سکینـهام که در آن التهــاب، آب شدم کنـار عمـهام از اضـطـراب، آب شـدم ازین که با لب تشنه عمو رسید…
انتشار: 2026/08/18 05:30 UTCدریافت: 2026/08/19 07:50 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/19 07:50 UTC
سکینـهام که در آن التهــاب، آب شدم کنـار عمـهام از اضـطـراب، آب شـدم ازین که با لب تشنه عمو رسید و گرفت ز دستهای خودم مشک آب، آب شدم(سیدحجت بحرالعلومی)پنجم ربیعالاول یادآور رحلت شهادت گونه دخت بزرگوار سیدالشهدا(علیهالسلام) حضرت سکینه(سلامرالله علیها) است؛ کسی که اصالت و نجابت هاشمیاش او را به اباعبداللهالحسین(علیهالسلام) شبیهتر میساخت.او که دختر سید و سالار شهیدان بود و شاهد واقعه کربلا، به اسارت گرفته شد و رنجها کشید و پس از عمری سراسر فضیلت و عظمت، رحلت کرد و اهل بیت(علیهالسلام) را در فقدان خویش سوگوار نمود.و چه دردناک است آن هنگام که سکینه(سلام الله علیها) گفت:«وقتی پیکر پدرم را در آغوش گرفتم، از #حلقوم_بریدهاش_این_نداراشنیدم که میگفت: #شیعیان_من! #هرزمان_که_آب_گوارایی_نوشیدید، مرا به یاد آورید و اگر سرگذشت غریب و شهیدی را شنیدید، بر من بگریید!»





