به قدرِ روزنبر پایه‌ی گفتار شهاب‌الدین سهروردینور همیشه هست؛ بی‌وقفه، بی‌تبعیض، بی‌انتظار.اما ما، س…

به قدرِ روزنبر پایه‌ی گفتار شهاب‌الدین سهروردینور همیشه هست؛ بی‌وقفه، بی‌تبعیض، بی‌انتظار.اما ما، ساکنانِ خانه‌های تاریکِ خویش، دیوار بر دیوار می‌چینیم از ترس، از عادت، از خاطره.و آنگاه شکایت می‌کنیم از نبودِ روشنی.آفتاب هر روز می‌تابد، بی‌آنکه نامِ خانه‌ای را بداند.او به هر خانه، به قدرِ روزنش می‌رسد — همان اندازه که ما مجالِ ورودش را می‌دهیم.نور را نه باید طلبید، بلکه باید پذیرفت؛ و پذیرش، خود نوعی گشودگی‌ست.دل نیز چنین است.هر چه تنگ‌تر بگیریمش در حصارِ باور و داوری، تیره‌تر می‌شود.اما اگر جرأت کنیم و دری بگشاییم — هرچند باریک، هرچند لرزان — نوری فرو می‌تابد که در خودِ ما پنهان بوده است.چه بسا همه‌ی حقیقت در همین جمله‌ی کوتاه نهفته باشد:آفتاب کم نمی‌تابد؛ این ما هستیم که در سایه ایستاده‌ایم.#افسانه_نجاتی #تاملات @khialatesarzadeh