من مدتهاست که پس از رفتن به زندان و دادگاه و گرفتن حکم و باز دعوت به زندان و آزادی دوباره و اکنون ا…
انتشار: 2026/06/23 04:03 UTC
من مدتهاست که پس از رفتن به زندان و دادگاه و گرفتن حکم و باز دعوت به زندان و آزادی دوباره و اکنون اخراج از پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی و بیکار شدن و افتادن در چرخه اندیشیدن به خود و بازنگری در .....در هیچ جمع دوستانه ای نه حضور داشته ام و نه بحثی مطرح کرده ام و نه متنی آفریده ام.این بحث در جمع سه نفره دوستان که پر از سکته زبانی، فراموشی نام ها و حتی خطای تفسیری است( اشتباهات آن را بر من ببخشید) را تنها به این دلیل منتشر میکنم که بگویم با همه این اتفاقات چیزی در من در خصوص مسئولیت پذیری اخلاقی در قبال جامعه تغیر نکرده است، اگر چه با داشتن حکم هشت ساله و اخراج از کار و بیکاری و بی پولی و.....در حال مدارا با یک زندگی پر از دردسر هستم.در آخر بگویم باز هم شروع به تدریس خواهم کرد، درسگفتار خواهم داشت و خودم به تنهایی " مدرسه مهرآیین" را به شیوه کوچگردی و تدریس و سخن گفتن در وضعیت های سخن مدنی تاسیس خواهم کرد. از همه احوالپرسی های دوستان عزیزم در این ایام هم ممنونم که تنها نجات دهنده انسان " عشق و محبت دیگران" به انسان است: عشق می پذیرم و از عشق سخن خواهم گفت تا باور کنم که زنده ام.