وظایف، استانداردهای خدمات، آموزش، تعداد نیروی پرستاری و حقوق حرفهای، پرستاران باید نقش مستقیم داشته باشند.* ساختاری که عمدتاً تحت مدیریت پزشکان باشد، نمیتواند بهطور کامل نماینده منافع حرفهای پرستاران باشد.این موارد در نهایت به تصویب قانون ایجاد سازمان نظام پرستاری در ۱۱ آذر ۱۳۸۰ انجامید. قانون صراحتاً سازمان نظام پرستاری را یک سازمان مستقل و دارای هویت حقوقی تعریف کرد و از اهداف آن حفظ حقوق مادی، معنوی و صنفی پرستاران و ارتقای حرفه پرستاری را نام برد. ([Nezamat][2])### اختلاف اصلی چه چیزهایی بود؟بهطور خلاصه، چند محور مهم وجود داشت:۱. اختلاف بر سر هویت حرفهایپرستاران معتقد بودند پرستاری صرفاً یک شغل «تابع پزشکی» نیست و باید بهعنوان یک حرفه تخصصی و مستقل شناخته شود.۲. اختلاف بر سر نمایندگی صنفیمسئله این بود که چه کسی باید از حقوق پرستار دفاع کند؛ ساختاری که عمدتاً پزشکان در آن حضور دارند، یا سازمانی که اعضای اصلی و تصمیمگیرندگان آن خود پرستاران باشند.۳. اختلاف بر سر اختیارات حرفهایموضوعاتی مانند استانداردهای خدمات پرستاری، شرح وظایف، آموزش، مهارتهای حرفهای و نظارت بر عملکرد پرستاران مطرح بود. قانون جدید صراحتاً برای سازمان نظام پرستاری در این حوزهها وظایفی تعیین کرد. ([Irancodify][3])۴. مسائل اقتصادی و شرایط کاریحقوق، مزایا، کمبود نیروی پرستاری، ساعات کار، اضافهکاری و شأن اجتماعی پرستاران نیز از مسائل مهمی بود که نیاز به یک نهاد مدافع مستقل را بیشتر میکرد.### اما یک نکته جالبحتی بعد از تشکیل نظام پرستاری، مرز بین دو سازمان کاملاً جدا و بدون ارتباط نشد.مثلاً طبق قانون سال ۱۳۸۰، رسیدگی انتظامی به تخلفات پرستاران همچنان تا حدی با سازمان نظام پزشکی ارتباط داشت؛ هیأتهای کارشناسی نظام پرستاری درباره تخلفات نظر کارشناسی میدادند و مجازاتهای انتظامی طبق قانون نظام پزشکی تعیین میشد. ([Nezamat][2])بنابراین بهتر است بگوییم:> نظام پرستاری برای ایجاد یک نهاد مستقلِ حرفهای و صنفی برای پرستاران شکل گرفت، اما ارتباط قانونی آن با نظام پزشکی کاملاً قطع نشد.
