بعضی راهها برای رسیدن به جایی ساخته نشدهاند؛ برای ایناند که چیزی را درونِ ما بیدار کنند. انسان،…
انتشار: 2026/07/27 00:13 UTC
بعضی راهها برای رسیدن به جایی ساخته نشدهاند؛ برای ایناند که چیزی را درونِ ما بیدار کنند. انسان، سالها از خویش دور میشود، نامهای تازه بر تنهاییاش میگذارد و آن را زندگی مینامد. اما روزی درمییابد که هیچ افقی، آنقدر دور نیست که بتواند او را از خودش پنهان کند. ما به جهان نمیآییم تا خانهای پیدا کنیم؛ تمام عمر را صرف آن میکنیم که بفهمیم خانه، همان بخشی از وجودمان بوده که در هیاهوی روزگار فراموشش کردهایم.و چه اندوهگین است که بیشترِ رنجهایمان از گم شدن نیست، از نرسیدن هم نیست؛ از این است که هرگز نایستادهایم تا از خود بپرسیم به کجا میرویم. شاید آرامش، در پایانِ راه منتظر ما نباشد؛ شاید آرامش، همان لحظهای باشد که دیگر از بودنِ خویش نمیگریزیم. آنگاه، جهان تغییری نخواهد کرد؛ تنها ما خواهیم آموخت که چگونه در سکوتِ آن، بیهراس و بیپناه، خودِ حقیقیمان را به آغوش بکشیم..جهانِ نو 🌍t.me/jahane_no

