پایان ۶۹ سال فراقزمستان سال ۳۶ به عتبات رفتم. فلسفهی این سفر این بود که مرحوم پدربزرگم میخواست خان…
انتشار: 2026/07/08 09:10 UTC
پایان ۶۹ سال فراقزمستان سال ۳۶ به عتبات رفتم. فلسفهی این سفر این بود که مرحوم پدربزرگم میخواست خانمش و بعضی از بچّههایش را به عتبات بفرستد و مادر من را هم جزو این مجموعه قرار داد. منزلشان بودیم که به خود من گفت: «من پول سفر مادرت را میدهم؛ به شرطی که پدرت پول سفر تو را هم بدهد که تو هم با اینها بروی؛ برای اینکه یک مرد همراهشان باشد.» خب طبعاً جایی برای اینکه خود آقا بیاید، نبود؛ زیرا آمدن آقا به این معنا بود که همهی خانواده بیایند و این امکان نداشت. نفری پانصد تومان خرج عتبات میشد. آمدم به آقا گفتم و ایشان هم قبول کرد. این سفر، حدود دو ماه طول کشید؛ از راه خرّمشهر؛ یعنی همان راهی که در سفر کودکی در سال ۱۳۲۴ از آن راه رفته بودیم؛ منتها در آن سفر، از طریق قاچاق و با ترس و رعب رفتیم، در این سفر، نه، خیلی راحت سوار ماشین شدیم و رفتیم شلمچه، آنجا در مرز _هم مرز ایران، هم مرز عراق_ گذرنامههایمان را دیدند و بعد، بیدغدغه تا بصره رفتیم و از بصره هم سوار قطار شدیم و رفتیم بغداد و چند روز در کاظمین، چند روز در کربلا و چند هفته در نجف بودیم و بعد آمدیم سامره و برگشتیم ایران. البتّه من در نجف بیشتر از خانواده ماندم. این کلّیّت سفر عتبات ما بود.هدف ابتدایی من از این سفر بررسی حوزهی علمیّهی نجف نبود، لکن وقتی حوزهی نجف را دیدم، شوق ماندن در آنجا به دلم افتاد؛ دیدم نجف، جای درس خواندن است و باید اینجا بمانم. راه ماندن من در نجف هم رضایت آقا بود؛ خانم همراه بود و به نحوی میتوانستم او را راضی کنم، امّا کار اصلی این بود که باید آقا را راضی میکردم. مسئلهی تأمین مالی هم بود؛ طبعاً در نجف راه درآمدی نبود و من هم با شخص خاصّی ارتباطی نداشتم و لذا باید آقا من را از مشهد پشتیبانی میکرد. برای همین چند بار نامه نوشتم و به ایشان اصرار کردم که بمانم ولی آقا اجازه نداد و هر بار میگفت نمیشود و نمیتوانی. من از اوضاع نجف اطّلاع داشتم امّا پدرم سالها در نجف بود و سختیهای زندگی آنجا را دقیق میدانست. البتّه شرایط شهر نجف واقعاً برای زندگی سخت بود. الان مردم نمیدانند که نجف ماندن در آن زمان برای طلبه چقدر دشوار بود؛ مگر اینکه طلبه شوق خاصّی در دلش داشت؛ حالا چه شوق دنیا، چه شوق آخرت. برای من همین که در محیط نجف، همه جا درس و بحث و علم است، شوقآور و خیلی جذّاب بود و دلم میخواست بمانم؛ نشد.از جمله، علّت دیگر اینکه آقا موافق نبود که ما به نجف و بعدها به قم برویم این بود که بچّهها دور نباشند؛ به خاطر همان محبّتی که ایشان داشت، دوری ما سختشان بود. نجف که نشد؛ برای قم هم من اصرار کردم و نذر کردم و ختم گرفتم تا بالاخره راه قم باز شد؛ الحمدلله. اوقاتی که من میخواستم به قم بیایم، یکی از دلایلی که ایشان برای قم نیامدن ذکر میکرد این بود که میگفت: «شما شب که میخوابی، لحاف پس میرود، یکی باید بیاید لحاف را رویت بیندازد!» اینقدر محبّت داشت.شهید خامنهای به روایت خودش @Ayatollaah_ir بله | ایتا | سروش روبیکا | اینستاگرام
پستهای تلگرام — اخبار رهبر شهید انقلاب 🇮🇷
🗞 اینبار خیابان دست مردم ماند🔍 #صدای_ایران در سرمقاله شماره جدید خود به مناسبت سالگرد کودتای ۲۸ مرداد به این پرسش پاسخ میدهد که👈 چرا جنگ ۴۰ روزه دشمن علیه ایران، به نتیجه کودتای ۲۸ مرداد منجر نشد؟📝 ۲۸ مرداد برای مردم ایران فقط یک تاریخ در تقویم نیست؛ یک ماجرای مهم تاریخ معاصر از بدعهدی، دشمنی و خوی سلطهگری جریان استکبار است که استقلال و اراده ملت ایران را برنمیتابند. کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، که با نقشآفرینی مستقیم آمریکا و انگلیس علیه دولت وقت و در نهایت علیه اراده سیاسی مردم ایران رقم خورد، به یکی از روشنترین نمونههای دخالت خارجی در سرنوشت ایران تبدیل شده است. کودتایی که پیامدهای آن تنها به سقوط دولت محمد مصدق محدود نماند و مسیر سیاسی کشور را برای سالها تحت تأثیر قرار داد.🔹️اما در سالروز ۲۸ مرداد، یک پرسش مهمتر از بازخوانی صرف آن واقعه تاریخی وجود دارد؛ اینکه چرا اساساً چنین دشمنیهایی علیه ایران شکل گرفته است؟ پاسخ را باید در یک واقعیت جستوجو کرد: ایران مستقل و مقتدر، برای نظام سلطه قابل پذیرش نیست. مسئله فقط نفت یا یک تصمیم سیاسی مشخص در سال ۱۳۳۲ نبود؛ مسئله اصلی، استقلال کشوری بود که میخواست درباره منابع و آینده خود بدون اجازه قدرتهای خارجی تصمیم بگیرد.🔹️رهبر شهید انقلاب نیز سال ۱۳۸۱، در تشریح همین مسئله، به تجربه ۲۸ مرداد اشاره کردند و از الگویی سخن گفتند که دشمن برای تضعیف یک کشور دنبال میکند. ایشان تصریح کردند: «دشمن میخواهد در کشور هرج و مرج شود و در سایهی این هرج و مرج و اغتشاش، یک دیکتاتوری مثل دیکتاتوریِ رضاخان را سرِ کار بیاورد؛ همان چیزی که یک بار در اوایل این قرن در دورهی رضاخان و یک بار هم در ۲۸ مرداد در ایران تجربه شد. ۲۸ مرداد هم همینطور شد؛ گروهی از ایادی داخلی آنها تبلیغات و جنجال و هیاهو راه انداختند و اغتشاشگران به خیابانها ریختند. به دنبال آن، کنار زدن روحانیت و ناامیدی مردم و آمدن آمریکا بود و دیکتاتوریِ سخت و سیاه دوران محمدرضا آغاز شد. امروز میخواهند آن کارها را بکنند.»🔹️این جملات یک نکته کلیدی را روشن میکند: از نگاه رهبر شهیدمان، کودتا صرفاً یک عملیات خارجی نیست که بتوان آن را در ورود عوامل بیگانه و طراحی سرویسهای اطلاعاتی خلاصه کرد، بلکه کودتا زمانی امکان موفقیت پیدا میکند که جامعه از درون دچار شکاف، ناامیدی و بیتفاوتی شود. دشمن بیرونی بهتنهایی نمیتواند سرنوشت یک ملت را تغییر دهد؛ آنچه مداخله خارجی را مؤثر میکند، خلأ حضور مردم است.🔹️از همین منظر، یکی از مهمترین درسهای ۲۸ مرداد، مسئله «مردم» است. تجربه آن روز نشان داد که نمیتوان برای حفظ استقلال کشور به قدرت خارجی تکیه کرد و از مردم غافل شد. مرحوم مصدق به جای اتکای حداکثری به ظرفیت اجتماعی در داخل، مسیر اعتماد به آمریکا را انتخاب کرد و انتهای کارش به ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ رسید.🔹️این درس تاریخی اما در دهههای بعد بارها بازتولید شد و شاید یکی از روشنترین جلوههای آن را باید در جنگ اخیر دید؛ جنگی که دشمن متجاوز آمریکایی-صهیونیستی، نهفقط به دنبال ضربه نظامی، بلکه به دنبال ایجاد بحران داخلی و در نهایت براندازی جمهوری اسلامی و تجزیه ایران بود. در چنین شرایطی، مردم ایران یک تفاوت اساسی با تجربه سال ۱۳۳۲ از خود نشان دادند: خیابان را خالی نکردند.🔹️نزدیک به شش ماه حضور شبانه مردم در سنگر خیابان، صرفاً یک واکنش احساسی به حمله نظامی نبوده و نیست. این حضور را میتوان نتیجه درس گرفتن از تاریخ دانست. مردمی که تجربه کودتاها، دخالتهای خارجی و پیامدهای اعتماد به قدرتهای بیگانه را در حافظه تاریخی خود دارند، در حساسترین مقطع، میدان را به دشمن واگذار نکردند. از نخستین ساعات آغاز جنگ، در خیابان ماندند، در کنار یکدیگر ایستادند و اجازه ندادند دشمن به اهداف خود برسد.🔹️در واقع، اگر ۲۸ مرداد یک درس بزرگ داشته باشد، آن درس این است که دخالت بیگانه از هر نوعی زمانی میتواند موفق شود که جامعه از صحنه خارج شده باشد؛ اما ملتی که در میدان حضور دارد، امکان تبدیل حمله نظامی به بحران داخلی و اغتشاش را از دشمن میگیرد.🔹️به همین دلیل، مقایسه کودتای ۲۸ مرداد با تجربه امروز فقط مقایسه دو واقعه تاریخی نیست، بلکه مقایسه دو وضعیت متفاوت است. در سال ۱۳۳۲، دشمن توانست مردم را از صحنه خارج سازد، اما در جنگ اخیر و جاری، مردم از همان روز نخست جنگ نشان دادند که قرار نیست تماشاگر سرنوشت کشور خود باشند.📥نسخه PDF🖥 Farsi.Khamenei.ir
📣 کلاس #آمریکاشناسی شهید خامنهای💻 رسانه KHAMENEI.IR به صورت مستمر، مبانی نظری و اندیشهای و تجربی رهبر شهید انقلاب اسلامی درباره آمریکا و دنیای غرب را با عنوان «کلاس #آمریکاشناسی» در قالب بستههای رسانهای منتشر میکند.🖼این بستههای متنی، ویدئویی و گرافیکی را با هشتگ #آمریکاشناسی در شبکههای اجتماعی دنبال کنید.🖥 Farsi.Khamenei.ir
🎥 ببینید | مردم عراق به خاطر علاقهشان به امام مجاهد شهید در تشییع او سنگتمام گذاشتند🖥 قسمت ۲۵ فصل اول مجموعه «#ناصر_الحسین علیهالسلام»، 🎤 گفتوگوی KHAMENEI.IR با مردم باوفای عراق درباره رهبر شهید امت و تشییع پیکر مطهر ایشان در نجف و کربلا📆 انتشار تا چهلمین روز تدفین رهبر شهید در KHAMENEI.IR🖥 Farsi.Khamenei.ir
📢 ببینید؛🏠 #پنجره متفاوتی به رواق دارالذکر و حضور امشب دلدادگان «آقای شهید ایران» در حرم مطهر رضوی. ۱۴۰۵/۰۵/۲۸📥 کیفیت اصلی💻 گزارش مستمر حال و هوای مزار امام مجاهد شهید در رواق دارالذکر تا چهلمین روز تدفین ایشان را در رسانه KHAMENEI.IR دنبال کنید.🖥 @daarozekr
✍️ رفت و غزلم چشم به راهش نگران شد... 📝 #بوقت_غزل 🖥 زین پس رسانه KHAMENEI.IR هر شب راس ساعت ۲۲ سرودهای از شاعران کشور درباره رهبر شهید انقلاب اسلامی را تقدیم مخاطبان میکند. 💻 Farsi.Khamenei.ir✍️ #بوقت_غزل | امید سختترین لحظههای عمر وطن...🎥 شعرخوانی خانم فاطمه مصطفایی در رویداد «دوشبانهروز شعرخوانی #یک_نفس_برای_امام_مجاهد_شهید» به همت حوزه هنری و سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران📥 نسخه پخش تلویزیونی📲 @khamenei_poems
🤲 زائران مزار نورانی رهبر شهید انقلاب در آستانه چهلم تدفین ایشان از پویش «ایران همدل» به نیابت از «آقای شهید ایران» میگویند...📩 ارسال گزارشهای همدلی به@khamenei_Contact_ir🤝به نیابت از رهبر شهیدمان، #از_همدیگه_گرهگشایی_کنیم ✌مردم از طریق زیر میتوانند به هموطنان نیازمند و آسیبدیدگان جنگ در پویش ایران همدل کمک کنند:شماره کارت: 6221068888888838شماره شبا: IR620540100220111111111601کد دستوری: #14*📱پرداخت مستقیم در KHAMENEI.IR💻 irane-hamdel.khamenei.ir