از منظر روانکاوی روانپویشی، دلبستگی، ظرفیت نگهداری روانی و عشق بالغ، این متن به یکی از عمیقترین…
انتشار: 2026/08/12 11:45 UTCدریافت: 2026/08/13 07:45 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/13 07:45 UTC
از منظر روانکاوی روانپویشی، دلبستگی، ظرفیت نگهداری روانی و عشق بالغ، این متن به یکی از عمیقترین کارکردهای رابطه اشاره میکند: توانایی تحمل تاریکیِ دیگری بدون تلاش برای نابودی یا فرار از آن.در روانپویشی، عشق بالغ زمانی شکل میگیرد که فرد بتواند با واقعیت روانی دیگری روبهرو شود؛ نه فقط با زیباییها، بلکه با زخمها، ترسها و بخشهای آسیبدیده او. کسی که در تاریکی دیگری چراغ روشن میکند، نقش «نجاتدهنده» ندارد؛ بلکه فضایی میسازد که در آن فرد میتواند بدون شرم و طرد شدن، با بخشهای زخمی خود مواجه شود.از دیدگاه وینیکات، رابطه سالم رابطهای است که در آن فرد احساس میکند میتواند خودِ واقعیاش را آشکار کند و همچنان پذیرفته شود. بسیاری از انسانها نه از آشکار شدن تاریکیهایشان، بلکه از تنها ماندن با آن تاریکیها میترسند. حضور کسی که از این بخشها نمیگریزد، تجربهای ترمیمی برای روان ایجاد میکند.در لایه عمیقتر، عشق نه حذف تاریکی، بلکه تحمل آن است. زیرا آنچه انسان را دگرگون میکند، ...🕊@kadiha ✅

