غلیان واقعیات و زایش خاورمیانه جدید خاورمیانه چند صد میلیونی، دهه هاست از عضو پیوندی ای کوچک اما بش…
انتشار: 2026/06/18 20:28 UTC
غلیان واقعیات و زایش خاورمیانه جدید خاورمیانه چند صد میلیونی، دهه هاست از عضو پیوندی ای کوچک اما بشدت مهاجم و متعرض رنج می برد. افراطیون اش به پشتوانه بی دریغ آمریکا ،به مرزهای سال ۱۹۶۷ که سهل است بلکه جز به اسراییل بزرگ فکر نمی کردند آنهم در قلب جوامعی چند صد میلیونی که حالا بسرعت در حال توسعه و ثروتمند و قدرتمند شدن بودند . اما دوام این نامعادله تا حدی ممکن بود و آن حد جایی بود که افراطیون اسرائیل چنان به افراط روند که آن جوامع عظیم منطقه در برابر این تهدید، ناچار به وفاق شوند و آمریکا ناچار از انتخاب بین اسرائیل و آن بلوک بزرگ شود .دولت نتانیاهو در پی لجام گسیختگی های بیسابقه ای که واکنش سراسری جهان را برانگیخته بود سرانجام دولت ترامپ را به جنگ با ایران کشاند . گستاخ تا آنجا که در کنار حملات گسترده هوایی به ایران در صدد تسلیح تجزیه طلبان کرد و گسیل آنها برای تبدیل ایران به لیبی دیگری در قلب خاورمیانه برآمدند.درست اقدامی که زنگ خطری بزرگ و بلاواسطه برای ترکیه ، عراق و.... هم بود .آن خطر بزرگ ، با پایداری سرسختانه ایران و فشردن گلوی همه جهان در بستن تنگه هرمز، به خطری چند برابر تبدیل و کشورهای جنوب را نیز در معرض خطری حیاتی قرار داد .دنباله روی از منویات تل آویو برای آمریکا، دیگر می رفت که او را ناچار به انتخاب میان اسرائیل با کشورهای منطقه و حتی با تمام جهان کند . سخت اما دیگر به جایی رسیده بود که به بیان خود ارامپ جز برای دو هفته ذخیره نفت باقی نمانده بود و فاجعه ای بزرگ در حال فرارسيدن بود .دولت ترامپ اینچنین در برابر واقعیتی فاجعه آمیز قرار گرفت که افراطیون اسرائیل بصورت زنده برایش فراهم کرده بودند. دول منطقه و بلکه تمام جهان و از جمله خود جامعه آمریکا در رنج و تهدیدی از بحران اسرائیل ساخته ، انتخابی ناگزیر در برابر واشنگتن قرار داد انتخابی که هم نجات از مهلکه ای بزرگ بود و هم امید که تهران با گرفتن هرچه خواست، راه مدارا پیش گیرد . این انتخاب قبل از جنگ هم میسر بود اما به رغم هزینه های سنگین باز که چه بسیار غنیمت بود . خاورمیانه حالا واقعیت خود را به افراطیون واشنگتن و تل آویو تحمیل کرد و از ثمره آن ، خاورمیانه ای ظهور یافت که ایران خردمند و مسئول مهمترین نقش آفرین آنست و احساس مسئوليت اش در حفظ و توسعه پیوندهای درونی خاورمیانه نوظهور، هم برای بقاء و اعتلای خودش و هم برای منطقه،حیانی است . حالا همه چشم ها به بازی تهران و هنر و خردمندی او دوخته شده و امید که چنین انتظاری محقق و همه منطقه از ثمره آن به سوی گسترش ثبات ، امنیت، اقتدار و توسعه پیش روند.




