سر به سودایی نیاوردم فرودگرچه دستِ آرزو کوته نبودآن قَدر از خواهشِ دل سوختمتا چنین بی خواهشی آموختم…

آدم‌ها یک زمانی در یک جایی ناخواسته خودشان را جا می‌گذارند و می‌روند.ساموئل بکت‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌⚘️჻ᭂ࿐

زمانه دوخت لبم را به ریسمان سکوتکه قیمتم بشناسد به امتحان سکوتمنی که خاک نشین بودم از تجلی عشق ...گذشته‌ام از فلک هم  به نردبان سکوتنهفته باید و بنهفتم آنچه را دیدمکه عهد عهد غم است و زمان زمان سکوت- شهریار

♥️به شهرم بیا عزیز !فردا بیا ...همه‌ چیز را رها کنبگو کسی مرا منتظر است،بیا ...بیا که این شهر با قدم‌های تو معنا پیدا کند،بیا که دیگر از این شهر بیزار نباشم ،بیا که نفس بکشمبیا ... ناظم حکمت

اونجاکه علی‌‌اکبر لطیفیان میگه:در نزولِ گریه‌ام دیدم صعودِ خویش رااشک چون پائین بیاید روح بالا می‌رود...

شوق ديدار تو چون چشم مرا باز كند مژه پيش از نگهم سوی تو پرواز كند#میرزا_فصیحی_انصاریhttps://t.me/MaedehPoem