بعضی وقتها آدما لازم دارن مسئولیت حرفها و کارهایی که کردن رو بپذیرن، نه اینکه از کنارش ساده رد بشن. وقتی دل کسی آسیب میبینه، انتظار بیتفاوتی یا فراموشی سریع چیز عجیبیه. احساسات آدما چیزی نیست که بشه راحت نادیدهاش گرفت.
یه غمی خیلی پر رنگتر از بقیه غمهاست، هضم نشدنی و هرگز خوب نشدنی، هر بار با هر اتفاقی غمگین میشی یا صدمه میبینی برمیگردی پیش اون غم، از غمهای جدید به کهنهترین غمت پناه میبری،به جانکاهترین غمت..