انسان بزرگ وجود دارد؟ آندره مالرو در "ضدخاطرات" از قول کشیشی که یک عمر به اعتراف افراد مختلف گوش سپ…
انتشار: 2026/06/20 04:35 UTCدریافت: 2026/08/15 00:04 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/15 00:04 UTC
انسان بزرگ وجود دارد؟ آندره مالرو در "ضدخاطرات" از قول کشیشی که یک عمر به اعتراف افراد مختلف گوش سپرده بود، سخنی بسیار دلسردکننده در بارهٔ انسانها نقل میکند.از کشیش میپرسند که نظرش در بارهٔ انسانها چیست؟ و او پاسخ میدهد؛ انسانها همگی بدبختتر از آنند که نشان میدهند، در ثانی، انسان بزرگ وجود ندارد!ضدخاطرات را همان ابتدای انتشارش به زبان فارسی در اواسط دههٔ شصت در حدود ۲۰ سالگیام خواندم و کلام آن کشیش همچون پتکی بر ذهنم فرود آمد.به واقع از آن پس، مهمترین دغدغهٔ شخصی و حتی سیاسی من، تأملات طولانی در بارهٔ سرشت انسان شد. در حقیقت، هر چه عمیقتر به این موضوع اندیشیدم و زندگینامهٔ مردان و زنان نامی تاریخ را زیادتر مطالعه کردم، در برابر داوری کشیش بیشتر تسلیم شدم.از نگاه من، انسانی در چشم ما بزرگ میآید که نسبت به او احساس کوچکی و ضعف کنیم! راستش اگر امکان اعتراف در مقابل آن کشیش برایم پیش میآمد، نزد او اقرار میکردم که من برای سالیان دراز با این فکر زیستهام که انسان بزرگ وجود ندارد! بعدها اما در تأملات سلول انفرادی، جایی که همچون وضعیت یک محتضر، علت و زمینهای برای ریاکاری و نقش بازی کردن وجود نداشت، یک انسان بزرگ، یک انسان بسیار بزرگ، بر من متجلی شد. در همان انفرادی با خود عهد کردم که پنج ماه آخر حیات او را در کتابی صد صفحهای به نگارش درآورم تا نسل دلزده از تحریفات تاریخی و خرافات مذهبی، با اصل کار و حرکت او بدون اغراق و مجامله آشنا شود. حاصل این تعهد، کتاب صد صفحهای "چراغ زمین" شد که نشر نی یک سال و نیم پیش آن را منتشر کرد.این کتاب کوچک که زندگی حسینبنعلی در پنج ماه آخر عمرش را بر اساس چند متن قابل اتکای تاریخی بازگو میکند به تعداد ۳۰۰ نسخه از آخرین چاپ آن در واحد فروش نشر نی و برخی کتابفروشیها موجود است. به هر حال حسین در چشم من انسانی بسیار بسیار بزرگ است از آن انسانهایی که چون به کارش میاندیشی از انسان نامیدن خویش شرمسار و سرافکنده میشوی!نیاز ما به کشف دوبارهٔ اوست تا از زیر بار خروارها تحریف و خرافه نجات یابد. #احمد_زیدآبادی @ahmadzeidabad
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 0 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — ایران ما
🔹 چکیده سرمقاله امروز «دنیای اقتصاد»:موانع نهادی بهرهوری در ایران 👤 دکتر مریم زارعیان؛ جامعهشناس🔹بهرهوری فقط به سرمایه، فناوری، تجهیزات یا مهارت نیروی کار وابسته نیست؛ کیفیت نهادها و سازوکارهایی که این عوامل را به ارزش اقتصادی تبدیل میکنند نیز نقشی تعیینکننده دارد. 🔹با وجود منابع طبیعی، نیروی انسانی تحصیلکرده و زیرساختهای قابلقبول، سهم بهرهوری در رشد اقتصادی ایران از اهداف برنامههای توسعه فاصله داشته است؛ زیرا بخشی از ظرفیت کشور در فرآیندهای تصمیمگیری، اجرا و تعاملات نهادی مستهلک میشود.🔹تأخیرهای اداری، امضاهای اضافی، ترس از گزارش خطا، جلسات بینتیجه و موازیکاری، در مقیاس گسترده به کاهش سرعت تصمیمگیری، افزایش هزینههای مبادله، افت نوآوری و کاهش رقابتپذیری منجر میشوند. ریشه این مشکلات بیش از آنکه صرفاً ضعف افراد یا مدیران باشد، در قواعد بازی و محیط نهادی قرار دارد.🔹قوانین و مقررات بیثبات، بخشنامههای متعارض، ابهام در تفسیر مقررات، مجوزهای متعدد و دشواری اجرای قراردادها، منابع را از فعالیتهای مولد منحرف و سرمایهگذاری بلندمدت را به تصمیمهای کوتاهمدت و محافظهکارانه تبدیل میکنند. 🔹درون سازمانها نیز تمرکز تصمیمگیری، ابتکار عمل و مسئولیتپذیری را کاهش میدهد؛ درحالیکه اختیار همراه با پاسخگویی، زمینه نوآوری و بهبود مستمر را فراهم میکند.🔹اعتماد میان بنگاهها، دانشگاهها و نهادهای عمومی، همکاری و انتقال دانش را کمهزینهتر میکند؛ اما بیاعتمادی به موازیکاری و اتلاف منابع میانجامد.🔹بنابراین، بهرهوری پیش از آنکه مسئلهای فنی باشد، مسئلهای نهادی و اجتماعی است و به کیفیت حکمرانی، ثبات قواعد، اعتماد و همکاری وابسته است.✅ کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد👇@den_ir
کیفیت فرایندهای تصمیم گیری و پیامدهای واقعی بر زندگی نوجوانان
🔹 چکیده سرمقاله امروز «دنیای اقتصاد»:فاصله میان واقعیت اقتصادی و ادراک اجتماعی در ایران👤 دکتر مریم زارعیان؛ جامعهشناس✍️ اقتصاد ایران در سالهای اخیر با واقعیتهایی مانند تورم مزمن، کاهش قدرت خرید، افزایش نااطمینانی، افت سرمایهگذاری و فرسایش رفاه خانوارها مواجه بوده است. ✍️ در کنار این واقعیتها، فاصله گرفتن ادراک اجتماعی از واقعیت اقتصادی نیز شکل گرفته؛ بهگونهای که جامعه در مواردی وضعیت را نامطلوبتر از آنچه هست تصور میکند. ✍️ چون انتظارات بر مصرف، سرمایهگذاری، پسانداز، خرید دارایی و مهاجرت اثر میگذارند، ادراک اجتماعی خود به متغیری اثرگذار بر عملکرد اقتصاد تبدیل میشود.✍️ سوگیری منفی و تقویت محتوای هیجانبرانگیز در شبکههای اجتماعی باعث میشود روایتهای مبتنی بر بحران، بهتدریج جای کل واقعیت را بگیرند و تصویر جامعه از شدت بحران، از خود بحران بزرگتر شود. ✍️ در این شرایط، ناامیدی میتواند به هنجار اجتماعی تبدیل شود. اگر جامعه مستمر فقط یک روایت تاریک از خود بشنود، این روایت میتواند به «واقعیت اجتماعی» تبدیل شود، حتی اگر با واقعیت عینی فاصله داشته باشد.✍️ نقد این پدیده به معنای انکار مشکلات اقتصادی نیست، بلکه هشدار میدهد که شکاف میان ادراک و واقعیت میتواند خود به تشدید مشکلاتی مانند کاهش امید، کاهش سرمایهگذاری، افزایش رفتارهای احتیاطی، خروج سرمایه و تضعیف اعتماد منجر شود. ✍️ جامعه سالم نه مشکلات را انکار میکند و نه همه واقعیت را در مشکلات خلاصه میکند. اقتصاد ایران به تحلیلهای دقیق، روایتهای متوازن و انتظارات واقعبینانه نیاز دارد، زیرا واقعبینی میتواند به حفظ سرمایه اجتماعی و افزایش ظرفیت عبور از بحران کمک کند.✅ کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد👇@den_ir