💢 و ناگهان دوباره جنگجمعه ۱۹ تیر ۱۴۰۵وقتی تفاهم نامه بین ایران و امریکا با تلاش‌های بسیار پاکستان،…

💢 و ناگهان دوباره جنگجمعه ۱۹ تیر ۱۴۰۵وقتی تفاهم نامه بین ایران و امریکا با تلاش‌های بسیار پاکستان، ترکیه و قطر و به اصرار فرانسه توسط امریکا و ایران امضاء و متن آن منتشر شد تقریبا همه را شگفت‌زده کرد که چگونه ممکن است امریکا این همه امتیاز به ج‌.ا داده باشد؟! اما واقعیتی غیرقابل انکاری بود که در روابط ۴۷ ساله دو کشور سابقه نداشت. جالب اینکه این همه برای تندروهای داخل حکومت ایران اولا کافی نبود ثانیا موجب تقویت نظریه شکست امریکا از ایران در جنگ ۴۰ روزه شد و اوج این تعبیر در مراسم تششیع پیکر رهبر ج.ا با هدایت شعارها به سمت لزوم انتقام و خونخواهی از قاتلان خود را نشان داد. در ادبیات بین‌الملل مذاکره برای جنگ‌زدایی و حصول توافق و صلح دارای اصول و ادبیات خاص خود است. یکی از اصول مهم آن عدم ارجاع به گذشته و اتفاقات رخ داده است زیرا در غیر اینصورت رسیدن به صلح غیرممکن می‌گردد. درست همانطور که توافق و صلح با عراق به معنی فراموش کردن انتقام‌جویی و خونخواهی دهها هزار شهید جنگ از صدام و رژیم بعثی عراق بود. توافق زمانی بدست می‌آید که هر دو طرف بر میزان خسارات ناشی از ادامه جنگ اشراف یابند و بدانند از این جنگ نه تنها چیزی به نفع آنها در نخواهد آمد بلکه اگر چیزی هم دربیاید ارزش خسارات و هزینه های آنرا ندارد یا به عبارتی ادامه جنگ و پیروزی نظامی در آن در قیاس با صلح خود شکست محسوب می‌گردد.همانطور که پیش‌بینی می‌شد پس از امضای تفاهم نامه تندروها و منتقدان توافق خیلی سریع دست بکار شدند در امریکا و اسراییل آنرا خفت‌بار خواندند. در ایران هم انرا نشانه ضعف امریکا دانستند و توافق را در زمانی که می شود نفس امریکا را با ادامه بستن تنگه هرمز گرفت اشتباه محض نامیدند. تلاش‌های برهم زنندگان توافق در دو طرف بویژه با حمله اسراییل به لبنان و برخی تهدیدها و حملات پراکنده به کشتی‌های عبوری از تنگه هرمز ادامه یافت اما مذاکرات برای رسیدن به توافق ادامه یافت تا اینکه در هفته گذشته با شروع مراسم وداع و تشییع پیکر رهبر ج.ا ناگهان شعار "باید برخاست" و نداهای خونخواهی و انتقام از قاتلان جای صلح طلبی و توافق را گرفت و در اواسط هفته در یک روز به سه کشتی عبوری قطری و عربستانی از تنگه هرمز حمله پهپادی شد، ادبیات ترامپ تغییر یافت و توهین های تحقیر آمیزش گزنده تر از همیشه شد و ظرف ۴۸ ساعت نوارجنوبی ایران با آتش حملات موشکی امریکا مواجه گردید و منجر به تلفات جانی و مالی سنگینی شده است. در مقابل اگر چه برخی پرتابه‌ها به سمت اهدافی در بحرین پرتاب شده است اما هنوز پاسخ سنگین درخوری از سوی ج.ا مشاهده نشده است. شاید بتوان دلیل آنرا مماشات ج.ا تا پایان مراسم تشییع و خاکسپاری دانست و پس از آن از امروز باید منتظر موج حملات سنگین بسوی اهداف امریکایی در منطقه و بخصوص جنوب خلیج فارس از سوی ایران بود. آنچه مشخص است همانطور که در مقالات پیشین به آنها اشاره شد برداشت غلط از وضعیت منطقه، توان امریکا و چرایی تن دادن امریکا به توافق نباید موجب برهم زدن مذاکرات و توافق شود و توافق برد-برد جز در قالب درک درست و متقابل شرایط از سوی طرفین بوجود نمی‌آید. بدون شک دوره ۶۰ روزه تفاهم و مذاکرات همانند دوره نامزدی زوجها برای راستی آزمایی صداقت و پایبندی به تعهدات باید تلقی شود که اگر تخطی و تخلفی در آن صورت گیرد حصول توافق نهایی، عقد قراداد و پیوند را غیرممکن خواهد‌کرد. امریکا با لغو ۶۰ روزه تحریمهای بانکی و فروش نفت ایران نشان داد در اجرای تفاهم نامه جدی‌است اما ایران هنوز قدمهای مثبت مطابق تفاهم نامه را نه تنها برنداشته بلکه هنوز در شش و بش پذیرش آنهاست، تنگه هرمز را کامل باز نکرده اجازه تردد کشتی‌ها از آب‌های سرزمینی عمان را هم برنتابیده، به کشتیهای قطری و عربستانی حمله کرده است. ایران قانون جدیدی هم وضع کرده که همه کشتی‌ها باید با هماهنگی و دریافت مجوز از سپاه از تنگه هرمز عبور نمایند. از طرفی جو افکار عمومی در نزد طرفداران حکومت و بخصوص تندروها پس از مراسم تشییع دیگر اصلا به نفع توافق نیست ناگهان عملا جنگ دوباره شروع شده و مشخص نیست به کجا بیانجامد. اگرچه ترامپ‌مطابق معمول سخنان ضد و نقیض فراوانی در مورد بود و نبود آتش بس و مذاکرات می‌گوید و از سخنان او نمی‌توان درک درستی از وضعیت موجود بدست آورد اما آنچه مسلم است آنست که مهلت ۶۰ روزه تفاهم نامه به سرعت درحال سپری شدن است و هنوز مذاکرات به سمت و سوی حل مسائل و حصول توافق پیش نرفته و پس از سه هفته تقریبا جنگ از سر گرفته شده است اتفاقی که اگر ادامه یابد در پایان ۶۰ روز با این شرایط و کیفیت بعید است تمدید شود و آنگاه آتش جنگ همه جانبه بین ایران و امریکا دوباره شعله‌ور خواهد گردید. ✍ نکته بینt.me/homo_deuus