تریتا پارسی معاون اندیشکده آمریکایی کوئینسی🔹برای دومین بار از زمان امضای تفاهم‌نامه آمریکا و ایران،…

تریتا پارسی معاون اندیشکده آمریکایی کوئینسی🔹برای دومین بار از زمان امضای تفاهم‌نامه آمریکا و ایران، واشنگتن و تهران دوباره وارد رویارویی مستقیم نظامی‌شده‌اند.🔹در مرکز این اختلاف، دو برداشت متفاوت از مفاد تفاهم‌نامه قرار دارد. برداشت تهران این است که اگرچه تنگه هرمز باید باز بماند، اما در طول دوره موقت ۶۰ روزه، تمام ترددهای تجاری باید با هماهنگی ایران انجام شود؛ در حالی که طرفین در حال مذاکره برای یک توافق دائمی‌دریایی هستند.🔹واشنگتن اما تفسیر متفاوتی دارد. از نگاه آمریکا، «باز بودن» تنگه به این معناست که کشتی‌ها می‌توانند بدون هماهنگی با ایران، از مسیرهای کشتیرانی ایران یا عمان عبور کنند.🔹برای تهران، این فقط یک اختلاف فنی نیست، بلکه یک اختلاف راهبردی است. مقام‌های ایرانی نگران هستند که آمریکا از تفاهم‌نامه برای تضعیف کنترل ایران بر تنگه هرمز استفاده کند؛ به این شکل که هرگونه الزام به هماهنگی با ایران را رد کند و عملاً یک مسیر جایگزین ایجاد کند که حتی در صورت ازسرگیری جنگ نیز بتواند باز بماند.چنین ترتیبی، ایران را از چیزی محروم می‌کند که بسیاری از استراتژیست‌های این کشور آن را مهم‌ترین منبع اهرم فشار تهران در یک درگیری احتمالی آینده می‌دانند:🔹توانایی معتبر برای مختل کردن تردد دریایی از طریق هرمز.🔹از نگاه تهران، کشتیرانی تجاری می‌تواند از سر گرفته شود، بدون اینکه ایران این اهرم فشار را از دست بدهد؛ اما تنها در صورتی که تمام حرکت کشتی‌ها همچنان با ایران هماهنگ شود و در نتیجه، نقش و اختیار اسمی‌تهران بر این آبراه تقویت شود.🔹واشنگتن در مقابل استدلال می‌کند که متن تفاهم‌نامه به‌طور صریح از کشتی‌ها نمی‌خواهد پیش از عبور از تنگه، مجوز ایران را دریافت کنند. بلکه این توافق، مسئولیت تضمین عبور امن کشتی‌های تجاری را بر عهده ایران گذاشته است؛ تفاوتی که آمریکا می‌گوید با اعطای کنترل عملیاتی بر تمام ترددهای دریایی به تهران فاصله دارد. /انتخاب🌍 @Jahan_Fouri