بازنشر از سال ۱۳۷۸؛ شهرنوش پارسی پورالاهه بقراط- بازنشر این کتابگزاری که در آن به بررسی مهمتر…
انتشار: 2026/07/04 22:02 UTC
بازنشر از سال ۱۳۷۸؛ شهرنوش پارسی پورالاهه بقراط- بازنشر این کتابگزاری که در آن به بررسی مهمترین آثار شهرنوش پارسی پور تا سال ۱۳۷۸ پرداخته شده، یادآوری ارزش هنری و ادبی این نویسنده و مترجم سرشناس ایران است که بامداد ۱۳ تیرماه ۱۴۰۵ در آمریکا درگذشت.- شهرنوش پارسی پور از نوجوانی داستان مینوشت. پیش از انقلاب اسلامی، رمان «سگ و زمستان بلند» و دو مجموعه داستان «آویزههای بلور» و «تجربههای آزاد» را به چاپ رساند. شناختهشدهترین رمان پارسی پور «طوبا و معنای شب» است که دو سال پس از نگارش در سال ۶۸ چاپ شد. وی برای کتاب «زنان بدون مردان» که در همین سال به بازار آمد، مورد بازجویی قرار گرفت و برای »طوبا و معنای شب» مورد استقبال و در عین حال نقد و بررسیهای فراوان.- کسانی که با اندیشه و کلمه سر و کار دارند میدانند که دنیای ذهن بسی گستردهتر از توان زبان است... پارسی پور شوریده و جستجوگر است. آثار وی بدون تردید از اصیلترین رمانهای ایرانی هستند. اصیل بدین معنی که هیچ سرچشمهای جز درون و اندیشه نویسنده ندارد. او زیرچشمی از روی دست دیگری نمینویسد. از دنیای خود سخن میگوید و در دنیای واقعی به جستجو میپردازد و گاه به شدت با آن درگیر میشود. در این رهگذر، نفس این نبرد جستجوگرانه و مدعیانه است که اهمیت و اصالت دارد. عنصر اصالت در هنر و ادبیات همواره تعیین کننده است و از جایی قابل تأمین نیست مگر از جان و روان آفرینندهی آن.- «سگ و زمستان بلند» نخستین رمان وی که در ۱۳۵۳ در ایران چاپ شد، یک نوآوری جدی در ادبیات داستانی ایران است. چه از نظر ساخت و چه از نظر مضامین سیاسی و اجتماعی، این رمان راه خود را میرود. راهی که پارسی پور آن را در آثار بعدی نیز ادامه میدهد و شاید به همین دلیل نیز مورد بیمهری قرار میگیرد. ذهنیت روشن پارسی پور در مورد مسائل سیاسی آن زمان و به ویژه تن ندادن به جذابیت «چپ» (اگرچه قهرمان رمان «چپ» است) او را در این زمینه ورای تمام نویسندگان ایران قرار میدهد.- جان پارسی پور شعلهور است: «به خانوادهام گفتم لطفاً پارچه سیاهی را که پیدا کردید بخرید و برای من چادر درست کنید و بیاورید... بعد به این نتیجه رسیدم که بدون هیچ شک و تردیدی، بزرگترین انقلابی که در تاریخ هفتهزارساله این منطقه رخ داده، کشف حجاب رضاشاه است. سلطنتطلب نبودهام و سلطنتطلب نیستم، اما به راستی باور دارم که زنان ایران باید خاطره هفده دی را همانند گوهری گرانبها در قلب خود محفوظ نگاه دارند». این سخنان را شهرنوش پارسی پور در کتاب «خاطرات زندان» نوشته است.kayhan.london/1405/04/13/404506/
