تاریخْ در سینمای آنگلوپولوس همواره در سکوت به سر می برد. گویی در بالاترین حد انتظار است. در جغرافیا…
انتشار: 2026/07/11 07:34 UTC
تاریخْ در سینمای آنگلوپولوس همواره در سکوت به سر می برد. گویی در بالاترین حد انتظار است. در جغرافیای انسانیِ زمانه، محصور میان مرزهای مستحکم دودمانی، به آرامی میکاود و وارسی می کند. از ذات جعلیاش در گریز است تا آن هویت نژاده را به دست آورد. در تبعید و حصر زادگاهش را میجوید و عزیمت کرده است تا آزادی را بازبیابد. همچون دشتی گریان است که در انعکاس اشکهایش موقعیت بشری، اروپای معاصر و یونان قرن بیستم به وضوح نمایانند. "النی" (که از واژهای یونانی مشتق شده و ـ هم در معنا و هم در مقام استعاره ـ معادل خود یونان است) در جستوجوی خویشتن و خانهاش مدام در سفر است. اصل و نسبی نامعلوم دارد، وطنش به تاراج رفته و تناش باردار تعرضی تاریخی است.✍ #منصور_دلریش 🎬 The Weeping Meadow 2004join 👉 @honar7modiran



