وقتی سیاست، کودکی را تنها میگذارددلنوشته روانشناس موسسه مهروماههر روز میآمد موسسه. کنارمان مینشس…
انتشار: 2026/06/30 11:08 UTCدریافت: 2026/08/15 01:43 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/15 01:43 UTC
وقتی سیاست، کودکی را تنها میگذارددلنوشته روانشناس موسسه مهروماههر روز میآمد موسسه. کنارمان مینشست. از مدرسه میگفت. از بازیهایش. از اتفاقهای کوچکی که شاید برای خیلیها مهم نبودند، اما برای او تمام دنیایش بودند.آنقدر به دیدنش عادت کرده بودم که اگر یک روز نمیآمد، جایش خالی میشد.جاوید، در خانهای بزرگ میشد که خشم در آن حضور پررنگی داشت. پدرش او را بارها تنبیه میکرد و تقریباً هر روز که به مؤسسه میآمد، بخشی از اتفاقات شب قبل را برایمان تعریف میکرد؛ اتفاقاتی که برای یک کودک، سنگینتر از آن بودند که بتواند به تنهایی تحملشان کند.یک روز در اتاق مشاوره، وقتی فقط شنونده حرفهایش بودم، ناگهان بغضش شکست. اشکهایش آرام روی صورتش میریخت و گفت: «خانم، من خسته شدم… بس که بابام منو میزنه.» این جمله را هیچوقت فراموش نمیکنم.پدر پرخاشگری زیادی داشت و جاوید هم کمکم داشت شبیه همان چیزی میشد که هر روز تجربه میکرد. کودکان اغلب همان چیزی را یاد میگیرند که در آن زندگی میکنند.در میان تمام آدمهای زندگیاش، یک نفر برایش معنای خاصی داشت؛ پسری به نام شبیر. جاوید او را «داداش» صدا میکرد. تقریباً همیشه با هم بودند. با هم بازی میکردند، با هم میخندیدند و برای هم پناه بودند.گاهی شبیر به اتاقم میآمد و با نگرانی میگفت: «خانم، نمیشه یه کاری کنید جاوید کتک نخوره؟». در آن سن، بزرگترین دغدغهاش نمره مدرسه یا اسباببازی نبود؛ نگران امنیت دوستش بود.ماهها تلاش کردیم. با پدرش جلسه گذاشتیم، آموزش دادیم، گفتگو کردیم و مهارتهای فرزندپروری را تمرین کردیم. یک روز جاوید با هیجان وارد شد و گفت: «خانم، باورم نمیشه… سه روزه بابام کمتر عصبانی میشه.»ذوقی که آن روز در چشمهایش دیدم، شبیه ذوق کودکی بود که بزرگترین آرزوی دنیا را به دست آورده است. اما زندگی برای بعضی بچهها فرصت زیادی برای نفس کشیدن نمیدهد؛ مخصوصاً کودکانی که سرنوشتشان نه فقط به خانواده، بلکه به تصمیمهایی گره خورده که پشت میزهای سیاست گرفته میشوند؛ تصمیمهایی که گاهی بدون آنکه نام یک کودک را بدانند، همه دنیای او را تغییر میدهند.یک روز با اضطراب وارد موسسه شد.نفسنفس میزد و مدام یک جمله را تکرار میکرد: «خانم، شبیر رو گرفتن...» آن روز در پارک بودند که مأموران آمدند. جاوید توانسته بود فرار کند، اما شبیر نه. چند ساعت بعد، شبیر دیگر اینجا نبود. به افغانستان بازگردانده شده بود.برای بسیاری، این فقط یک تصمیم اداری یا اجرای یک قانون است؛ اما برای کودکی که تمام احساس امنیتش را در دوستی پیدا کرده، این یعنی فرو ریختن جهان. جاوید نه فرصتی برای خداحافظی داشت و نه فرصتی برای فهمیدن آنچه اتفاق افتاده بود.جاوید چند روزی به موسسه نیامد. وقتی برگشت، دیگر آن کودک پرحرف سابق نبود. ساکت شده بود. انگار بخشی از وجودش را جا گذاشته بود. روزی از او پرسیدم: «فکر میکنی چی میتونه کمکت کنه با نبودن شبیر کنار بیای؟»مدت زیادی سکوت کرد. بعد با چشمانی پر از اشک گفت: «خانم، من نتونستم باهاش خداحافظی کنم… میشه یه جوری زنگ بزنید باهاش حرف بزنم؟» و کمی بعد پرسید:«خانم، به نظرت میشه یه روز که جفتمون بزرگ شدیم برم افغانستان دنبالش؟»برای بعضی سوالها هیچ پاسخ آمادهای وجود ندارد. برای بعضی دلتنگیها هم.گاهی رنج یک کودک فقط در کتکهایی نیست که خورده است؛ در آدمهایی است که ناگهان از زندگیاش حذف شدهاند، در خداحافظیهایی که هیچوقت اتفاق نیفتادهاند و در انتظارهایی که سالها در قلبش باقی میمانند.کودکانی که سالها میان مرزها، مهاجرت، اخراج و بیثباتی زندگی میکنند، اغلب هیچگاه فرصت ساختن معنای واقعی «خانه» را پیدا نمیکنند. آنها نه در تصمیمگیریها سهمی دارند و نه در پیامدهای آن انتخابی؛ اما سنگینترین هزینهها را همانها میپردازند.و گاهی بزرگترین سوگ کودک، از دست دادن دوستی است که فرصت نکرده برای آخرین بار او را در آغوش بگیرد.شاید وقت آن رسیده باشد که وقتی درباره سیاست، مرز، مهاجرت و اخراج صحبت میکنیم، به یاد بیاوریم که پشت هر تصمیم، کودکی ایستاده است که ممکن است تمام زندگیاش در یک روز از هم بپاشد؛ کودکی که نه جنگی را آغاز کرده، نه قانونی نوشته و نه انتخابی داشته است، اما بار همه آنها را بر دوش میکشد.ibb.co/cSHqBjpb@mehromahngo
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 0 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — موسسه توانمندسازی مهروماه
بیانیه انجمنها و نهادهای فعال در حوزه حقوق کودک درباره حق آموزش کودکان در شرایط بحرانما، جمعی از انجمنها و نهادهای فعال در حوزه حقوق کودک، با ابراز نگرانی عمیق نسبت به پیامدهای بحرانهای اخیر بر حق آموزش کودکان، تأکید میکنیم که حفظ جان، امنیت، سلامت روان و تداوم یادگیری کودکان، مسئولیتی غیرقابل تعویق و از وظایف بنیادین نظام آموزشی کشور است.در شرایطی که نگرانی خانوادهها نسبت به امنیت فرزندانشان طبیعی و قابل درک است و در برخی مناطق ادامه آموزش حضوری امکانپذیر نیست، مسئولیت وزارت آموزش و پرورش صرفاً به تعطیلی یا بازگشایی مدارس محدود نمیشود؛ بلکه تضمین دسترسی همه کودکان به آموزش باکیفیت، ایمن، عادلانه و مستمر، حتی در شرایط جنگ، بلایای طبیعی، ناترازی انرژی و دیگر بحرانها، از وظایف اصلی آن است.آنچه در سال تحصیلی گذشته شاهد آن بودیم، بیش از آنکه نشاندهنده مدیریت مؤثر بحران باشد، بیانگر نبود برنامهای منسجم برای استمرار آموزش بود. در بسیاری از استانها، حتی مناطقی که مستقیماً درگیر جنگ نبودند، مدارس تعطیل شدند؛ بدون آنکه راهکارهای آموزشی استاندارد، متناسب با شرایط سنی و نیازهای کودکان برای ادامه یادگیری ارائه شود.تجربه سالهای گذشته نشان داده است که آموزش مجازی، بهویژه برای کودکان دوره ابتدایی و خصوصاً دانشآموزان پایه اول، نمیتواند جایگزین کامل آموزش حضوری باشد. این وضعیت برای کودکان خانوادههای کمبرخوردار، کودکان دارای معلولیت و کودکانی که دسترسی کافی به امکانات آموزشی ندارند، پیامدهای جدیتری به همراه دارد و شکاف آموزشی را افزایش میدهد.تداوم آموزش نیز صرفاً به فراهم بودن یک بستر مجازی محدود نیست؛ کیفیت، استاندارد و قابلیت اعتماد آن نیز اهمیت اساسی دارد. سامانه «شاد»، با وجود نقدهای گسترده معلمان، خانوادهها و دانشآموزان، همچنان بستر اصلی آموزش مجازی کشور است، در حالی که کاستیهای آموزشی، فنی و دسترسی آن بارها مورد توجه قرار گرفته است.متن کامل را اینجا بخوانید@mehromahngo
موسسه توانمندسازی مهروماه pinned a video
در موسسه مهروماه، ثبتنام کودکان یک فرآیند دقیق و چندمرحلهای است. فرآیندی که با هدف شناخت بهتر کودک، خانواده و نیازهای آنان طراحی شده است.در نخستین مرحله، اسامی کودکان متقاضی در فهرست پیشثبتنام قرار میگیرد و برای هر کودک پروندهای تشکیل میشود. سپس این پرونده در جریان مجموعهای از مصاحبهها و ارزیابیها، با مشارکت تیم مددکاری اجتماعی و روانشناسی و بخش آموزش تکمیل میشود.در این فرآیند، با والدین و کودکان گفتوگو میکنیم و ابعاد مختلف وضعیت کودک و خانواده، شرایط زندگی، نیازها و ظرفیتهای آنان را مورد بررسی قرار میدهیم.در مرحله نهایی، تمامی اطلاعات بهدستآمده در کنار یکدیگر بررسی میشوند تا تصویری جامع از شرایط هر کودک به دست آید. در نهایت، کودکانی که واجد شرایط لازم باشند، در پایه پیشدبستانی مؤسسه مهروماه ثبتنام میشوند.@mehromahngo
رویکرد منفی به فعالیت سمنها در بحران/ از بروز آسیب بیشتر در مناطق جنگی میتوانیم جلوگیری کنیم🎤مصاحبه افخم صباغ؛ رئیس هیئت مدیره موسسه مهر و ماه با خبرگزاری ایلنارئیس هیئت مدیره موسسه مهر و ماه گفت: در جنگ ۳۹ روزه این اجازه را ندادند که ما سمنها بتوانیم نقش مؤثری در حوزه پوشش نیازهای روانی کودکان، بهویژه کودکانی که دچار آسیبهای روانی شده بودند، ایفا کنیم.«افخم صباغ» فعال اجتماعی و رئیس هیئت مدیره موسسه مهر و ماه در گفتوگو با خبرنگار ایلنا درباره ظرفیت سازمانهای مردم نهاد برای کمک به هموطنان آسیبدیده جنوب کشور در جنگ گفت: قطعا جنگ یکی از بزرگترین بحرانهایی است که یک جامعه با آن مواجه میشود. یکی از اقداماتی که سازمانهای مردم نهاد بهویژه در حوزه کودکان، پیش از شروع بحرانی مانند جنگ میتوانند انجام دهند ایجاد آمادگی در خانوادهها برای مواجهه با این بحران است مانند تهیه پروتکلهایی برای حفاظت از کودکان. از سوی دیگر کارکنان و داوطلبان سمنها هم باید با این موارد آشنا و از آمادگی لازم برخوردار باشند. به گفته او ایجاد یک بانک اطلاعاتی از خانوادههای آسیبپذیر در جنگ از دیگر اقداماتی است که سازمانهای مردم نهاد «سمنها» میتوانند نسبت به آن اقدام کنند و از این طریق با مدارس، مراکز درمانی و سایر سازمانها همکاری کنند تا در هنگام بحران، اقدامات لازم سریعتر انجام شود. کمکرسانی اولیه به خانوادههای آسیبدیده در جنگ توسط سمنهااین فعال اجتماعی به اقداماتی که سمنها حین جنگ هم میتوانند نسبت به آن اقدام کنند، اشاره کرد: شناسایی و ارزیابی سریع نیازهای مردم درگیر جنگ و کمک به برطرف شدن آنها یکی دیگر از وظایف سمنها در چنین موقعیتهایی است. سمنها ارتباط نزدیکی با بدنه جامعه و بهویژه خانوادههای آسیبپذیر دارند، بنابراین اولین کمکرسانیها میتواند توسط سمنها انجام شود، زیرا این ارتباط از قبل به شیوه مناسبی ایجاد شده است. ارائه بستههای معیشتی، بهداشتی و کمکهای اولیه روانی یا ایجاد فضاهای دوستدار کودک برای کودکان و خانوادهها از جمله خدماتی هستند که معمولاً سمنها در زمان بحران و پس از ارزیابی سریع ارائه میدهند. صباغ اضافه کرد: همچنین خیلی وقتها ارجاع افراد به خدمات درمانی، حقوقی و حتی حمایتی در شرح وظایف سمنها قرار میگیرد. در سطحی گستردهتر، اگر خانوادهها، بهویژه زنان را در نظر بگیریم، موضوع توانمندسازی اقتصادی خانوادهها، برنامههای جبرانی برای یادگیری و بازگرداندن کودکان به مدرسه و ارائه حمایت روانی بلندمدت برای خانوادههای آسیبدیده از جنگ هم اقداماتی هستند که سمنها میتوانند در خصوص آن اقدام یا به تسریع انجام آنها توسط سازمانهای مربوطه کمک کنند. به عبارت دیگر از ارائه حمایت روانی – اجتماعی به کودکان و خانوادههایشان گرفته تا کمک به تحصیل و آموزش کودکان در دوران جنگ، پیشگیری از ترک تحصیل دانشآموزان، حمایتهای معیشتی از خانوادههای دارای کودک و حمایت از کودک و خانواده در شرایط پرخطر، همگی از وظایف سمنهاست. متن کامل مصاحبه را در ایلنا بخوانید@mehromahngo
اولین ماه از فصل گرم تابستان را با شور و شوق کودکان و انگیزه و امید زنان و تلاش مستمر همکارانمان در مهروماه به پایان رساندیم. در این گزارش تصویری همراه ما باشید با گوشههایی از آنچه در تیر ماه امسال در مهروماه گذشت.@mehromahngo
متقاضیان واجد شرایط میتوانند رزومه خود را از طریق واتس اپ به شماره ۰۹۳۰۳۱۷۵۶۸۰ ارسال نمایند. تنها با افراد منتخب جهت انجام مصاحبه تماس گرفته خواهد شد.@mehromahngoمتقاضیان واجد شرایط میتوانند رزومه خود را از طریق واتس اپ به شماره ۰۹۳۰۳۱۷۵۶۸۰ ارسال نمایند. تنها با افراد منتخب جهت انجام مصاحبه تماس گرفته خواهد شد.@mehromahngo
