از آن چو شمع سحر ، در زوال خویشتنمکه هم وبال کسان ، هم وبال خویشتنمز دست غیر چه جای شکایت است مراکه…
انتشار: 2026/07/29 16:11 UTC
از آن چو شمع سحر ، در زوال خویشتنمکه هم وبال کسان ، هم وبال خویشتنمز دست غیر چه جای شکایت است مراکه همچو سایه ی خود پایمال خویشتنمز سال و ماه عزیزان خبر چه می پرسیمرا که بی خبر از ماه و سال خویشتنمچنان گداخت خیالم که غیر اشکی چندنماند فرق دگر با خیال خویشتنم بدین فسردگی آغوش گرم گل چه کنمبرون مباد سر از زیر بال خویشتنم کمال نقص من این بس که همچو آتش تیزهمیشه در پی نقص کمال خویشتنم امیر ، سوختم از بهر دیگران و نسوختچو شمع سوخته جان دل به جان خویشتنم✍سید کریم امیری فیروزکوهی@Meygunghasrebehesht

