🛑شهر و برنامه ریزی شهری - جوینبا سلام و احترام به تلاشگران عرصه‌ی عمران شهری،اینجانب دکتر محسن مجاه…

🛑شهر و برنامه ریزی شهری - جوینبا سلام و احترام به تلاشگران عرصه‌ی عمران شهری،اینجانب دکتر محسن مجاهد، به‌عنوان یک متخصص در حوزه‌ی برنامه‌ریزی شهری، با رصدِ میدانیِ پروژه‌ی اخیر بلوارکشی حدفاصل میدان بسیج (دفترمرکزی سابق)به سمت روستای شهرک قائم، ناچارم از منظر مهندسی شهری و ایمنیِ سفرهای شهری، سه گره‌گاهِ اساسی را با صراحتِ علمی مطرح کنم. هدف از این یادداشت، نه صرفاً نقد، که ارائه‌ی رهیافت‌هایِ جایگزینِ مبتنی بر تجاربِ جهانی است.۱. معمایِ تأسیسات زیرسطحی و فقرِ مدیریتِ یکپارچهمشاهده می‌شود که عملیاتِ بلوارکشی، بدونِ هماهنگیِ همزمان با دستگاه‌های خدمات‌رسان (آب، برق، گاز و مخابرات) پیش می‌رود. این رویه، طیِ ماه‌های آینده، محکوم به کندنِ مجدد و ایجادِ ترانشه‌های موازی است که نه‌تنها سرمایه‌ی ملی را هدر می‌دهد، بلکه سببِ تعطیلیِ پیاپیِ کسبه و افزایشِ تصاعدیِ استهلاکِ خودروها در ترافیکِ ناشی از آن می‌شود. در هر جایگزینِ کارشناسی، پیش‌از هرگونه آسفالت، باید یک کریدورِ تأسیساتیِ مشترک با دسترسیِ بازدید تعبیه شود تا شهر از شرِ «کِندوِ مکرر» نجات یابد.۲. بحرانِ دیدافقی و نابودیِ مؤلفه‌ی پیش‌بینی‌پذیری در رانندگیمهم‌ترین آسیبِ پروژه‌ی کنونی، فقدانِ استانداردهایِ خطِ دیدِ ایمن است. متأسفانه تابلوهایِ هشداردهنده و مسیریابی، صرفاً بر اساسِ جانماییِ روی نقشه و در ارتفاعاتِ غیراستاندارد نصب شده‌اند که در غبارِ متراکمِ کارگاه و یا در روشناییِ شب، عملاً فاقدِ کارکردِ انذاری هستند. همچنین، انعکاسِ نورِ چراغ‌هایِ خودروها روی گردوغبار، خود به عاملی برای اختلالِ دید تبدیل شده است. در چنین شرایطی، راننده نه‌تنها از تغییرِ ناگهانیِ هندسه‌ی مسیر بی‌خبر می‌ماند، بلکه امکانِ واکنشِ به‌موقع را از دست می‌دهد که این امر، پیش‌زمینه‌ای برای سوانحِ جبران‌ناپذیر است.۳. بی‌توجهی به نشانه‌گذاریِ افقی و نورپردازیِ پویااکتفا به علائمِ عمودیِ سنتی در پروژه‌هایِ طولانی‌مدت، یک خطایِ راهبردیست. در برنامه‌ریزیِ نوین، اولویت با خط‌کشی‌هایِ ضدسایشِ شبرنگ و نیوجرسی‌هایِ فلش‌دارِ بازتابنده است که مستقل از وضعیتِ هوا، مسیرِ ایمن را القا می‌کنند. همچنین فقدانِ چراغ‌هایِ چشمک‌زنِ خورشیدی با حسگرِ تاریکی در فواصلِ ۵۰ متری، باعث می‌شود تا راننده در فاصله‌ی ایمن (کمتر از ۲۰۰ متر) متوجهِ موانع نشود.🛑پیشنهادهایِ فوری و عملیاتی (از منظرِ مداخله‌ی کارشناسی): الف) ایجادِ «پنجره‌ی اجراییِ فشرده»: هر قطعه از بلوار را به‌عنوان یک پروژه‌ی مستقل با سقفِ ۴۵ روزه تعریف و شیفتِ شب را برای عملیاتِ سنگین اجباری کنید. ب) اصلاحِ جانماییِ تابلوها بر اساس «زاویه‌ی ۳۰ درجه‌ی راننده»: تمام تابلوها را در ارتفاعِ حداکثر ۲ متری از سطحِ زمین و در راستایِ مستقیمِ دیدِ راننده نصب کنید. ج) اجرایِ شاخص‌هایِ افقیِ جایگزین: به‌جای تابلوهایِ عمودیِ غبارگیر، رنگ آمیزی لاستیک ها،رنگ‌آمیزیِ کفِ مسیر با خطوطِ موربِ زرد و سفیدِ انعکاسی برای هدایتِ ترافیک استفاده کنید.د) شفاف‌سازیِ روزانه: سامانه‌ای برای اعلامِ درصدِ پیشرفتِ روزانه و ثبتِ نقاطِ کورِ دید توسطِ شهروندان راه‌اندازی کنید تا مدیریتِ پروژه، پویا و مشارکتی شود.با سپاسِ بی‌نهایت از تلاش‌هایِ خستگی‌ناپذیرِ عواملِ اجراییِ شهرداری و همکارانِ پرتلاشِ راه‌وشهرسازی که در گرمای طاقت‌فرسا و شرایطِ دشوارِ کارگاهی، برایِ توسعه‌ی زیرساخت‌هایِ شهریِ این مرزوبوم، جان‌کَنده‌اند؛ بدونِ زحماتِ این عزیزان، رگ‌هایِ حیاتیِ شهر بی‌تردید از حرکت بازمی‌ماند. این یادداشت را صرفاً از منظرِ «ارتقاءِ کیفیتِ اجرا» و «کاهشِ هزینه‌هایِ پنهانِ اجتماعی» تقدیم می‌کنم، تا با تلفیقِ تجربه‌ی میدانیِ این بزرگواران با اصولِ علمیِ برنامه‌ریزی، شاهدِ شهری ایمن‌تر و کارآمدتر برای همگان باشیم.با احترامدکتر محسن مجاهد. متخصص برنامه‌ریزی شهری🔻رسانه مردمی | شب های جوینrubika.ir/jooveinnight