جنگ انرژی آمریکا و چین؛ ایران چه برگهایی در اختیار دارد؟ (2/2)🔹 حساسیت چین به تنگه هرمز را باید در…
انتشار: 2026/08/06 09:04 UTCدریافت: 2026/08/07 19:20 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/07 19:20 UTC
جنگ انرژی آمریکا و چین؛ ایران چه برگهایی در اختیار دارد؟ (2/2)🔹 حساسیت چین به تنگه هرمز را باید در کنار «معضل مالاکا» دید. بخش بزرگی از انرژی وارداتی چین از تنگه مالاکا عبور میکند؛ مسیری که در محدوده نفوذ نظامی آمریکاست. ابتکار «کمربند و راه» نیز تا حدی برای ایجاد مسیرهای زمینی جایگزین و کاهش این آسیبپذیری طراحی شده است.🔹 اگر رقابت چین و آمریکا بر سر تایوان به بحران جدی تبدیل شود، واشنگتن میتواند بهجای ورود مستقیم به جنگی پرهزینه، مسیرهای انتقال انرژی به چین را تحت فشار قرار دهد. در چنین سناریویی، وضعیت سیاسی ایران و تنگه هرمز برای پکن اهمیتی دوچندان پیدا میکند.🔹 رئوفی معتقد است چین بهآسانی نمیتواند نفت منطقه را جایگزین کند. پکن در روسیه، آسیای مرکزی، آفریقا و آمریکای لاتین سرمایهگذاری کرده، اما هیچ منطقهای همزمان از ذخایر گسترده، ظرفیت افزایش تولید و قیمت مناسب آسیای غربی برخوردار نیست.🔹 بااینحال، وابستگی چین به نفت ایران بهخودیخود باعث سرمایهگذاری گسترده پکن در ایران نشده است. چین روابط اقتصادی بزرگی با عربستان، امارات و عراق دارد و طبیعی است که همه منافع خود را به کشوری تحریمشده و پیشبینیناپذیر گره نزند.🔹 مشکل اصلی سیاست ایران این بوده که بارها از «نگاه به شرق» سخن گفته، اما برای تبدیل این شعار به سرمایهگذاری، انتقال فناوری و همکاری بلندمدت، نقشه راه منسجمی نداشته است. نتیجه، رابطهای نامتوازن بوده که در آن چین نفت و محصولات پتروشیمی ایران را با تخفیف میخرد، اما سرمایهگذاری راهبردی محدودی انجام میدهد.🔹 توافق همکاری ۲۵ساله ایران و چین نمونهای از همین کندی و بیبرنامگی است. پیشنهاد تدوین آن در جریان سفر شی جینپینگ به ایران مطرح شد، اما نزدیک پنج سال طول کشید تا دو کشور به سند همکاری برسند؛ سندی که بخش مهمی از آن نیز هنوز به پروژههای عملی تبدیل نشده است.🔹 در همین مدت، چین صدها میلیارد دلار در قالب ابتکار کمربند و راه در جهان سرمایهگذاری کرده است. عربستان، امارات و عراق میلیاردها دلار سرمایه چینی جذب کردهاند، اما سهم ایران با وجود منابع انرژی، بازار بزرگ و موقعیت جغرافیایی ممتاز، بسیار ناچیز مانده است.🔹 حتی شرکتهای متوسط و کوچک چینی که ارتباط گستردهای با بازار آمریکا ندارند و کمتر در معرض تحریمهای ثانویهاند، حضور قابلتوجهی در صنایع نفت و معدن ایران ندارند؛ درحالیکه همین شرکتها در عراق بهشدت فعالاند.🔹 رئوفی میگوید ایران نباید این اطمینان را به چین بدهد که تحت هر شرایطی نفت خود را با تخفیف در اختیار پکن خواهد گذاشت. اگر چین احساس کند ایران هیچ گزینه دیگری ندارد، انگیزه چندانی برای سرمایهگذاری، انتقال فناوری یا ارائه امتیازهای بهتر نخواهد داشت.🔹 تهران میتواند اهمیت خود برای امنیت انرژی چین را به یک ابزار مذاکره تبدیل کند و در برابر تضمین بلندمدت عرضه انرژی، خواهان سرمایهگذاری در میادین نفت و گاز، معادن، انرژیهای تجدیدپذیر، هوش مصنوعی و افزایش بهرهوری انرژی شود.🔹 این به معنای پیوستن کامل ایران به بلوک چین نیست. گزینه مطلوب، داشتن روابط متوازن با چین، اروپا، آمریکا و کشورهای منطقه و استفاده از رقابت میان آنها برای تأمین منافع ملی است؛ همان الگویی که بسیاری از کشورهای موفق منطقه دنبال میکنند.🔹 اقتصاد ایران و چین در بسیاری از حوزهها مکمل یکدیگرند: ایران منابع انرژی، معادن، موقعیت ترانزیتی و بازاری نزدیک به ۹۰ میلیون نفر دارد و چین نیز صاحب سرمایه، فناوری، توان ساخت و تقاضای عظیم انرژی است. اما مکملبودن دو اقتصاد بدون ثبات سیاسی و برنامهریزی، خودبهخود به همکاری موفق منجر نمیشود.🔹 افزایش ظرفیت تولید نفت نیز میتواند قدرت چانهزنی ایران را بیشتر کند. هرچه سهم یک کشور در بازار جهانی بزرگتر باشد، حذف آن دشوارتر خواهد شد. روسیه به دلیل حجم بالای صادرات نفت کاملاً از بازار کنار گذاشته نشد و غرب ناچار شد بهجای تحریم کامل، از ابزارهایی مانند سقف قیمت استفاده کند.🔹 جانمایه سخنان رئوفی این است که ایران در رقابت انرژی آمریکا و چین، فاقد ابزار نیست؛ نفت، گاز، تنگه هرمز، موقعیت ترانزیتی و بازار داخلی، همگی برگهای راهبردیاند. مسئله این است که تهران تاکنون نتوانسته این برگها را در قالب یک راهبرد منسجم به سرمایه، فناوری و توسعه تبدیل کند.🔹 نه وابستگی یکطرفه به چین راهحل است و نه انتظار بازگشت همهجانبه غرب. سیاست مؤثر آن است که ایران پیشبینیپذیر شود، تنشهای منطقهای و بینالمللی خود را کاهش دهد و با گزینههای متعدد بر سر میز مذاکره حاضر شود؛ زیرا کشوری که فقط یک مشتری و یک مسیر داشته باشد، حتی با در اختیار داشتن مهمترین منابع، قدرت چانهزنی چندانی نخواهد داشت.✅@mellimazzhabi
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 10 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — ملی مذهبی
تحلیل «ایراناینترنشنال» و جریانهای همسو با آن نشان میدهد که با پدیدهای فراتر از یک رسانهی جهتدار یا «فیک نیوز» ساده روبرو هستیم. در حقیقت این پروژهی سیاسی «صنعت تولید رضایت برای ویرانی» بوده است. در این یادداشت تحلیلی تلاش میشود نشان داده شود که چگونه این صنعت توانسته رؤیایی را برای آیندهی موهوم بفروشد و برای مقطعی موفق هم باشد.________👈متن کامل✅ @mellimazzhabi
سید محمد خاتمی: با گذر از این مرحله سخت کار سختتر حاکمیت آغاز میشودخط خونی که بین مردم و حکومت فاصله انداخته است، بسیار پررنگ استسید محمد خاتمی در دیدار جمعی از اصحاب رسانه گفت: با گذر از این مرحله سخت کار سخت تر حاکمیت آغاز میشود که رسیدن به تعریفی مناسب از رابطه خود با جهان و بخصوص همسایگان که دلخوریها و نگرانیهای فیمابین هم بیشتر شده است و نیز تدبیر درست در داخل برای بهبود امور و اصلاح ساختاری و رویکردی و راهبردی به نفع جامعه و مردمی که سخت در تنگنا هستند.🔸از یاد نبریم که در این سالها خط خونی که بین مردم و حکومت فاصله انداخته است، بسیار پررنگ است و نیز وضع تولید و گرانی و اقتصاد و معیشت بیکاری و... که روز به روز هم افزوده شده است، مشکلات مهمی است که با حل آنها با حضور و مشارکت خود مردم نیاز به تدبیر و راهبردهای مناسب خود را دارد که در جای خود باید در باب آن گفت و گو کرد و راه درست را پیدا کرد و پیمود./ جمارانjamaran.news/fa/tiny/news-1723178%E2%9C%85 @mellimazzhabi
افشای ابعاد جدید پرونده آقایاری؛ تبانی در تنظیم قراردادهای نفتی: پرونده ویژه ۹۰ میلیون بشکه نفتخبرگزاری ایلنا- یک مقام مطلع از پرونده تراستیهای آلوده دانهدرشت، درباره روند تحقیقات انجامشده در پرونده تراستیهای نفتی، با اشاره مستقیم به پرونده حسین آقایاری گفت:🔹مهمترین موضوعی که اکنون وجود دارد، مربوط به یک قرارداد حمل و ذخیرهسازی نفت است که در قالب دو قرارداد، بیش از ۹۰ میلیون بشکه نفت در حوزه حمل، ذخیرهسازی و فروش به طرف قرارداد داده شده که بخش عمده این قرارداد تاکنون پرداخت نشده و اگر بحثها، اختلافات و حواشی درباره عدم بازگشت منابع را بررسی کنیم، بخش مهمی از آن ناظر بر همین قرارداد است که ذینفع نهایی این قراردادها هم حسین آقایاری بوده است.🔹البته باید بگویم که عناوین این قراردادها گمراهکننده و فریبنده بوده است؛ «حمل و ذخیرهسازی» و «فروش از مخزن» عناوینی هستند که در ظاهر این تصور را ایجاد میکنند که قرار است نفت از مخزن مستقیماً به پالایشگاه چینی فروخته شود و در نتیجه واسطهای در میان نباشد.🔹اما در عمل، ساختار قرارداد به گونهای بوده که در نهایت ذینفع نهایی مجدداً یک تریدر بوده که بعدها مشخص شده که آن فرد هم آقایاری بوده و پس از آن نیز موارد متعددی از نکول در این قراردادها ایجاد شده است.🔹موضوع بسیار مهم همین است که به دلیل اینکه در این قرارداد انتخاب قیمت در اختیار خریدار بوده، عملاً اختلاف نظر درباره میزان بدهی وجود دارد و وزارت نفت ساعتها در حال برگزاری جلسه برای اصلاح قرارداد و رسیدن به یک جمعبندی درباره قیمت است.🔹متأسفانه در مدل قراردادهایی که با آقایاری بسته شده، به نحوی فرمول قیمتگذاری تعیین شده که مثلاً سه نرخ متناوب در یک ماه در نظر گرفته شده است.🔹پس از آن، خریدار نامه درخواست تخلیه را تنظیم میکند و در واقع زمان تعیین قیمت نیز با همان نامه مشخص میشود و سپس بر اساس آن سه نرخ، قیمت یک ماه تعیین میشود.🔹مشخص است که در زمان انعقاد این قرارداد، وزیر نفت چه کسی بوده و مدیرعامل شرکت نیکو در آن دوره نیز مشخص است. هرچند آقای صادقی از سمت خود برکنار شده، اما همچنان در قید حیات است و باید درباره عملکرد خود و ابهامات موجود در دوره مدیریتش پاسخگو باشد.✅ @mellimazzhabi
شلیک مجلس به پای خودش؟✍️محمد رهبریطرح مقابله با نفوذ سرویسهای اطلاعاتی و دولتها یا نهادهای بیگانه در کشور، امروز در مجلس تصویب شد و خیلی زود مورد توجه رسانهها قرار گرفت. فارغ از تمام نقدها و اشکالاتی که به این طرح وارد است، یکی از عجیبترین ابعاد آن این است که مجلس با تصویب چنین متنی، عملاً میتواند پای خودش را هم هدف گرفته باشد؛ چرا که یکی از نهادهایی که ممکن است در معرض شمول این مصوبه قرار بگیرد، مرکز پژوهشهای مجلس است.بر اساس ماده ۱ این طرح، مرکز پژوهشهای مجلس به دلیل استفاده از بودجه عمومی و ارائه پیشنهادهای سیاستی و تقنینی به مجلس، میتواند مشمول مجازات قرار گیرد اگر بطور ناخواسته تحت راهبری مؤسسات غیر ایرانی، پیشنهادات و توصیههای سیاستیاش بهگونهای تفسیر شود که «اعتماد مردم به نظام را مخدوش» کرده، «مشارکت در انتخابات را کاهش» داده یا «آرای مردم را به نفع گروه یا جریان خاصی جهتدهی» کرده باشد. اینها مفاهیمی بسیار کلی، مبهم و تفسیرپذیرند و در متن، معیار دقیق و قابل سنجشی برای تشخیص آنها ارائه نشده است. بطور مثال، «راهبری» در اینجا مفهومی بسیار کشدار است؛ آنقدر کشدار که اگر قرار باشد تفسیر موسع از آن صورت بگیرد، حتی ممکن است فردی بدون آنکه خودش بداند، مصداق آن تلقی شود.مرکز پژوهشهای مجلس، مثل هر نهاد علمی و اندیشکدهای دیگر، اساساً برای این ایجاد شده که پژوهش کند، سیاستها را ارزیابی کند و درباره طرحها و لوایح به نمایندگان پیشنهاد و نظر کارشناسی بدهد. اما اگر ارائه یک پیشنهاد سیاستی به مجلس، بالقوه بتواند مشمول چنین مجازاتهایی شود، خود مرکز پژوهشها هم باید پیش از هر گزارش کارشناسی، نگران این باشد که مبادا یکی از پژوهشگرانش روزی از منظر این قانون «تحت راهبری» یک مؤسسه غیرایرانی تشخیص داده شود و پیشنهادش نیز مصداق یکی از عناوین گسترده این ماده تلقی شود.بنابراین میتوان گفت که به دلیل بکارگیری عبارات مبهم و تفسیرپذیر در متن مصوب مجلس، چنین متنی میتواند علیه مراکز علمی و پژوهشی از جمله مرکز پژوهشهای مجلس نیط بکار رود و بدین ترتیب نمایندگان، خودشان علیه نهاد مجلس مصوبهای را گذرانده باشند.@MohammadRahbari✅ @mellimazzhabi
صحبتهای موسی غنینژاد دربارهی علی شریعتی در هفتههای اخیر به موضوع داغی در شبکههای اجتماعی تبدیل شد. وی با استناد به استفادهی شریعتی از نام «پروفسور شاندل» در آثارش، وی را به شیادی علمی متهم میکند. فارغ از پاسخهایی که از زاویهی رعایت اخلاق در سخن، به وی داده شد، در اینجا ابتدا نکتهای دربارهی این موضوع طرح و سپس ادعای مهمتر غنینژاد دربارهی تأثیر شریعتی بر قانون اساسی جمهوری اسلامی و کژراههای که در چنین تحلیلهایی وجود دارد بهاختصار بررسی میشود. __________👈متن کامل✅@mellimazzhabi
♨️فرصت یک ماه و نیمه دولت برای معرفی وزرای اطلاعات و دفاع به مجلس با اذن رهبریعباس گودرزی سخنگوی هیئت رئیسه مجلس:🔹طبق اجازه ای که از رهبر معظم انقلاب اخذ شده از تاریخ ۲۹ مردادماه به مدت یک و نیم ماه دولت فرصت دارد تا وزرای پیشنهادی اطلاعات و دفاع را به مجلس شورای اسلامی معرفی کند، در این راستا ایده ای مطرح است که شرط اجتهاد برای وزیر اطلاعات ضرورت نداشته باشد.🔹این ایده با توجه به مغایرت قانونی مستلزم اصلاح قانون است که بر این اساس مقرر است دولت در این خصوص لایحه تقدیم مجلس کند./مهر✅@mellimazzhabi