🔻یک وقت فکر نکنید، میخواهند مذاکره هستهای را آغاز کنند؛ نه، میخواهند بروند، مطالبهگری! 🔹۳۰ خر…
انتشار: 2026/06/21 08:35 UTC
🔻یک وقت فکر نکنید، میخواهند مذاکره هستهای را آغاز کنند؛ نه، میخواهند بروند، مطالبهگری! 🔹۳۰ خرداد ۱۴۰۵ | سخنگوی وزارت خارجه: 👈 هیئت ایرانی، برای پیگیری و مطالبه اجرای تعهدات طرف مقابل، به سوئیس سفر خواهد کرد! 👈 این سفر برای پیگیری اجرای تعهدات طرف…🔻وقتی آمریکا تعهداتش را اجرا نکرد، هیئت ایرانی برای چه، راهی ژنو شد؟ اگر قرار بود اسرائیل از جنوب لبنان عقبنشینی کند و آمریکا ضامن این تعهد باشد، پس تا وقتی این بند اجرا نشده، هیئت ایرانی دقیقاً برای چه چیزی راهی ژنو شده است؟ برای شنیدن وعدههای تازه؟ برای گرفتن تضمینِ تضمینها؟ یا برای مذاکره درباره تعهدی که هنوز تعهد قبلیاش روی زمین مانده است؟! مشکل، فقط جنوب لبنان نیست. قصه، قصه یک بدقولی موردی هم نیست. نقض عهد برای آمریکا یک حادثه نیست؛ یک عادت است. یک روش است؛ امضای آمریکایی بیشتر شبیه چک مدتداری بوده که موعد وصولش، هیچوقت فرا نمیرسد.عجیبتر آنکه درست زمانی که هیئت ایرانی بار سفر ژنو میبندد، ترامپ شروع میکند به بازنویسی توافق. هنوز مرکب تفاهمنامه خشک نشده، میگوید ایران حتی بعد از جنگ شصتروزه هم قرار نیست عوارضی در تنگه هرمز بگیرد و این آمریکا است که درباره عوارض تصمیم خواهد گرفت.از آن طرف ترامپ حرف از عوارض هرمز میزند، از این طرف وزیر جنگ آمریکا و جیدی ونس دوباره زبان تهدید را بیرون میکشند و از بمباران ایران سخن میگویند. آدم نمیفهمد بالاخره توافق کردهاند یا اعلام آتشبس میان دو دور تهدید؟ اگر روح تفاهمنامه کاهش تنش بوده، این همه تهدید تازه از کدام بند آن بیرون آمده است؟ مذاکره زمانی ارزش دارد که طرف مقابل هزینه بدعهدی را بپردازد. وقتی هیچ هزینهای پرداخت نکند، چرا باید رفتارش را تغییر دهد؟ونس هنوز مذاکرات بعدی شروع نشده، میگوید از فرصت توقف موقت تحریمها برای شناسایی شبکههای دور زدن تحریم ایران استفاده خواهیم کرد. انگار نه انگار که قرار است دو طرف در حال اجرای یک تفاهم باشند؛ بیشتر شبیه آن است که یک طرف مشغول طراحی دور تازهای از فشارهاست. قرار بود معافیتهایی برای فروش نفت و پتروشیمی صادر شود. نشد. قرار بود گشایشی در مبادلات اقتصادی ایجاد شود. نشد. قرار بود نشانهای از تغییر رفتار طرف مقابل دیده شود. دیده نشد. هر چه بود در متن بود؛ هر چه نبود در عمل آشکار شد. درباره داراییهای بلوکهشده نیز داستان عجیبتر است. نه پولی آزاد شد، نه گشایشی ایجاد شد و نه حتی نشانهای از اجرای تعهدات دیده شد. ترامپ با همان زبان همیشگیاش اعلام میکند ایران حتی ده سنت هم دریافت نخواهد کرد. بعد هم رسانههای غربی و عبری خبر میدهند که احتمالاً در مذاکرات بعدی، آزادسازی بخشی از همین داراییها به عنوان امتیازی جدید روی میز گذاشته خواهد شد؛ یعنی چیزی که قرار بود تعهد قبلی باشد، تبدیل شده است به امتیاز مذاکرات بعدی. این همان شگرد قدیمی آمریکاست؛ اول تعهد را اجرا نمیکند، بعد همان تعهد اجرا نشده را به کالای قابل معامله در دور بعدی مذاکرات تبدیل میکند. بدهی خودش را طلبکارانه روی میز میگذارد و بعد هم انتظار دارد طرف مقابل بابت دریافت حق خود امتیاز تازه بدهد.🎙عملیات ۳۱۳@maktubat_yad

