🔻بیتی در شاهنامه هست که این شایستگی را دارد با طلا آن را بنویسیم. از آن بیتهایی است که به صد دفتر…
انتشار: 2026/07/10 16:17 UTC
🔻بیتی در شاهنامه هست که این شایستگی را دارد با طلا آن را بنویسیم. از آن بیتهایی است که به صد دفتر و دیوان میارزد: "بیآزاری و سودمندی گزین که اینست فرهنگ و آیین و دین!"جناب فردوسی میفرماید فرهنگمندی و دینداری دو نشانه دارد: ۱- بیآزار باشیم۲- مفید و سودمند باشیمبیآزاری مفهوم وسیعی دارد؛ یعنی همه پدیدهها و موجودات جهان (انسانها، جانوران، پرندگان، منابع طبیعی، محیط زیست، جنگل، کوه، دریا و ...) باید از دست ما در امان باشند. آزاری به آنها نرسانیم. ما نه تنها نباید آزار برسانیم بلکه باید در جامعه مفید و سودمند هم باشیم. به جهان خدمت کنیم. نور و روشنایی ببخشیم. بزرگی انسانها به نقش مثبت و سازندهای که در جامعه دارند بستگی دارد. دینداری به ریش و تسبیح و پیشانی و ذکر نیست. به بیآزاری و سودمندی و خدمت است. سعدی هم چه هوشمندانه فرموده است:"طریقت بجز خدمت خلق نیستبه تسبیح و سجاده و دلق نیست"دوستداشتنِ شاهنامه و فردوسی، دوستداشتنِ حکمتها و اندرزهای ایرانی است. بر اساس این بیت فردوسی باید هرروز از خودمان بپرسیم: ۱- آیا امروز بیآزار بودم؟! ۲- آیا امروز مفید و سودمند بودم؟! آرمانشهر میشود جامعه اگر مردمانش بیآزار و مفید باشند. فردوسی یکی از پیامبران ایرانی است که در پی ساختن جهانی روشن و زیبا و نیکو بود. پس درود خداوند "بر آن تربت پاک باد."🔹با احترامعلیاکبر قاسمی گلافشانی۱۹ تیر ۱۴۰۵🆔 @khabaremazandaran




