@kioskkashan🔴کاشان؛ گرفتار در نام ها 🔰تداوم کنش های فرهنگی نیازمند واکنش کنشگران 🔹تکمله فعال رسانه…
انتشار: 2026/07/10 18:10 UTCویرایش: 2026/08/01 00:05 UTCدریافت: 2026/08/15 02:12 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/15 02:12 UTC
@kioskkashan🔴کاشان؛ گرفتار در نام ها 🔰تداوم کنش های فرهنگی نیازمند واکنش کنشگران 🔹تکمله فعال رسانهای گرامی؛ «مرتضی خرمدشتی» به یادداشت «حافظه شهر را با چراغهای رابطه روشن نکنیم» و ارجاع آن به نیاز گشودن باب گفتگو در شهر و آنچه در شهر میگذرد را به فال نیک گرفته و آن را دغدغه همگانی قلمداد کنیم اما قبل از هر گفتمانی آییننامهای با احساسِ مسئولیتِ شهروندی، برای هر کس تعریف شود و شعار گفتگو در زمان مسئولیتداشتن هم سرلوحه کارها قرار گیرد.🔹البته خواندن این تکمله برای نگارنده یک حسرت و افسوس داشت که چرا نویسندهی مطلب، حدود ۱۰ سال در کنار مدیریت شهری با نگاههای متفاوت فعالیت میکرد ولی شهر، مسئولان و اهالی رسانه را از نوشتههای مشفقانه خود بینصیب کرده بود و چرا در این پنج سال که کاشان غرق در حواشی و فقدان چشمانداز فرهنگی - اجتماعی بود، برای نجاتِ شهر، دلی به دریای نوشتن نزد.🔹 دغدغههای بیان شده نویسنده برای شهر باید مورد توجه متولیان امر قرار گیرد، و بر این اساس نیاز است برای جلوگیری از فرسایش حافظه و هویت شهر نگاه کلان به وجود آوریم و برای پاسخ به دغدغهها و نجات از خطر انحصار و فرار از گزینش در ثبت روایتها برای رسیدن به اهداف درست در زمان تصمیمگیریها، گفتگو و شفافسازی کنیم.🔹اگه گریزی به گذشته بزنیم؛ همان پروژه نخستین تاریخ شفاهی یعنی «مدیریت شهری» هیچگاه به مرحله چاپ عمومی نرسید و درباره فرآیند «نشان سیلک» که در همان زمان خودش هم هرچه سؤال شد، پاسخی داده نشد و با آن نوع اصرار برای برگزاری در روزهای پایانی مدیریت شهری در زمان پیک کرونا بیشتر در ابهام ماند، تا امروز هر ابهامزدایی در ساختار آن برای شهروندان قانعکننده نباشد.🔹از پرداختن به برخی از مطالب تیتروار یادداشت صرفنظر باید کرد زیرا باید روی مسئله اصلی متن که «فعالیتهای فرهنگی - هویتی شهر نباید ملک شخصی و سهامی خاص عدهای باشد»، تمرکز کرد و برای یک ساختار ماندگار، مدیران متخصص و متعهد بدون نگاه حزبی و سلیقهای انتخاب شوند تا پروژههای گذشته را مسدود نکرده و صورتمسئلهها را پاک نکنند.🔹البته این نکته قابل کتمان نیست بسیاری از اعضای شورای شهر، مدیران فرهنگی شهری و دولتی و حتی خود شهردار فعلی از کسانی بودند و هستند که در یک دهه گذشته مسئولیت داشتند و همچنان دارند، پس باید بگردیم مشکل کجا است که به زعم نویسنده مطلب در یک بازه زمانی مدیریتشان رخدادهای فرهنگی مثل نشان سیلک رونق دارد و آن را جزو رزومه ماندگار خود میدانند و در بازه زمانی دیگر کارها تعطیل و رها میشود؟🔹در یک بررسی اجمالی میتوان پی برد که کاشان سالهاست گرفتار آدمها و دخالتهای سلیقهای و سیاسی در تصمیمات فرهنگی و اقدامات نمایشی در میدان عمل بوده است که میتوان امروز نبود خروجی مناسب از مصوبه گذر فرهنگ و هنر برای هنرمندان، فرصتسوزی از دستاوردهای چون پایتختی کتاب، شهر جهانی نساجی سنتی و شهر خلاق معماری در یونسکو، شکست ساختارسازی در شورای هنر و تعطیلی جشنوارهها را مثال زد.🔹بر این اساس همگان باید با دوری از شعارزدگی و برچسبزنی کلیشهای موافق باشیم که تابلو این پپشفرضِ روشن را که «هر کس سنگی بر سنگ این شهر میگذارد، باید یاریاش کرد» در ورودی شهر نصب شود؛ ولی سکوت، مصلحتاندیشی و همراهی اشتباه هم باعث نشود که سنگ اول به گونهای کج گذاشته شود تا شهری بسازیم که برای برای ورود به دروازههای فعالیتهای فرهنگی و هویتی آن نیاز به گذرنامه انحصار و گزینش و رانت داشته باشیم!🔻اما امروز چکار باید بکنیم؛باید برخاست! و از تجربههای گذشته چه خوب و بد درس بگیریم، تداوم کنشهای فرهنگی را به گونهای ریلگذاری کنیم که هدایت آن دست مدیری نباشد که با رفتن و آمدنشان از مسیر درست خارج شود، آدمهای اشتباه را مسئول نکنیم و مسئول اشتباه را همراهی نکنیم. برای ایجاد تکاپوهای مستمر برای نجات شهر مطالبهگر شویم و از همه مهمتر قدر مردم، نخبگان، دلسوزان واقعی و خودمان را بدانیم.✍مهدی عرشی 🆔 @kioskkashan


