بنویسید:اینجا آرامگاهِ ابدیِ مردیست که رهبرِ یک امّت بود. به پناهگاه نرفت، از معرکهٔ نبرد فرار نکر…
انتشار: 2026/07/10 16:31 UTC
بنویسید:اینجا آرامگاهِ ابدیِ مردیست که رهبرِ یک امّت بود. به پناهگاه نرفت، از معرکهٔ نبرد فرار نکرد، به اجنبی پناه نبرد و از اجنبی کمک نخواست! تسلیم نشد، روی سینهاش خبری از مدالهایِ رنگینِ نمادین نبود، برای ساختنِ «ایرانِ قوی» مو و محاسن سفید کرد، او «مردم» داشت، نه «رعیت!» به مردمش امید داشت. از پشتِ شیشههایِ ضدگلوله، یا فرسنگها دور از این خاک برای مردمش سخنرانی نکرد! همیشه به احترامشان میایستاد و آنها را اینطور خطاب میکرد: «ملتِ عزیزِ ایران…» در خانهاش بود، در ایران. همراهِ خانواده. با زبانِ روزه، توسطِ رئیسِ جزیرهٔ آدمخوارانِ کودکآزارِ اپستین، به شهادت رسید. بنویسید او رهبرِ شهید بود؛ نه شاهِ فراری.