تفنگ ام۱ گرند (M1 Garand) که در سال ۱۹۳۶ به عنوان سلاح سازمانی ارتش آمریکا پذیرفته شد، اولین تفنگ ن…

تفنگ ام۱ گرند (M1 Garand) که در سال ۱۹۳۶ به عنوان سلاح سازمانی ارتش آمریکا پذیرفته شد، اولین تفنگ نیمه‌خودکار استانداردی بود که در جنگ جهانی دوم و جنگ کره با ایجاد برتری آتش بی‌نظیر نسبت به سلاح‌های گلنگدنی دشمن، تحولی بزرگ در نبردها ایجاد کرد. این سلاح با طول حدود ۱٫۱ متر و کالیبر قدرتمند ۳۰-۰۶ اسپرینگفیلد، وزنی معادل ۴٫۳ کیلوگرم داشت و سرعت دهانه آن به ۸۵۳ متر بر ثانیه می‌رسید. ام۱ گرند با نرخ آتش عملی ۴۰ تا ۵۰ گلوله در دقیقه، بردی مؤثر حدود ۴۵۷ متر و بیشینه بردی تا ۲۹۰۰ متر داشت؛ ضمن اینکه قدرت کشندگی و نفوذ بالای گلوله‌های آن به راحتی می‌توانست تجهیزات، کلاه‌خودها و موانع چوبی را در فواصل دور در هم بشکند. این تفنگ از یک گیره فشنگ ۸ تیری (En-bloc clip) استفاده می‌کرد که پس از شلیک آخرین گلوله، با صدای فلزی و نمادین «پینگ» (Ping) به بیرون می‌پرید. در کنار این ویژگی‌های خاص، یکی از فکت‌های جالب و البته دردناک این سلاح پدیده‌ای به نام «انگشت گرند» (Garand Thumb) بود؛ اتفاقی شایع که هنگام بارگذاری سلاح رخ می‌داد و اگر سرباز سرعت عمل کافی نداشت، گلنگدن با شدت و نیروی بسیار زیاد روی انگشت شست او بسته می‌شد و آسیب شدیدی به آن وارد می‌کرد!