هیچ #کنترلی بر اتفاقات زندگی نداریم؛ آنها #رخ میدهند و مکانیسمهای ذهن ما واکنش #نشان میدهند.. صحبت کردن و توضیح دادن، حقایق را تغییر نمیدهد.. اما با #تغییر نگرش خود،میتوان از #مکانیکی بودن جلوگیری کرد.. این تغییر نیازمند تمرین و خودآگاهی است.. نگرش میتواند از #عواطف جدا باشد و تا حدی قابل کنترل؛ باید بیاموزیم که خود را #تغییر دهیم، نه آنچه #رخ میدهد.. @kheradedaroun
اگر تمرین «رها کردن همهچیز بهعنوان رؤیا» را شروع کنم، این تمرین مرا به کجا #هدایت خواهد کرد؟ به هرکجا که شما را هدایت کند آن بازهم رؤیا #خواهد بود. این باورِ فرا رفتن از رؤیا، باوری #توهمی است.چرا جایی بروید؟ فقط درک کنید که شما مشغول دیدن رؤیایی هستید که آن را دنیا مینامید و پسازآن به دنبال راه #خروج نباشید. رؤیا مشکل شما نیست. مشکل این است که شما بخشی از رؤیا را #دوست دارید و بخش دیگر را نه. یا عاشق تمامش باش یا هیچ و شکایت را #متوقف کن. زمانی که رؤیا را بهعنوان رؤیا میبینید تمام آنچه نیاز است را #انجام دادهاید.@kheradedaroun
#شکرگزاری اصیل ،جوششی بدون دلیل و بهانه ست،#حالتی روحی که از شدت حضور درخود ، پدیدار میشود ؛ دراین حالت ، توجه باز و #واگراست و به جایی قلاب نشده، موضوعی خاص ندارد وهمه چیز را در برمیگرد ، حالت عشق... اما وقتی #شکرگزاری شما در مقام قیاس و تفاوت و انتخاب باشد ، #موضوعی ست ذهنی و درگیر قطبیت. توجه ، نقطه ای و همگرا و محدود به شی و پدیداری #خاص میشود ، در ظاهر به داشتن چیزی متوجه اید و شکرگزار اما در درون به نداشتن چیز دیگر ، متوجه اید و هنوز توجه تان درگیر خواستن و نخواستن !شکر و عشق و حضور ، همگی صورتهای یک #کیفیت اند کیفیتی که از چرخش توجه به خودش ، پدیدار میشود و بی موضوع و بی دلیل ، میجوشد و سیراب میکند...@kheradedaroun