✅ آزادی را به نامها گره نزنیم؛ حمایت از زندانی سیاسی، چک سفیدامضا نیستیکی از آسیبهای جدی در جنبش…
انتشار: 2026/08/08 02:36 UTCدریافت: 2026/08/12 05:40 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/12 05:40 UTC
✅ آزادی را به نامها گره نزنیم؛ حمایت از زندانی سیاسی، چک سفیدامضا نیستیکی از آسیبهای جدی در جنبشهای آزادیخواه، تبدیل افراد به «چهره»، «نماد» و گاهی حتی «رهبر» است؛ آن هم پیش از آنکه کارنامه و مواضع واقعی آنان در بزنگاههای تاریخی سنجیده شده باشد.گاهی فردی به دلیل فعالیت سیاسی، مدنی یا صنفی زندانی میشود و جامعه، فعالان، رسانهها و جریانهای مختلف برای آزادی او تلاش میکنند. این حمایت، در اصل دفاع از حق آزادی، کرامت انسانی و مخالفت با سرکوب است.اما یک مرز مهم را نباید فراموش کرد:دفاع از حقوق یک زندانی، به معنای تضمین وفاداری سیاسی او به مردم نیست.هیچکس صرفاً به دلیل آنکه روزی زندانی سیاسی بوده، از حق نقد شدن مصون نیست. سابقه زندان، هزینهای که فرد پرداخته یا ظلمی که بر او رفته، نمیتواند برای همیشه جایگزین سنجش مواضع، عملکرد و انتخابهای سیاسی او شود.مشکل از جایی آغاز میشود که حمایت از یک زندانی، از «دفاع از حق» به «دفاع از شخص» تغییر ماهیت میدهد؛ شخص به نماد تبدیل میشود، نماد به مرجع، و مرجع به موجودیتی فراتر از نقد.اینجاست که جنبش، به جای آنکه بر اصول، حقوق و خواست عمومی مردم استوار باشد، به افراد وابسته میشود.و این دقیقاً همان نقطهای است که باید متوقف شویم.اگر امروز کسی را میبینیم که زمانی از او حمایت کردهایم، اما اکنون در کنار مردم نیست، در برابر مطالبات آنان سکوت میکند، یا در بزنگاههای مهم مواضعی برخلاف خواست و منافع جامعه اتخاذ میکند، نباید از حمایت گذشته خود شرمسار باشیم.ما در آن زمان، از حقی دفاع کردهایم که باید از آن دفاع میکردیم.اما امروز وظیفه دیگری داریم:واقعیت امروز را ببینیم، قضاوت کنیم و اگر لازم است، موضع خود را اصلاح کنیم.اشتباه، حمایت از یک انسان در برابر سرکوب نیست.اشتباه آنجاست که حمایت از انسان را با تأیید همیشگی اندیشه و عملکرد او یکی بدانیم.اشتباه آنجاست که به خاطر هزینهای که فردی در گذشته پرداخته، چشم خود را بر رفتار و مواضع امروز او ببندیم.و اشتباه بزرگتر این است که اگر واقعیت برخلاف تصور قبلی ما آشکار شد، به جای پذیرش آن، برای حفظ تصویر ساختهشده از یک «قهرمان» به توجیه، انکار و تحریف متوسل شویم.هیچکس مالک حمایت مردم نیست.اعتماد عمومی، سرمایهای نیست که یکبار به کسی واگذار شود و برای همیشه در اختیار او بماند. اعتماد باید با رفتار، مسئولیتپذیری و ایستادن در کنار مردم، بارها و بارها به دست آید.اگر در گذشته چهرهای را بیش از اندازه بزرگ کردهایم، نباید خود را سرزنش کنیم؛ اما باید از آن تجربه درس بگیریم.اگر فهمیدهایم در قضاوت خود اشتباه کردهایم، شجاعت اصلاح اشتباه، نشانه ضعف نیست؛ نشانه بلوغ سیاسی است.لازم نیست از حمایت گذشته خود شرمسار باشیم؛اما لازم است مراقب باشیم همان اشتباه را دوباره تکرار نکنیم.اگر چهرهسازی ما به فردی اعتبار و سرمایهای داده که امروز در مسیر دیگری از آن استفاده میکند، بخشی از مسئولیت ما این است که با نقد صریح، آگاهیرسانی و بازنگری در معیارهای خود، در جبران آن نقش داشته باشیم.جنبشهای آزادیخواه به قهرمانانی که بالاتر از نقد قرار بگیرند نیاز ندارند؛ به جامعهای آگاه، شهروندانی مسئول و معیارهایی روشن نیاز دارند.ما برای آزادی مبارزه میکنیم، نه برای جایگزین کردن یک بت با بتی دیگر.برای همین باید یک اصل ساده را همیشه به خاطر بسپاریم:از زندانی سیاسی دفاع کن، اما او را مقدس نکن.از حق انسان دفاع کن، اما عملکردش را نقد کن.از آزادی دفاع کن، اما آزادی را به هیچ فردی گره نزن.و اگر روزی فهمیدی قضاوتت اشتباه بوده، به جای پافشاری بر اشتباه، شجاعانه مسیرت را اصلاح کن.📍وفاداری ما باید به آزادی و اصول انسانی باشد، نه به چهرهها.#نه_به_چهره_سازی #حق_نقد #آزادی_خواهی #آگاهی📌این مطلب اختصاصی تیم تحریریه #چالش_صنفی_معلمان_ایران است. از شما دعوت میکنیم با همراهی و حمایت خود، ما را در مسیر آگاهیبخشی، دفاع از حقوق معلمان و دانشآموزان و پاسداری از حقیقت یاری کنید.رسانه، شمایید. لطفاً با دوستان خود به اشتراک بگذارید.کانال چالش صنفی معلمان ایران 🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸t.me/kchaleshFI