نقاب‌هایِ روزمرهآلبر کامو یه حرفِ خیلی جسورانه داره که می‌گه: «ما همه‌مون در حالِ بازی کردنِ نقش هس…

همه‌ی ما فکر می‌کنیم هنوز به اندازه‌ی کافی زمان داریم تا با دیگران یک سری کارها را انجام دهیم.و به آن‌ها چیزهایی را که می‌خواهیم و باید، بگوییم.اما ناگهان اتفاقی می‌افتد که باعث می‌شود بایستیم، و به کلماتی مثل "اگر" و "ای کاش" فکر کنیم.#فردریک_بکمن@m_ghadiirii

من تو زندگیم زیر میزایی زدم که روش پر از منفعت بود، ولی با ارزش‌ها و اصول اخلاقی من مغایرت داشت.

خداوند تو را از شرّ کسانی که وانمود می‌کنند نیت خیر دارند، اما در خفا برای سقوط تو دعامی‌کنند؛ حفظ کند...

«امیدوارم کسی را پیدا کنی که به تو یادآوری کندمجبور نیستی همه‌چیز را به تنهایی به دوش بکشی. کسی که عاشق همان بخش‌هایی از تو شود که زمانی فکر می‌کردی هیچ‌کس هرگز دوستشان نخواهد داشت.»-بیانکا اسپاراسینو؛ 📘یک یادآوری آرام-@m_ghadiirii

دوست داشتم من هم یک بابالنگ‌دراز داشتم.او از دور حواسش به من بود و من هم هر روز برایش می‌نوشتم،تمام اتفاقات و احساسات هر روزم را...

انسان، موجودی‌ست که همیشه میانِ “آنچه می‌خواهد باشد” و “آنچه در واقع هست” در نوسان است. این شکاف، همان جهنمی‌ست که ما برای خودمان ساخته‌ایم؛ جهنمی که هیچ راهِ فراری از آن نیست، جز پذیرفتنِ اینکه ما، هم‌زمان، هم قدیسیم و هم گناهکار..-فئودور داستایوفسکی@m_ghadiirii