معرفی چند واژه گویش استرابادی که در برخی از دهات ۷ بلوک ایالت استراباد هم مورد استفاده بوده اند (بر…

معرفی چند واژه گویش استرابادی که در برخی از دهات ۷ بلوک ایالت استراباد هم مورد استفاده بوده اند (بر گرفته از کتاب «اُوُسانِه زندگی» اثر اسدالله معطوفی).۱- چِلِه کُلان = چله بزرگ در فصل زمستان.۲- چُر = ادرار . «زَراب» و «پیشاب» هم می گفتند.۳- چُر رِ رو زخم رِختَن = ادرار را روی زخم ریختن که روش مداوایی بیادگار مانده از ایران دوران باستان بوده است. برخی از ایرانیان از ادرار گاو به عنوان «شسشوی با گومز» یاد می کردند.۴- چیز خور کردن = خوراندن چیزی مضر به طور مخفیانه به حریف و رقیب بخاطر ایجاد نکبتی و بدبختی برای او. این کار در گذشته توسط بانوان استرابادی انجام می گرفت. گاه به صورت «چیز خور کردن و جادو جنبل کردن» بکار می رفت.۵- چَن رِقَم مِگَردِه = بلهوس است ، اخلاقش دائما در حال تغییر است.۶- چُسوک = کسی که دائما باد از مخرج ل بیرون دهد و معمولا به ادمهای پر فیس و افاده هم گفته می شد.به ادمهای چسوک «گوزوک» هم گفته می شد.چُس معمولا به باد مخرج بی صدا و گوز به باد دارای صدا گفته می شد.۷- چِشم غُلُمبِه = که «چش غُرِه» و «چش غُلام» هم گفته می شد، به معنی چپ چپ و به تهدید به کسی نگاه کردن.۸- چِلِه مار= زن تازه زایمان کرده. «چیله مار» هم گفته می شد.@matoofiasadollah