🔺️پروازهای ارومیه به شیراز و مشهد برقرار شد

#عاشقانهبرایش نوشتم:ممنون که در دلم ریشه دواندی.در جواب برایم نوشت:خاکت خوب بود؛ هوای تو سبزم کرد...

#شعربی خبر از هم خوابیدن چه سود؟بر مزار مردگان خویش نالیدن چه سود؟زنده را تا زنده است باید به فریادش رسیدورنه بر مزارش آب پاشیدن چه سود؟گر نرفتی خانه اش تا زنده بودخانه صاحب عزا خوابیدن چه سود؟گر نپرسی حال من تا زنده امگریه و زاری و نالیدن چه سود؟زنده را در زندگی قدرش بدانورنه مشکی از برای مرده پوشیدن چه سود؟گر نکردی یاد من تا زنده امسنگ مرمر روی قبرم وانهادن ها چه سود؟#شیخ_بهایی

#پرسش‌وپاسخ❓سرطان چیست؟🧬 سرطان بیماری‌ای است که در آن برخی سلول‌های بدن از نظم طبیعی خارج می‌شوند و بدون کنترل رشد و تکثیر می‌کنند. این سلول‌ها ممکن است به بافت‌های اطراف آسیب بزنند و در بعضی موارد از طریق خون یا دستگاه لنفاوی به اندام‌های دیگر بدن نیز منتقل شوند. سرطان یک بیماری واحد نیست، بلکه مجموعه‌ای از بیماری‌های مختلف است که هر کدام ویژگی و رفتار متفاوتی دارند.❓چرا و چگونه به سرطان مبتلا می‌شویم؟🔬 سرطان معمولاً زمانی ایجاد می‌شود که در DNA و ژن‌های یک سلول تغییراتی به وجود آید و کنترل طبیعی رشد و تقسیم آن مختل شود. این تغییرات ممکن است به‌دلیل افزایش سن و خطاهای طبیعی سلولی، عوامل ژنتیکی، دخانیات، برخی مواد شیمیایی، اشعه، بعضی عفونت‌ها و عوامل محیطی ایجاد شوند. در بیشتر موارد، سرطان نتیجه یک علت واحد نیست، بلکه حاصل تجمع تدریجی چندین عامل و تغییر در طول سال‌هاست.❓در کدام اندام‌های بدن ایجاد می‌شود؟🫀 تقریباً هر بخش بدن که دارای سلول باشد می‌تواند به سرطان مبتلا شود؛ از جمله ریه، پستان، روده، معده، کبد، پوست، کلیه، مثانه، پروستات، تیروئید، پانکراس، مغز، رحم و دهانه رحم. سرطان‌های مختلف، میزان شیوع و رفتار متفاوتی دارند. همچنین هر توده یا غده‌ای که در بدن ایجاد شود، الزاماً سرطان نیست و ممکن است کاملاً خوش‌خیم باشد.❓آیا فقط در سنین بالا اتفاق می‌افتد؟👵👶 خیر. سرطان می‌تواند در هر سنی، حتی دوران کودکی و جوانی، ایجاد شود؛ اما احتمال ابتلا به بسیاری از انواع سرطان با افزایش سن بیشتر می‌شود. علت آن این است که با گذشت زمان، تغییرات بیشتری در سلول‌ها جمع می‌شود و احتمال بروز اختلال در سازوکارهای کنترل و ترمیم سلولی افزایش می‌یابد. بنابراین سن بالا یک عامل خطر مهم است، اما سرطان مختص سالمندان نیست.❓در زنان بیشتر است یا مردان؟👩‍⚕️👨‍⚕️ نمی‌توان گفت سرطان به‌طور کلی در یک جنس بیشتر است، زیرا نوع سرطان اهمیت زیادی دارد. برخی سرطان‌ها مخصوص یک جنس هستند؛ مانند سرطان پروستات در مردان و سرطان دهانه رحم در زنان. سرطان پستان نیز عمدتاً در زنان دیده می‌شود، هرچند مردان هم ممکن است به آن مبتلا شوند. میزان شیوع سرطان در زنان و مردان همچنین تحت تأثیر سن، سبک زندگی، عوامل محیطی، ژنتیک و نوع سرطان قرار دارد.❓چه عواملی خطر ابتلا به سرطان را افزایش می‌دهند؟⚠️ مصرف دخانیات، اضافه‌وزن و چاقی، تغذیه نامناسب، کم‌تحرکی، مصرف الکل، آلودگی هوا، تماس بیش از حد با نور خورشید، برخی مواد شیمیایی و عوامل شغلی و بعضی عفونت‌ها از مهم‌ترین عوامل افزایش‌دهنده خطر سرطان هستند. البته وجود یک عامل خطر به این معنا نیست که فرد حتماً به سرطان مبتلا می‌شود؛ بلکه احتمال ابتلا را افزایش می‌دهد.❓چگونه تشخیص داده می‌شود؟🩺 تشخیص سرطان معمولاً با توجه به علائم، معاینه پزشک، آزمایش‌های مختلف و تصویربرداری انجام می‌شود. بسته به نوع بیماری ممکن است از سونوگرافی، سی‌تی‌اسکن، MRI، آندوسکوپی یا آزمایش‌های تخصصی استفاده شود. در بسیاری از موارد، نمونه‌برداری از بافت (بیوپسی) برای تأیید قطعی تشخیص ضروری است. همچنین غربالگری می‌تواند بعضی سرطان‌ها را پیش از بروز علائم شناسایی کند.❓چگونه درمان می‌شود؟💊 روش درمان به نوع سرطان، محل ایجاد آن، مرحله بیماری و وضعیت بیمار بستگی دارد. جراحی، شیمی‌درمانی و پرتودرمانی از روش‌های شناخته‌شده درمان هستند و امروزه درمان‌های هدفمند و ایمنی‌درمانی نیز برای برخی سرطان‌ها استفاده می‌شوند. گاهی چند روش به‌طور همزمان یا پشت سر هم به کار می‌روند. نکته مهم این است که بسیاری از سرطان‌ها، به‌ویژه در صورت تشخیص زودهنگام، قابل درمان یا کنترل هستند.❓چگونه می‌توان از سرطان پیشگیری کرد؟🛡️ از همه سرطان‌ها نمی‌توان پیشگیری کرد، اما می‌توان خطر ابتلا به بسیاری از آنها را کاهش داد. ترک سیگار و دخانیات، داشتن وزن مناسب، تغذیه سالم، فعالیت بدنی منظم، محدود کردن مصرف الکل، محافظت از پوست در برابر نور شدید خورشید، کاهش تماس با مواد سرطان‌زا و رعایت توصیه‌های بهداشتی از اقدامات مهم هستند. واکسیناسیون علیه برخی عفونت‌ها مانند HPV و هپاتیت B نیز می‌تواند از بعضی سرطان‌ها پیشگیری کند.

شمس در قلب خوی؛ روایتی از ارادت مادرانه به پیر عشق✍️سمیرا محمدیسمیرا محمدی، خبرنگار در یادداشتی نوشت: در هیاهوی پروژه‌های عمرانی که معمولاً با صدای آهن و بتن و محاسبات مهندسی گره خورده‌اند، گاهی اتفاقاتی رخ می‌دهد که تمام معادلات سرد مدیریتی را با گرمای انسانیت ذوب می‌کند. سفر کاری ما به خوی، برای نظارت بر مراحل ساخت «مجموعه فرهنگی، تاریخی و گردشگری شمس تبریزی» و مستندسازی از آن در ابتدا تنها یک مأموریت اداری بود؛ اما در سایه‌سار مناره‌های شمس، واقعه‌ای رخ داد که در تاریخ این پروژه، نه به‌عنوان یک رویداد فنی، که به عنوان «روایت عشق» ثبت خواهد شد.در حالی که در میان کارگاه ساختمانی ایستاده بودم و به پیشرفت سازه‌ای می‌اندیشیدم، صدایی لرزان اما پرطنین، افکارم را به خود خواند: «دخترجان! تو از مسئولان این پروژه‌ای؟»پیرزنی حدوداً ۷۰ ساله، با چهره‌ای که حکایت از سال‌ها صبوری و زیستن در همسایگی عرفان داشت، به سمتم آمد، نامش فاطمه عظیمی است؛ زنی که سال‌هاست خانه‌اش در جوار بارگاه شمس تبریزی، بوی کهن‌الگوهای شرقی و عرفان شمس را می‌دهد؛ در دستانش چند کیلو میوه بود که با حجب و حیایی ستودنی آن‌ها را به سمت من گرفت. با صدایی که از سر خجالت متواضعانه‌ای می‌لرزید، گفت: می‌خواستم جعبه‌ای شیرینی بیاورم، اما نشد، دیروز که از پنجره خانه‌ام نگاه کردم و دیدم بارگاه شمس‌مان بالا آمده و قد کشیده، دلم آرام نگرفت، گفتم بیایم و به دست‌اندرکاران این بنای عزیز بگویم که چقدر قدردان زحمات‌تان هستم.این صحنه، بیش از آنکه یک تقدیر ساده از کارگران باشد، جلوه‌ای ناب از «گردشگری عرفانی» است؛ نه آنگونه که در کتاب‌ها می‌خوانیم، بلکه آنگونه که در جان مردم این دیار ریشه دوانده است، برای فاطمه خانم، ساخت این بارگاه، تنها یک پروژه عمرانی دولتی نبود؛ بازسازی خانه‌ دلی بود که قرن‌هاست در جان خوی تپیده است. او از همسر مرحومش، رجب خلیلی یاد کرد؛ مرد خیری که سال‌ها پیش برای ساخت مسجد محل، از جان و مالش مایه گذاشته بود و حالا فاطمه خانم، همان راه خیر را در مقیاسی متفاوت، با نذری از جنس میوه و عاطفه، ادامه می‌داد.📍شمس، محور هویت و گردشگری عرفانیخوی، به برکت حضور شمس تبریزی، نه تنها یک مقصد تاریخی، بلکه مأمن روح‌های جست‌وجوگری است که در پی درک حقیقت عشق به این دیار سفر می‌کنند، گردشگری عرفانی در این جا فراتر از بازدید از ابنیه است؛ این نوع سفر، پیوند میان ساحت مدرن مدیریت شهری و ساحت سنتی ارادت قلبی است. وقتی بانویی چون فاطمه عظیمی، با دست خالی و دلی پر، برای کارگران پروژه هدیه می‌آورد، در واقع به همه جامعه پیام می‌دهد که شمس متعلق به نهاد یا سازمانی خاص نیست؛ شمس در رگ‌های مردم خوی جریان دارد، او در قلب خانه‌های اطراف آرامگاه، زنده است. این رویداد به مسئولان و دست‌اندرکاران یادآوری کرد که پروژه‌های فرهنگی، تنها با آجر و سیمان ساخته نمی‌شوند، اگر قرار است مجموعه فرهنگی شمس تبریزی به یک قطب گردشگری ماندگار در کشور تبدیل شود، باید نگاهی همانند نگاه فاطمه خانم به آن داشت. گردشگری عرفانی، بیش از آنکه بر سازه تکیه کند، باید بر معنا و حس تکیه کند. فاطمه خانم با آن چند کیلو میوه به ما درس داد که در هر پروژه، اولویت اول باید احترام به پیوند عمیق مردم با اسطوره‌ها و عرفایشان باشد، او ثابت کرد که مردم، حتی اگر درگیر مسائل روزمره زندگی باشند، باز هم صاحب اصلی این میراث معنوی هستند.امروز، بارگاه شمس تبریزی در خوی، نه تنها به‌عنوان یک اثر تاریخی، بلکه به عنوان خانه دل برای کسانی است که هنوز می‌توانند در عصر آهن و تکنولوژی، زیبایی نگاه یک مادر مهربان را درک کنند، این پروژه، با دعای خیر فاطمه‌خانم‌ها ساخته می‌شود و این، بزرگترین پشتوانه و افتخار برای هر کسی است که در مسیر اعتلای نام شمس قدم برمی‌دارد.

🔹شمس در قلب خوی؛ روایتی از ارادت مادرانه به پیر عشق✍️ سمیرا محمدیسمیرا محمدی، خبرنگار خبرگزاری میراث‌آریا، در گزارشی، متنی از یک دیدار تأمل‌برانگیز در جریان بازدید و مستندسازی از روند ساخت مجموعه فرهنگی، تاریخی و گردشگری شمس تبریزی در خوی ارائه کرده است.او در جریان این سفر با فاطمه عظیمی، بانویی حدوداً ۷۰ ساله و ساکن در مجاورت آرامگاه شمس تبریزی، روبه‌رو می‌شود؛ بانویی که با مشاهده پیشرفت ساخت مجموعه شمس، با چند کیلو میوه نزد عوامل پروژه می‌رود تا به سهم خود از تلاش آنان برای ساخت این مجموعه قدردانی کند.این دیدار ساده و صمیمانه، برای نویسنده به روایتی فراتر از یک تشکر معمولی تبدیل می‌شود؛ روایتی از تعلق مردم خوی به شمس تبریزی، پیوند عاطفی آنان با این میراث فرهنگی و معنوی و جایگاه شمس در حافظه تاریخی و هویت این شهر.متن کامل این گزارش را در ادامه می‌خوانید:

#عکس اعضای هیات قلندر خوی ؛ سال ۱۳۴۲