🔴 حافظه شهر را با چراغ های رابطه روشن نکنیم ✍️ مهدی عرشی - فعال رسانه🔹حافظه شهرها با فقدان آدم هایش هیچگاه خاموش نمی شود تا زمانی که مسیر روایتگری آن به گونه ای روشن شود که این پرسش مهیب ولی ساده پاسخ داده شود ما از «حافظه انسانی» شهرمان چه می خواهیم؟ و آیا قرار است این حافظه، آینه تمامنمای هویت شهر باشد یا ویترین گزینششده یک جریان خاص؟🔹یادداشت دوست و همکار گرامی؛ «مرتضی خرمدشتی» در کانال روزنگار با عنوان «خاموشی حافظه شهر» هر چند دغدغه درستی از توجه به ثبت روایت ها و اهمیت آدم های شهر را حکایت میکند اما با کاوش در لغات و جملات نویسنده تصویری تک بعدی و انحصارگرایانه از فعالیت های فرهنگی شهر به مخاطب ارائه می دهد.🔹نویسنده مطلب تلاش میکند اقدامات ارزشمند و دلسوزانه در حوزه تاریخ شفاهی برای حفظ حافظه شهر را صرفا در پروژههای «موسسه حامیان سلامت» و نگارش کتاب زندگی «خیرین مدرسه ساز» و تکاپوی «دفتر راه» از ثبت وقایع جنگ و انقلاب را سند بزند بدون آنکه پرسشها و ابهامات موجود را پاسخ دهد .🔹نویسنده این واقعیت را مسکوت میگذارد که این جریانهای پژوهشی تا چه حد متکی به ارگانهای عمومی و شبه عمومی و حمایتهای مالی و معنوی نهادهای قدرت و ثروت است؟ آیا این تسهیلات ویژه و دسترسیهای انحصاری برای دیگر فعالان مستقل در این شهر نیز فراهم است؟🔹و از سوی دیگر سخنی از اقدامات ارزشمند و ماندگار تاریخنگاران و پژوهشگرانی این دیار نمیکند تا این سوال پیش آید آیا اعتبار خروجی هر کاری تنها با مهر تایید حلقه بستهای از دوستان، مریدان و همفکران مشترکش تعیین می شود؟🔹وقتی سخن از ثبت «حافظه جمعی شهر» به میان می آید انتظار می رود آن ابزاری برای مشروعیت بخشی و قدرتنمایی جریان خاص تبدیل نشود و خروجی آن را وسیلهای برای قدرتنمایی با برقراری میتینگهای سیاسی و حزبی و عکس یادگاری با وزیر، استاندار و قس علیهذا نکنیم و آدمهای شهر را که مالک و صاحب اصلی تاریخ، هویت و حافظه شهر هستند را نادیده نگیریم.🔹نویسنده فقدان چهار پزشک کاشانی از ۲۱ پزشکی در پروژه کتاب موسسهای که خود از اعضای موسسش است را خسران بزرگی برای هویت کاشان میداند و در ادامه با رندی با اشاره به اهمیت حافظه شهر این کتاب را با پروژه «نشان سیلک» شهرداری در زمان مدیریت شورای همدلی با شعار «کاشان پیش پای فرزندان خود می ایستد» پیوند میزند.🔹اما نویسنده فراموش میکند توضیح دهد چرا در همان دوران که شعار «کاشان پیش پای فرزندان خود میایستد» گوش شهر را پر کرده بود آن نشانها و تجلیلها، دستخوش مصلحتسنجیهای گروهی و روابط شد و سهم نخبگان واقعی شهر، انزوا و فراموشی بود؟ 🔹چرا هیچیک از این چهرههای تکرارنشدنی پزشکی کاشان در فهرست کاندیداهای ۴۰ نفره نشان سیلک قرار نگرفتند؟ و در حوزه پزشکی تنها نام «سعید نمکی» وزیر وقت بهداشت و درمان که در حافظه جمعی مردم کاشان و حتی ایران نامش در بلاروزگار اپیدمی کرونا پیوند خورده است دیده شد و در اقدامی عجیب و سیاسی نشان سیلک به وی اهدا شد!🔹ای کاش نویسنده وقتی جوالدوز در دست گرفت و مدیران چند روزه را برای حفظ میزشان به چالش میکشد که شهر را فراموش کردند یک سوزن هم به خود و دوستانش میزدند که در دو دوره شهرداری با دو سلیقه مختلف سیاسی میلیاردها تومان بودجه فرهنگی و رسانهای را در اختیار داشتند ولی مسیری هموار برای ثبت حافظه جمعی شهر روشن نکردند تا نتیجه آن به گونهای باشد که دیگر نگران تهی شدن آرام آرام شهر از روایت انسانهایش نباشیم.🔹این واقعیت را باور داشته باشیم کاشان همواره فرزندانی بزرگ، اثرگذار اما گمنام در آستین داشته که بیهیچ ادعا و هیاهویی، چراغ حافظه و تاریخ کاشان را روشن نگاه داشتهاند. آنها نه نیازی به تریبونهای انحصاری دارند و نه در انتظار نشانهای گزینشی ماندهاند و نه سهمی از ردیف بودجه های فرهنگی طلب کرده اند.🔹 شهرها یک باره در تاریخ نمیمانند؛ آنها حافظهشان را آرام، بیصدا و در سکوتِ تلاشهای آدمهایی به دست میآورند که به دور از هیاهو و وابستگی برای ماندگاری شهر روزگار میگذرانند و زمان را با عشق شان برای همیشه برای تمام نسلها متوقف می کنند، به امید روزی که قدر آنها را بدانیم.📝eitaa.com/Roznegarkashan/1524%F0%9F%86%94@kioskkashan
🔰بررسی فرآیند فروش خانه آل یاسین کاشان؛🔴از پافشاری یکساله نظام مهندسی اصفهان تا سوالاتی که نیازمند پاسخگویی است▪️بررسی فرآیند موضوع فروش خانه تاریخی آل یاسین کاشان به سازمان نظام مهندسی اصفهان در مدت یکسال اخیر و سوالاتی که خریدار آن باید پاسخ دهد بر ابهامات فروش این اثر ملی افزوده است.▪️به گزارش کاشان نامه، در ۱۷ مرداد ۱۴۰۴ در مجمع عمومی سالانه نظام مهندسی استان اصفهان مبنی بر خرید یک خانه تاریخی برای خانه مهندس اصفهان در کاشان با اعتبار ۳۷ میلیارد تومان و فروش قطعه زمینی در کاشان به متراژ ۲۱۲ متر به قیمت ۲۱ میلیارد تومان و ساختمان قدیمی ۳۰۰ متری نظام مهندسی کاشان به قیمت ۱۲ میلیارد تومان تصویب می شود.▪️در تاریخ ۱۸ شهریور ۱۴۰۴ درخواست خرید خانه آل یاسین توسط نمایندگی نظام مهندسی استان اصفهان در کاشان به شهرداری داده می شود و در تاریخ ۱۱ ابان ماه ۱۴۰۴ شهردار کاشان لایحه فروش خانه آل یاسین را به شورای شهر ارائه می دهد. طرح فروش خانه آل یاسین در سال گذشته در شورای شهر مطرح می شود ولی تصویب نمی شود.▪️در تاریخ ۱۲ اردیبهشت ۱۴۰۵ تفاهمنامه ای بین شهرداری کاشان و سازمان نظام مهندسی استان اصفهان منعقد می شود و در تاریخ ۲۴ خرداد در بیع نامه ای که به ارجاع به نامه شورای عالی امنیت بوده فروش این خانه ارزشمند امضا می شود؛ در همین روز فروش خانه آل یاسین در جلسه شورا با شش رای موافق و سه رای مخالف در شورای شهر کاشان تصویب می شود که «عفت پدرام فر» عضو مخالف فروش خانه نسبت به ثبت رایش به عنوان موافق معترض می شود!▪️از تاریخ ۲۴ خرداد تاکنون چهار مرتبه مصوبه فروش خانه آل یاسین با پنج رای موافق و چهار رای مخالف به کمیته تطبیق فرمانداری کاشان ارسال شده است که تاکنون سه مرتبه تایید نشده است.▪️روز یکشنبه ۱۸ مرداد در پشت درهای بسته برای چهارمین مرتبه فروش خانه آل یاسین رای گیری با همان پنج رای موافق و چهار رای مخالف تصویب و با ثبت امضای الکترونیک فورا به فرمانداری ارسال شد تا در جلسه صبح دوشنبه ۱۹ مرداد بررسی شود . ▪️در جلسه ۱۹ مرداد کمیته تطبیق فرمانداری که بر اساس شنیده ها خود شهردار کاشان هم شخصا حضور پیدا کرده بود فروش خانه آل یاسین مصوبه ای نداشته و تلاش ها و رایزنی ها برای تایید آن در جلسه هفته آینده کمیته تطبیق فرمانداری توسط فروشنده و خریدار این اثر ملی در حال انجام است.▪️اینکه نمایندگی سازمان نظام مهندسی اصفهان در کاشان در مدت حدود یکسال از داشتن مصوبه خرید خانه فقط دست روی خرید خانه آل یاسین گذاشته و در این مدت پیگیری برای خرید مکانی دیگر با توجه به مصوبه اش نداشته است، جای سوال است!▪️اینکه چه کسی و بر چه اساسی تضمین فروش نهایی را به سازمان نظام مهندسی اصفهان بدون داشتن مجوزهای لازم داده که آنها سریعا بیع نامه خرید خانه تاریخی آل یاسین به متراژ ۱۶۱۱ مترمربع به قیمت ۵۲ میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان امضا کرده و ۳۷ میلیارد تومان آن را فورا پرداخت کردند سوالی است که باید متولیان امر پاسخ دهند.▪️اینکه در بیع نامه همه شروط تقریبا یک طرفه به نفع سازمان نظام مهندسی اصفهان است و مفادی مانند حق فسخ یکطرفه، گرفتن خسارت ثبت شده است، اگر به هر دلیلی مجوز فروش صادر نشود سرانجام تعهدات بیع نامه چه خواهد شد، باید پاسخ داده شود.▪️اینکه مدیران نظام مهندسی اصفهان بویژه مسئولان نمایندگی آن در کاشان که به عنوان شاهدین پای بیع نامه را امضا کردند چرا به اعضای خود در این سازمان و مردم کاشان که مالکان اصلی خانه هستند توضیحی درباره برنامه های آینده اقدام خود نمیدهند، جای سوال است.▪️طبق اخبار با توجه به اینکه در چند ماه اخیر مدیران نظام مهندسی کشوری و استانی به کاشان آمده اند چه وعده ها و پیگیریهای در دیدارهایشان برای تایید مصوبه فروش خانه آل یاسین داشتند موضوعی است که نیازمند شفاف سازی است.▪️درباره نحوه قیمت گذاری یک زمین نظام مهندسی به متراژ ۲۱۲ متر در کاشان در سال ۱۴۰۴ به مبلغ ۲۱ میلیارد تومان و قیمت گذاری خانه تاریخی آل یاسین با ارزش های معماری در متراژ ۱۶۱۱ مترمربع ۵۲ میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان در سال ۱۴۰۵ برای رفع هر شائبه ای به شهروندان باید شفاف سازی شود.▪️هرچند امیدواریم مسئولان کمیته تطبیق فرمانداری کاشان برای صیانت از قانون و درک دغدغه شهروندان مصوبه فروش خانه آل یاسین را مجددا تایید نکنند ولی آرزومندیم که مسئولان سازمان نظام مهندسی اصفهان هرچه سریعتر مکان جدید در کاشان برای تاسیس خانه مهندس تهیه کنند تا هم خانه آل یاسین در مالکیت شهروندان باقی بماند و هم کاشان از داشتن خانه مهندس استان اصفهان بهره مند شود. ✍ مهدی عرشی 🆔 @kioskkashan
🔴احمد ایلیاتی کاشانی مجموعه دار بزرگ ایران درگذشت🔹احمد ایلیاتی کاشانی مجموعه دار بزرگ عکس های جهان و ایران، اسناد تاریخی و کبریت در سن ۶۱ سالگی درگذشت.🔹به گزارش کاشان نامه، احمد ایلیاتی کاشانی متولد ۱۳۴۴ در ابوزیدآباد و کارشناس فرش بود که از ۲۰ سالگی کار جمعآوری اشیا قدیمی بویژه عکس های جهان و ایران، اسناد تاریخی و کبریت را جمع آوری کرده بود. 🔹 بدلیل غنی بودن آثار کلکسیون احمد ایلیاتی کاشانی، وی بعنوان یکی از مجموعه داران شاخص ایران شناخته می شد.🆔 @kioskkashan
🔴 تخریب امامزاده محمد نوش آباد به بهانه توسعه زیارت 🔹تخریب بخشی از زیارت امامزاده محمد نوش آباد با قدمت قاجاری به بهانه توسعه موجب نگرانی اهالی این شهر و دوستداران میراث فرهنگی شده است.🔹به گزارش کاشان نامه، در چند روز گذشته بخشی از زیارت قاجاری امامزاده محمد نوش آباد شامل سردر و دیوار تخریب شده که با شکایت اداره میراث فرهنگی آران و بیدگل جلو این اقدام غیرقانونی گرفته شده است.🔹 هرچند خبرها از شکایت اداره میراث فرهنگی از متولیان این اقدام غیرقانونی یعنی اداره اوقاف وامور خیریه آران وبیدگل و هیئت امنا زیارت حکایت می کند ولی بر اساس شواهد موجود و شنیده ها احتمال ادامه تخریب در این امامزاده وجود دارد. 🔹طبق بند ۱۱ ماده ۳ قانون وزارت میراث فرهنگی هرگونه نظر کارشناسی و موافقت در کلیه امور عمرانی در بناهای تاریخی و فرهنگی بر عهده این وزارت خانه است که تخریب بخشی از امامزاده محمد نوش آباد طبق ماده ۵۵۸ قانون مجازات اسلامی جرم و مستوجب مجازات محسوب می شود.🔹تخریب بخش هایی از امامزاده محمد بدون مجوزات لازم در نوش آباد اقدام جدیدی در این شهر نیست همین چند ماه قبل نیز بخش های از بافت تاریخی آن توسط شهرداری تخریب شد که توقف این اقدامات غیرقانونی نیازمند ورود نهادهای نظارتی و مسئولانی مانند نماینده مردم کاشان و آران و بیدگل در مجلس و فرماندار شهرستان آران و بیدگل است.🆔 @kioskkashan
#یادداشت✍️🏻امیرحمزه قنبری"کاشان؛ اصالت و وحدت مدیریتی خود را از دست داده"کاشان امروز بیش از آنکه از کمبود اعتبار، پروژه یا ظرفیت رنج ببرد، از بحران انسجام مدیریتی آسیب میبیند.شهری که روزگاری به خرد جمعی، همدلی مدیران و قدرت تصمیمسازی شناخته میشد، امروز در پیچوخم اختلاف نگاهها، تصمیمهای جزیرهای و نبود یک راهبرد مشترک، بخش مهمی از اصالت مدیریتی خود را از دست داده است.سؤال اینجاست؛ چه بر سر کاشان آمده است؟چگونه شهری با این حجم از سرمایه تاریخی، فرهنگی، اقتصادی و انسانی، هنوز در بسیاری از مسائل اساسی خود، از توسعه زیرساختها گرفته تا گردشگری، سرمایهگذاری، حملونقل، حفظ میراث و ارتقای کیفیت زندگی شهروندان، با تصمیمهایی پراکنده و گاه متناقض روبهرو است؟واقعیت تلخ آن است که کاشان بیش از هر زمان دیگری به «فرماندهی واحد توسعه» نیاز دارد؛ اما آنچه دیده میشود، تعدد مراکز تصمیمگیری، فقدان هماهنگی و رقابتهایی است که گاهی منافع شهر را به حاشیه میبرد. توسعه، قربانی خودنمایی مدیریتی میشود و شهر، هزینه این ناهماهنگی را میپردازد.هیچ شهری با مدیریتهای جزیرهای به آینده نمیرسد؛ توسعه زمانی اتفاق میافتد که مدیران، نمایندگان، شورا، دستگاههای اجرایی، دانشگاه، بخش خصوصی و نخبگان، به جای حرکت در مسیرهای موازی، حول یک نقشه راه مشترک به توافق برسند؛ کاشان سالهاست از نبود همین نقشه راهی رنج میبرد.نگرانکنندهتر آنکه گاهی احساس میشود هر مدیر، توسعه را از نقطه صفر آغاز میکند؛ گویی تجربه مدیران پیشین، مطالبه شهروندان و اسناد بالادستی، با تغییر یک مسئول، به بایگانی سپرده میشود؛ این چرخه نه نشانه پویایی، بلکه نشانه ضعف در حکمرانی محلی است.شهروندان حق دارند بپرسند چشمانداز مشترک کاشان کجاست؟چه کسی مسئول همافزایی میان دستگاههاست؟ چرا ظرفیتهای کمنظیر این شهر هنوز به مزیتهای پایدار تبدیل نشدهاند؟ چرا اختلافها بیشتر از اشتراکها به چشم میآیند؟کاشان بیش از پروژههای عمرانی، به بازسازی اعتماد نیاز دارد؛ اعتماد زمانی شکل میگیرد که مدیران نشان دهند منافع شهر، خط قرمز مشترک همه آنهاست؛ نه اینکه هر نهاد، روایت مستقل خود را از توسعه ارائه کند.اصالت کاشان فقط در بادگیرها، خانههای تاریخی و بازار کهن خلاصه نمیشود. اصالت واقعی این شهر، در فرهنگ گفتوگو، همدلی و تصمیمگیری جمعی نهفته است؛ سرمایهای که اگر از دست برود، هیچ پروژه عمرانی قادر به جبران آن نخواهد بود.امروز زمان آن رسیده است که همه مدیران و تصمیمگیران، یک پرسش ساده اما سرنوشتساز را از خود بپرسند:آیا آنچه انجام میدهیم، به ساختن «کاشان واحد» کمک میکند یا بر شکافهای مدیریتی آن میافزاید؟تاریخ، مدیران را با تعداد افتتاحیهها به یاد نمیآورد؛ با میزان اثری که بر آینده شهر گذاشتهاند قضاوت میکند. کاشان هنوز فرصت دارد به جایگاه شایسته خود بازگردد، اما این بازگشت از یک نقطه آغاز میشود؛ پذیرش این واقعیت که هیچ مدیری به تنهایی شهر نمیسازد و هیچ شهری با تفرقه، توسعه پیدا نمیکند.#کاشان#اصالت_مدیریتیhttps://t.me/timcheh_kashan