📌زائران صهیون؛ چرا رهبران کاخ سفید و داونینگ استریت «صهیونیست» هستند؟👈تبارشناسی بیعت حاکمیت آمریک…
انتشار: 2026/06/27 20:40 UTC
📌زائران صهیون؛ چرا رهبران کاخ سفید و داونینگ استریت «صهیونیست» هستند؟👈تبارشناسی بیعت حاکمیت آمریکا و بریتانیا با پروژه غصب فلسطین🔹️برای درک نظام بینالملل، باید بفهمیم که چرا حمایت از رژیم صهیونیستی در واشنگتن و لندن، یک سیاست جناحی یا گذرا نیست، بلکه یک «مبانی فکری ثابت» در ساختار قدرت غرب است. بررسی مواضع لایههای اول قدرت در غرب (از چرچیل و ایدن تا ترومان، آیزنهاور، کندی و جانسون) نشاندهنده یک پیوند ارگانیک است.🔹️وینستون چرچیل، نخستوزیر اسبق بریتانیا، در اواخر حیات خود صراحتاً اعلام کرد: من یک صهیونیست سرسخت (Ardent Zionist) هستم و به این امر افتخار میکنم."🔹️این بیعت ساختاری در میان رؤسای جمهور آمریکا نیز به یک سنت هژمونیک تبدیل شد.🔹️هری ترومن: کسی که برخلاف توصیه وزارت خارجهاش، تنها ۱۱ دقیقه پس از اعلام بیانیه تشکیل رژیم، آن را به رسمیت شناخت و اعلام کرد من (ناجی یهود) هستم.🔹️دکترین آیزنهاور تا جانسون: دورانی که در آن کمکهای تسلیحاتی و استراتژیک به ر.ص، از یک حمایت دیپلماتیک به یک «تعهد امنیت ملی برای آمریکا» ارتقا یافت تا این رژیم به عنوان ژاندارم غرب در جغرافیای غرب آسیا عمل کند.📌چرا این همگرایی ساختاری وجود دارد؟🔹️اشتراک در نگاه استعماری: برای بریتانیای قرن بیستم و آمریکای پس از جنگ جهانی دوم، ر.ص یک پروژه مذهبی محض نبود؛ بلکه یک «پادگان نظامی فراملی» در حساسترین نقطه مواصلاتی جهان بود تا از استقلال واقعی ملتهای مسلمان جلوگیری کند.🔹️مکانیزم کنترل نخبگان: شبکه لابیگری صهیونیسم با نفوذ در احزاب اصلی آمریکا (دموکرات و جمهوریخواه)، سیستم انتخاباتی را به گونهای طراحی کرده است که صعود به صندلی قدرت در کاخ سفید، بدون اعلام وفاداری به تلآویو عملاً غیرممکن است.👁🗨 تغییر رؤسای جمهور در آمریکا یا جابهجایی احزاب در بریتانیا، ماهیت حمایت آنها از اشغالگری را تغییر نمیدهد. ساختار سیاسی غرب به صهیونیسم به عنوان بخشی از «ماتریس قدرت» خود نگاه میکند. از این رو، هرگونه تکیه بر دیپلماسی صرف با غرب برای حل مسئله فلسطین، خطای محاسباتی است؛ قدرت را تنها با «مقاومت ساختاری در میدان» میتوان مهار کرد.👈#یالثارات_الحسین👈#خونخواه_رهبر👈#مرگ_بر_آمریکا_اسرائیل💠@masaf_najva
