گاهی بزرگترین زندانی که در آن زندگی میکنیم، یک اتفاق یا یک شخص نیست؛ بلکه داستانی است که بارها و…
انتشار: 2026/07/09 05:20 UTC
گاهی بزرگترین زندانی که در آن زندگی میکنیم، یک اتفاق یا یک شخص نیست؛ بلکه داستانی است که بارها و بارها در ذهنمان تکرار میکنیم.وقتی هویت خود را بر پایهی «قربانی بودن» میسازیم، ذهن شروع میکند به پیدا کردن شواهدی که این باور را تأیید کند. کمکم دنیا ناعادلانهتر به نظر میرسد، آدمها تهدیدکنندهتر میشوند و زندگی انگار مدام علیه ماست.اما لحظهای که از خودمان بپرسیم: «من در خلق این تجربه چه سهمی دارم؟» قدرت دوباره به ما برمیگردد. این سؤال برای سرزنش خود نیست؛ برای بازپس گرفتن اختیار است.قربانی بودن، قدرت را به بیرون از خودمان میدهد.آگاهی، قدرت را به درونمان بازمیگرداند.همانجایی که تغییر واقعی آغاز میشود.جهانِ نو 🌍t.me/jahane_no
پستهای تلگرام — 🌖 جَهانِ نو 🌎
این زن به معنای واقعی از آینده اومده بود...!جَهانِ نو 🌍t.me/jahane_no
اصلا حواستون به خوشحالیهای زندگی هست؟جَهانِ نو 🌍t.me/jahane_no
"اِنسو" قرار نیست یک دایرهی کامل باشد؛ همانطور که زندگی هم قرار نیست همیشه بینقص و بسته باشد. این خطِ ساده، جایی برای ناتمامی میگذارد؛ برای مکث، برای تغییر، برای چیزی که هنوز تمام نشده.وقتی اِنسو را میبینیم، درمییابیم کامل نبودن، لزوماً نشانهی کمبود نیست؛ که همین نقص ها و جاهای خالی، بخشی از مسیر است.جَهانِ نو 🌍t.me/jahane_no
دکتر امیدی در این ویدیو از یک نکتهی کلیدی میگوید که شاید تصویر ما از عشق و رابطه را تغییر دهد:ما عاشق آدمها نمیشویم — عاشق تجربهای میشویم که در کنارشان در خود احساس میکنیم.این یعنی وقتی از رابطهای حرف میزنیم، شاید مهمترین سوال این نباشد که «او چه کسی است» — بلکه این باشد که «در کنار او چه کسی میشوم؟»جَهانِ نو 🌍t.me/jahane_no
جَهانِ نو 🌍t.me/jahane_no
شکایت، قضاوت و انتقاد مداوم از دیگران چه تاثیری بر مغز داره ؟جَهانِ نو 🌍t.me/jahane_no