⁨ ⁨ چی شد اون خونه ؟ آدماش کجان ؟ خدا میدونه . میرن آدما از اونا فقط خاطره هاشون بجا می مونه. برادر…

اندر  ره عشق : از  پیر در  میکده  عشق  شنیدم در عالم حق  غیر مسیح هیچ ندیدم زاهد به تمنای بهشت ست درین راه من غیر مسیح هیچ بهشتی نگزیدم صد رشته بریدم من از این عالم فانی جز رشته امید که هرگز نبریدم دیدم چو مسیح ست فقط شاخه اعلی بشکسته قفس بر سر این شاخه پریدم چون نور  جهان ست مسیحا به دو عالم اندر ره  او با سر و با سینه خزیدممایوس شد عالم همه از عاقبت خویش  از فدیه عیساست چنین غرق  امیدم آسان نبود وصل رخ یار به دیدار من سینه ز بهر رخ معشوق  دریدم پیرم اگر اندر ره معشوق ولیکن یک عمر گدای در  آن پیر مریدم شعر از  جلیل سپهر نیویورک - 21 دسامبر سال 1995@jalilsepehr

تقدیم به همه شهیدان عشق به معشوق عشق به معشوقی که در قالب وطن یا حقوق هموطن یا دوست و همسر و فرزند و یا باور به ارزش‌های الهی جلوه گر می‌شود به یقین اینها شاهدان حقیقی عشق و ستارگان درخشانی در دیار نفرت و تاریکی هستند . یادشان گرامی باد . شاهدان عشق : عشق را تفسیر و صد معنا نمودند عاشقان تـیـر او را راهی دلها نمودند عاشقان صد کتاب از لیلی و مجنون نوشتند روز و شب صحبــت از پیــروزی فــردا نمــودند عاشــقان در میان صد هزاران راه ناهموار و سخت راه خود را عاقبـت پیدا نمودند عاشقان سـینه را بشکافتند از بهـر رسـم عاشـقی رسم خود را قصه شبها نمودند عاشقان روی خود را بر صلیب قهر و خشم دشمنان پشت بـر افـسانه دنیــا نمــودند عاشــقان صحبت از سیلاب اشک و رنج و ماتم بس دراز وعده ها در مسلخـش اجرا نمودند عاشقان چون نهال عشق را با خـون خـود پـرورده اند در جهان مردند ولی غوغا نمودند عاشــقان نقشه پنـهان شیطان را بــه میــدان نبرد تا ابد در پیش ما رسوا نمودند عاشقان محرمان شب به نامحرم نگفتند راز خویش راز نامحرم عجـب افشا نمودند عاشقان شاهدان عشق معشوند اندر کوی دوست چون طریقش را به خون برپا نمودند عاشقان لایق عشاق حــق چون عالم ناحـق نشد نزد عیسی در سما ماوا نمودند عاشقان پیر عشاق ست عیسایی که میگیرد صلیب حرکتی چون پیر خود عیسی نمودند عاشقان جلیل سپهر@jalilsepehr

خزانه عمر تنها منبع سوراخ داری است که هیچ لوله کش ماهر و تعمیرکار زبردستی و معمار متبحری قادر به تعمیر آن نیست و هیچ چسبی با هیچ فرمول پیشرفته ای نمیتواند جلوی چکه کردنش را بگیردتنها کار مفید اینست که تک تک قطراتی که از خزانه عمرت میچکد را بر روی دشت های خشک رویاهایت بریزی و گلهای تشنه امید و آرزویت را متبحرانه و مسئولانه آبیاری کنیجلیل سپهر@jalilsepehr