🔴 ۲۸ مرداد را میتوان فقط با «خیانت داخلی» یا «مداخله خارجی» توضیح داد؟هرچه روایت به ۲۸ مرداد نزدیک…
انتشار: 2026/08/21 12:03 UTCدریافت: 2026/08/22 00:06 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/22 00:06 UTC
🔴 ۲۸ مرداد را میتوان فقط با «خیانت داخلی» یا «مداخله خارجی» توضیح داد؟هرچه روایت به ۲۸ مرداد نزدیکتر میشود، یک خطر در خواندن تاریخ بیشتر میشود: تقلیل یک رویداد پیچیده به یک علت.یک روایت، همهچیز را محصول عملیات آمریکا و بریتانیا میبیند؛ روایتی دیگر نقش خارجی را کمرنگ میکند و سقوط مصدق را نتیجه تحولات و مخالفتهای داخلی میداند.اما آیا برای فهم آنچه رخ داد، باید الزاماً یکی از این دو را انتخاب کرد؟قسمت سوم مجموعه «مصدق؛ مردی که مردمی بود» تلاش میکند نیروهای حاضر در صحنه را از یکدیگر تفکیک کند؛ از مصدق و یارانش تا کاشانی، مکی و بقایی، حزب توده، فدائیان اسلام، نیروهای اجتماعی، شاه، دربار و نظامیان؛ و سپس نشان دهد چگونه شکافهای داخلی با یک عملیات سازمانیافته خارجی به یکدیگر رسیدند.متن کامل قسمت سوم مصدق؛ مردی که مردمی بود در ادامهقسمت سوم: فرسودگی ائتلاف ۳۰ تیر تا شکست نخستین تلاش براندازی مصدق✍️ فتانه هویدابرای فهم ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ نمیتوان این رویداد را با یک عامل واحد توضیح داد. امروز، با گذشت دههها و انتشار اسناد و پژوهشهای متعدد، میتوان نقش نیروهای داخلی و خارجی را از یکدیگر تفکیک کرد، هرچند در آن زمان بسیاری از نیروهای داخلی از ابعاد کامل طرح براندازی و ارتباطات میان شبکههای مختلف اطلاع نداشتند.در بخش پیشین، نقش نیروهای سیاسی و اجتماعی در ملیشدن نفت و قیام ۳۰ تیر بررسی شد. در این قسمت، تمرکز بر این است که پس از ۳۰ تیر، رفتار و تصمیمهای نیروهای داخلی چگونه به فرسایش ائتلاف سیاسی حامی مصدق انجامید و چگونه این وضعیت، در کنار عملیات خارجی، شرایط سقوط دولت را فراهم کرد.۱. نیروهای داخلی● مصدق و یارانش؛ دولت در شرایط فرسایش ائتلاف ۳۰ تیرمصدق پس از بازگشت به نخستوزیری همچنان از حمایت اجتماعی قابل توجهی برخوردار بود؛ اما ائتلاف سیاسی ۳۰ تیر دیگر به همان شکل سابق وجود نداشت. اختلاف بر سر اختیارات دولت، رابطه با مجلس و دربار، اختلاف با متحدان پیشین و ادامه بحران نفت، شکافهای سیاسی را افزایش داد.فرسایش این ائتلاف الزاماً به معنای از میان رفتن حمایت مردم از مصدق نبود، بلکه به معنای کاهش توانایی مصدق برای گردآوردن نیروهای سیاسی متفاوت در یک صف واحد بود.● برهم خوردن رابطه دولت و مجلسرابطه دولت و مجلس هفدهم نیز به تدریج بحرانی شد. تغییر آرایش سیاسی مجلس و افزایش اختلاف میان دولت و مخالفان، این نهاد را به یکی از کانونهای اصلی کشمکش سیاسی تبدیل کرد.این اختلاف سرانجام به همهپرسی مرداد ۱۳۳۲ برای انحلال مجلس انجامید. همهپرسی از همان زمان با مناقشه حقوقی و سیاسی روبهرو شد، مخالفان آن را مغایر اصول مشروطیت میدانستند و حامیان دولت، مجلس را عملاً ناتوان از انجام وظایف خود تلقی میکردند.فارغ از داوری نهایی درباره مشروعیت حقوقی آن، انحلال مجلس، یکی از مهمترین عرصههای رقابت سیاسی، به تشدید قطبیشدن فضای کشور کمک کرد.● کاشانی، مکی و بقایی؛ مخالفان سیاسی مصدقپس از ۳۰ تیر، کاشانی، مکی و بقایی به تدریج به مخالفان جدی مصدق تبدیل شدند. مخالفت سیاسی آنان در فرسایش ائتلاف پیشین مؤثر بود، اما نباید صرف مخالفت با دولت را معادل مشارکت مستقیم در عملیات CIA دانست.کاشانی در سال ۱۳۳۲ در برابر مصدق قرار گرفت و در روزهای منتهی به ۲۸ مرداد نیز مواضع مخالف دولت داشت. مکی و بقایی نیز در تضعیف موقعیت سیاسی دولت نقش داشتند، اما درباره میزان ارتباط مستقیم آنان با شبکه عملیاتی خارجی، باید میان شواهد مستند و تفسیر تاریخی تفاوت گذاشت.این سه نفر را نیز نباید یک شبکه منسجم با دستور و هدف واحد تصور کرد. اهمیت آنان در این بخش، بیش از هر چیز، در شکستهشدن بخشی از ائتلاف سیاسی حامی مصدق است.● فدائیان اسلام؛ مخالف دولت، نه لزوماً مجری کودتافدائیان اسلام در پیش از کودتا با دولت مصدق و برخی سیاستهای آن اختلاف داشتند.اهمیت فدائیان اسلام در این مقطع بیشتر از آن جهت بود که بخشی از فضای سیاسی و مذهبی مخالف دولت را نمایندگی میکردند اما این جایگاه را نباید با نقش اجرایی در عملیات ۲۸ مرداد یکی دانست. شواهد موجود، مشارکت سازمانیافته و تعیینکننده آنان را در اجرای عملیات ۲۸ مرداد نشان نمیدهد.بنابراین، باید میان مخالفت سیاسی آنان با مصدق و مشارکت مستقیم در اجرای کودتا تفاوت گذاشت.● حزب توده؛ مخالف مصدق، اما نه بخشی از شبکه کودتاحزب توده مسیر متفاوتی داشت. این حزب با مصدق اختلافات جدی داشت و از بسیاری از سیاستهای او انتقاد میکرد، اما در عین حال با بازگشت شاه و استقرار یک حکومت ضدکمونیستی نیز مخالف بود.اهمیت حزب توده در فهم ۲۸ مرداد بیشتر در جایگاه آن در محاسبات آمریکا و بریتانیا و فضای ضدکمونیستی آن دوره بود. قدرت سازمانی حزب و نگرانی از افزایش نفوذ شوروی، بخشی از زمینهای بود که عملیات خارجی از آن بهره گرفت.
