در ستایشِ معمارِ سینمایِ شاعرانه به مناسبت دهمین سالمرگ او؛🔸کیارستمی، رقصِ حقیقت در میانِ شکافِ تصو…
انتشار: 2026/07/11 05:26 UTC
در ستایشِ معمارِ سینمایِ شاعرانه به مناسبت دهمین سالمرگ او؛🔸کیارستمی، رقصِ حقیقت در میانِ شکافِ تصویر و سکوت محسن غضنفری-منتقد سینما🔹سینما، پیش از آنکه هنرِ نور و سایه باشد، هنرِ «نگاه» است. اما وقتی پای عباس کیارستمی به میان میآید، سینما دیگر تنها تماشای جهان نیست؛ بلکه کشفِ معنایِ نهفته در لایههای زیرینِ تکانِ خوردن یک شاخه، یا معنای عمیق سکوتِ سرد و سنگینِ یک کوهستان است. کیارستمی هنرمندی بود که به مرور آموخته بود که چگونه میتوان با «کمترین»، «بیشترین» را به تصویر کشید.🔹 کیارستمی، نه یک فیلمساز، که یک فیلسوفِ سینما بود که با دوربین خود، نه فقط داستانها، که پرسشهای بنیادینِ هستی را در قابها جستجو میکرد. او شاعرِ قابهای سینمایی بود و کسی که میآموخت و آموزش میداد که چگونه یک هنرمند میتواند در سکوت و بیصداییِ طبیعت، فریادِ حقیقت را بشنود.irna.ir/xjXHQp@IRNA_1313






