صائب تبریزیای سواد عنبرین‌فامت سویدای زمینمغز خاک از نکهت مشکین‌لباست خوشه‌چین...ایمنند از آتش دوزخ…

 صائب تبریزیای سواد عنبرین‌فامت سویدای زمینمغز خاک از نکهت مشکین‌لباست خوشه‌چین...ایمنند از آتش دوزخ، پرستاران توحق‌گزاری شیوۀ توست ای بهشت هشتمینغفلت و نسیان ندارد بر مقیمان تو دستبرنچیند دانه‌ای بی ذکر مرغی از زمینهیچ کس ناخوانده نتواند به بزمت آمدنچون در رحمت نداری گرچه دربان در کمینمی‌زنی یک ماه دامن بر میان در عرض سالمی‌دهی سامان کار اوّلین و آخرینهیچ تعریفی تو را زین به نمی‌دانم که شد در تو پیدا گوهر پاک امیرالمؤمنینبهترین خلق بعد از بهترین انبیاابن‌عمّ مصطفی، داماد خیرالمرسلینتا ابد چون طفل بی‌مادر به خاک افتاده بودذوالفقار او نمی‌برّید اگر ناف زمینخانۀ زنبور دل بی شهد ایمان مانده بودگر نمی‌شد باعث تعمیر او یعسوب دینتا نگرداند نظر حیدر، نگردد آسمانتا نگوید یا علی، گردون نخیزد از زمیندر زمان رحمت سرشار عصیان‌سوز تومدّ آهی می‌کشد گاهی کرام‌الکاتبیننقطۀ بسم‌اللّهی فرقان موجودات رادر سواد توست علم اوّلین و آخرینشهپر رحمت بود هر حرفی از نام علیاین دو شهپر برد عیسی را به چرخ چارمینسرفراز از اوّل نام تو عرش ذوالجلالروشن از خورشید رویت، نرگس عین‌الیقینچون لباس کعبه بر اندام بت، زیبنده نیستجز تو بر شخص دگر نام امیرالمؤمنین@meygunghasrebehesht