این رفتار دقیقاً همان پدیده «گروگانگیری سیاسی شریک عملیاتی» است: نیروی نیابتی در لحظۀ حساس، از واب…
انتشار: 2026/06/30 12:35 UTC
این رفتار دقیقاً همان پدیده «گروگانگیری سیاسی شریک عملیاتی» است: نیروی نیابتی در لحظۀ حساس، از وابستگی حامی به خود سوءاستفاده میکند و خواستههای حداکثریاش را مطرح مینماید.اگر این چانهزنی واقعاً رخ داده باشد و با توجه به اظهارات صریح خود کردها (مانند مصطفی هجری) رخ نداده بودن آن تقریباً غیرممکن است ،همین موضوع یکی از قویترین شواهد وجود یک طرح عملیاتی از پیش طراحیشده است. کسی که اساساً قرار نیست وارد میدان شود، در آستانه عملیات بر سر «سهم» و «شرایط» (مانند آنچه در عراق ۱۹۹۱ تجربه کردند) مذاکره نمیکند.■▫️واکنش ترکیه؛ نشانهای از آگاهی نسبت به یک پروژهکشورها همیشه فقط به آنچه رخ داده واکنش نشان نمیدهند؛ گاهی به آنچه در حال شکلگیری است، واکنش پیشدستانه نشان میدهند.شدت حملات ارتش ترکیه به مواضع گروههای کرد ایرانی و تهدید برای ورود ارتش این کشور و ایجاد مرز حائل در همان مقطع زمانی را باید از همین زاویه دید. شدت، زمانبندی و دامنه این حملات نشان میداد که ترکیه صرفاً نگران فعالیت چند گروه مسلح کوچک در کوهستان نبود بلکه بیشتر شبیه واکنش یک دولت آگاه به یک سناریوی در حال تکوین بود تا یک عملیات معمول علیه تهدیدهای معمولی.بعدها ادعا شد که ونس طرح حمله کردها را به اردوغان لو داده تا جلوی این نقشه را بگیرد و اردوغان با استفاده از دوستی و نزدیکی به ترامپ او را منصرف کرد.در واقع، یکی از بارزترین نشانههای وجود چنین طرحی، همین رفتار اردوغان است که گویی از جزئیات پروژه آگاه بوده است .ترکها شناخت عمیقی از کردها دارند و به خوبی میدانند که تندروترین، ناسیونالیستترین، متعصبترین و دگرستیزترین کردها، نه کردهای عراقی شکمباره، نه کردهای مذهبی ترکیه و نه کردهای چپگرای سوریه، بلکه کردهای ایرانی هستند.مردمانی که علیرغم بیشترین تلفات در تهران در جریان جنبش ژینا، تهرانیها را متهم به برقراری «جنبش بوس و بغل» کردند؛ مردمانی که گل سرسبد آن، خانواده ژینا امینی است که در سومین سالگرد دخترشان تنها یاد کشتههای کرد را گرامی داشتند و خون ایرانیان از چهار گوشه کشور را پایمال کردند؛ مردمانی که پس از فداکاریها و از خودگذشتگیهای ملت ایران، آنها را «فاشیست» و «اشغالگر» خطاب کردند؛ مردمانی که در دیماه رقصیدند، پس از وصل اینترنت با گردابی از تصاویر و فیلمها بی هیچ شرمی به پخش فیلمهای رقص خود ادامه دادند و حتی در چهلمها این رویه را حفظ کردند.آنان میدانند چنین انباشتی از نفرت و دگرستیزی نه در میان احزاب و گروهها بلکه در میان خود مردم عادی چه پتانسلی دارد .حملات همزمان ارتش ترکیه به مواضع گروههای کرد ایرانی در اقلیم کردستان را نیز باید دقیقاً در همین چارچوب تحلیل کرد.■▫️دعوت از مصطفی هجری و عبدالله مهتدی در پارلمان اروپا و سخنرانی به عنوان اپوزسيون جمهوری اسلامی و درخواست خودمختاری شاید هیچ صحنهای به اندازه نشستهای بروکسل تناقضهای آن روزها را آشکار نکند.در شرایطی که در هیچ یک از شهرهای کردنشین اهل سنت حتی تجمعی ده نفره ،شعار از پنجره و نارضایتی دیده نشد ، رهبران کردها در قلب اروپا به عنوان نمایندگان آینده سیاسی ایران معرفی میشدند ،خون را کسان دیگری داده بودند و کردها از این خون ماهی میگرفتند !کردها به عنوان نماینده تنها قوم بیتلفات و در حال رقص دی ماه سخنرانی کردند و به صورت آشکار خواستار خودمختاری برای مناطق کردنشین شدند .این اتفاق از اهمیت ویژهای برخوردار است چرا که بازیگری که قرار نیست سهمی از قدرت آینده داشته باشد، معمولاً درباره ساختار کلی کشور و تقسیم قدرت چانهزنی نمیکند. طرح خودمختاری که توسط مصطفی هجری مطرح شد، بیش از یک بحث نظری بود؛ نشانهای از این واقعیت بود که کردها خود را در موقعیتی میدیدند که بتوانند درباره آینده ایران مذاکره کنند.پرسش کلیدی اینجاست: این اعتماد به نفس سیاسی از کجا آمده بود؟ کردهای سنی هیچ وزنی در اعتراضات دیماه نداشتند. آنها نه تنها خونی ندادند و سوگوار نبودند، بلکه در همان ایام رقصیدند و زندگی عادی خود را ادامه دادند. با این حال، ناگهان تریبونهای گسترده رسانهای و مجامع بینالمللی در اختیارشان قرار گرفت.@iranbsn_kord

