نسیمِ صبح مگر میوزد ز جانبِ دوست؟که مهربانیاش از جنسِ مهربانیِ اوستفضای سینه میانبارم از هوای سح…
انتشار: 2026/06/28 21:34 UTC
نسیمِ صبح مگر میوزد ز جانبِ دوست؟که مهربانیاش از جنسِ مهربانیِ اوستفضای سینه میانبارم از هوای سحرمگر نه هر چه که از دوست میرسد نیکوست؟!کدام تا بنمایند روی ماهش رامدام آینه و آب را بگو و مگوستنمازِ عشق که بی قبله میگذارندشدو رکعتاست و ز خونش به جای آب وضوستشبی خیالِ تو از خوابِ من گذشت و مراهوای بستر و بالین هنوز وسوسهبوستچه جای شِکوِه که یارای شکر نیز نماندمرا که بغضِ عزیزش گرفته راهِ گلوستبه هر طرف که کنم رو جز او نمیبینمجهانش آینهگردانِ جلوه از همه سوستعجب چه میکنی از عشقِ دوست در دلِ منکه گاه نابترین باده در شکستهسبوست!#حسین_منزوی@meygunghasrebehesht

