آدمها آدمند. ابزار رسیدن ما به اهداف و امیالمان نیستند.@mashghesiah

برخی حقایق آنقدر دردآورند که نمی‌توان قبولشان کرد.بنظرم رشد - یکی از سطوح رشد - یعنی خلق فضای کافی برای تجربه این درد؛ درد حاصل از ادراک حقیقت، این حقیقت خاص.تا حقیقت را - آنچه را در این لحظه به حقانیتش پی برده‌ام - به بهای گریز و اجتناب از این تجربه دردناک انکار نکنم و به لوازم و یا انجامش پابند بمانم.@mashghesiah

گاه توقعی که از بابا و ننه و عمو و عمه و بقال و رزاز و بزاز و دوست و آشنا و خودمان گاه داریم - یا من دارم -، در حد توقعیست که از روانشناسان خبره زبده کارکشته داریم، یا من دارم. یا عارفان و فرزانگان و از قید تن رهیدگان و به وصال محبوب رسیدگان.و خب سرخوردگی تنها چیزیست که این وسط نصیبمان می‌شود، نصیبم می‌شود. سرخوردگی بی‌مورد، رنج نالازم.@mashghesiah