🔴 ایلام تشنه، اسیر بی تدبیری مدیریتی✍️ایرج مقدم؛ مدیرمسئول رسانه هزارپیشهقصه آب در ایلام دیگر یک بح…

🔴 ایلام تشنه، اسیر بی تدبیری مدیریتی✍️ایرج مقدم؛ مدیرمسئول رسانه هزارپیشهقصه آب در ایلام دیگر یک بحران مقطعی و فصلی نیست؛ حکایت زخمی عمیق و مزمنی است که سال‌هاست بر پیکر این شهر باقی مانده و هر روز با بی‌تدبیری‌های تازه، عمیق‌تر می‌شود. شهری که در تابستان با قطعی‌های مکرر آب، آسایش مردم را مختل می‌کند و در زمستان نیز با کوچک‌ترین بارش شاهد قطع یا افت فشار آب است؛ گویی مدیریت آب در این شهر نه بر اساس برنامه، بلکه با واکنش‌های لحظه‌ای و روزمرگی محض اداره می‌شود.ایلامی که عنوان «پایتخت خادم‌الحسین» را یدک می‌کشد و هر ساله میزبان خیل عظیم زائران عتبات عالیات است، شایسته آن نیست که مردم و زائران برای ابتدایی‌ترین نیاز زندگی، یعنی دسترسی پایدار به آب، با نگرانی و اضطراب روزگار بگذرانند.قطع آب در زندگی شهری امروز، یک مشکل ساده خدماتی نیست؛ بلکه تعرض مستقیم به سلامت، بهداشت و آرامش خانواده‌هاست. در یک واحد آپارتمانی ۷۰ متری با سه تا چهار نفر جمعیت، قطع چند ساعته آب می‌تواند زندگی عادی را مختل کند و ابتدایی‌ترین نیازهای انسانی همانند توالت رفتن را به یک چالش جدی تبدیل نماید. آیا این وضعیت در شأن مردم نجیب ایلام است؟اما پرسش بزرگ‌تر اینجاست؛ چرا شهری که امسال از نعمت بارش‌های فراوان برخوردار بوده، چرا شهری که میزان بارندگی آن نسبت به سال‌های گذشته افزایش یافته و سدهای استان سرریز شده‌اند، و در صدر پربارش ترین استانهای کشور قرار گرفته است؛ همچنان باید گرفتار بحران آب باشد؟دیگر هیچ بهانه‌ای برای کمبود آب وجود ندارد. مشکل امروز ایلام، نبود آب و منابع آبی نیست؛ مشکل، نبود برنامه، فرسودگی زیرساخت‌ها و ضعف شدید مدیریت است.اکنون این پرسش به‌حق مردم است:چرا با تعهد شرکت آبفا مبنی بر تامین آب و پرداخت به موقع آب بها باید شاهد کم آبی و بی آبی های چندروزه باشند؟؟؟واقعیت تلخ این است که دو شریان اصلی تأمین آب شهر ایلام، یعنی خط انتقال گل‌گل و سد چم‌گردلان، سال‌هاست از عمر مفید خود عبور کرده‌اند. این دو خط که بیش از ۹۰ درصد آب شرب شهر را تأمین می‌کنند، برای جمعیتی طراحی شده بودند که با جمعیت امروز ایلام فاصله زیادی داشت؛ اما اکنون شهری با جمعیتی حداقل دو برابر آن زمان، همچنان بر دوش زیرساخت‌هایی فرسوده و ناتوان تکیه زده است.سال‌هاست مدیران مختلف آب و فاضلاب اعم از کنونی و سابق و اسبق از جذب اعتبارات کلان و اجرای طرح‌های توسعه‌ای سخن گفته‌اند، اما خروجی این وعده‌ها و‌ شعارها برای مردم چیزی جز تداوم بحران نبوده است. مردم دیگر با آمار و گزارش‌های اداری قانع نمی‌شوند؛ آنها نتیجه می‌خواهند، نه شعار و وعده سر خرمن.از سوی دیگر، توسعه بی‌ضابطه شهری و صدور مجوزهای ساخت‌وساز بدون توجه به ظرفیت واقعی زیرساخت‌ها، یکی دیگر از حلقه‌های این زنجیره ناکارآمدی و سومدیریت است. نمی‌توان شهر را بدون آب، و برق و بدون زیرساخت و بدون برنامه و صرفا بخاطر درآمد مقطعی دستگاه های خدمات رسان توسعه داد و سپس هزینه این بی‌برنامگی و منفعت طلبی را از جیب و آرامش مردم پرداخت کرد.امروز قطعی‌های مکرر آب در ایلام، فقط یک ضعف فنی نیست؛ نمادی از سال‌های متمادی غفلت مدیریتی و تصمیمات کوتاه‌نگرانه است. شهری که هر سال وعده و شعارهای رنگین اصلاح می‌شنود اما هر سال شرایط دشوارتر می‌شود، دیگر نیازمند سخنرانی و گزارش عملکرد و پز مدیریتی نیست؛ نیازمند اقدام فوری و عملگرایانه است.استاندار، معاونت عمرانی، نمایندگان مردم در مجلس و تمامی دستگاه‌های مسئول باید بدانند که مسئله آب ایلام با جلسه‌های تشریفاتی و راهکارهای موقت حل نخواهد شد. این بحران نیازمند یک جراحی اساسی در مدیریت، نوسازی زیرساخت‌ها و تصمیم‌هایی شجاعانه و عملگرا است.ایلام امروز تشنه آب نیست؛ ایلام تشنه تدبیری است که سال‌ها در میان وعده‌های پوچ و توخالی گم شده است.مردم ایلام حق دارند بدانند چرا پس از سال‌ها هنوز ابتدایی‌ترین نیاز زندگی آنان، قربانی ضعف مدیریت و تعلل هرساله تصمیم‌گیران شده است.امیدواریم مسئولین امر جوابی قانع کننده و اقدامی اساسی داشته باشند؛ و وضعیت بصورتی پیش نرود؛ که این مطالبه تیتر هر روز رسانه شود؛ و هدف بعدی انتقادات مسئولین ارشد باشند.t.me/ilamhezarpisheh